Si Yun Novel

ចំណងជើងអង់គ្លេស:A billionaire CEO only loves his wife, his stand-in

ចំណងជើងចិនៈ 千億總裁獨寵替身嬌妻

ហេតុអីមនុស្សដែរយើងចង់បានគេចូលមកក្នុងជីវិត តែមិនអាចបាន❤️‍🩹បានត្រឹមតែឈរមើលគេពីចំងាយ

បើការ chat របស់គេមើលទៅដូចមិនចង់ chat ជាមួយយើង បញ្ចប់ទៅបញ្ចប់ការchat ជាមួយគេទៀតទៅ🙂 ត្រូវស្រមៃទឹកមុខគេពេលដែរគេឃើញchatយើងហើយធ្វើមុខធុញ រួចគិតថាម្នាក់ហ្នឹងទៀតហើយធុញណាស់វើញ😒 ណែ៎មិចបាច់ចាំchatគេទេ គេងទៅ មិនចឹងមើលរឿងអីទៅ កុំខ្វល់អី ☺️ បើគេchat មកយូរម៉ោង ចឹងយើងធ្វើដាក់គេចឹងវិញទៅចប់ហើយ😆

#រឿងមន្តស្នេហ៍ស្តេចកញ្ជ្រោងសរ

ផុសរាងយឺតបន្តិចហើយFree2ភាគឲ្យហ្មងទៅ
ភាគទី3+4 មានកន្លែងមិនសមរម្យ❌

«ព្រះនាងម្ចាស់របស់បងអើយ មិនថាអូននៅទីណាបងនិងស្វែងរកអូនឲ្យឃើញ ទោះយើងស្ថិតក្នុងសម័យកាលខុសគ្នាក៏ដោយ បងនិងរកគ្រប់វិធីសាស្ត្រដើម្បីបានជួបអូន...»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏អោនទៅថើបថ្ងាសរាងតូចដែលសន្លប់ស្តូកស្តឹងបន្តិចហើយក៏បន្តដំណើរទៅមុខទៀត ធ្វើដំណើរមិនយូរស៊ូហ្វឹងក៏មកដល់រាជវាំងដ៏ធំល្វឹងល្វើយមួយ ហើយក៏បន្តបីរាងតូចY/Nដើរទៅដំណាក់ផ្ទាល់ខ្លួន ហើយក៏ដាក់Y/Nឲ្យគេងទៅលើគ្រែរួចដណ្តប់ភួយឲ្យរាងតូច ស៊ូហ្វឹងក៏ដើរចេញពីដំណាក់ហើយក៏បន្លឺផ្តាំទៅកាន់អ្នកភីលៀង(អ្នកបម្រើ)ស្រីម្នាក់
«ជីងស៊ូ!បើសិនជាស្រីម្នាក់នោះនៅក្នុងដំណាក់ភ្ញាក់ហើយសូមឯងជួយយកអាហារនិងសម្លៀកបំពាក់ទៅឲ្យនាងផង»និយាយផ្តែផ្តាំរួចស៊ូហ្វឹងក៏ដើរចេញទៅបាត់
«ចា៎ស!»និយាយតបនិងម្ចាស់រួច ជីងស៊ូក៏ចាំផ្តើមរៀបចំសម្លៀកបំពាក់និងបញ្ជារឲ្យភីលៀងដ៏ទៃទៀតឲ្យទៅចម្អិនអាហារត្រៀមទុកឲ្យរាងតូច
«តើ ព្រះអង្គម្ចាស់យកមនុស្សស្រីណាមកនិង ក្រែងរាល់ដងលោកម្ចាស់ចូលចិត្តទៅតែផ្ទះបនតែប៉ុណ្ណោះ ក្រោយពីព្រះនាងសានលីងយីសោយទីវង្គតទៅព្រះអង្គមិនដែលយកភ្នែកទៅមើលស្រីណាទៀតទេ តែហេតុអ្វីបានជានាង...»ជីងស៊ូកំពុងជួយរៀបចំអាហារភីលៀងដ៏ទៃទៀតសុខៗក៏ស្រាប់កើតក្តីឆ្ងល់និងលោកម្ចាស់ខ្លួន
«អឺ! បានហើយឈប់គិតទៅ អាចថា ព្រះអង្គអាចកាត់ចិត្តពីព្រះនាងសានលីងយីក៏ថាបាន»ជីងស៊ូកំពុងតែឆ្ងល់សុខៗកៗស្រាប់តែមានភីលៀងម្នាក់ទៀតនិយាយកាត់
«អឺ អឺ! ឆាប់រៀបចំលើកអាហារនិងសម្លៀកបំពាក់ទៅព្រះរាជដំណាក់ជាមួយយើងទៅ»និយាយរួចជីងស៊ូក៏បញ្ជារភីលៀងដ៏ទៃទៀតឲ្យរៀបចំលើកអាហារយកទៅដំណាក់របស់ស៊ូហ្វឹង ដែរមានរាងតូចកំពុងគេង
«អឹមមមម!អេសខ្ញុំនៅកន្លែងណានិង តើខ្ញុំកំពុងតែយល់សប្តិឬ»Y/Nងើបនិយាយទាំងពត់ខ្លួនបន្តិចហើយក៏ក្តិចសាច់ក្លួនឯង ដោយចង់ដឹងថាយល់សប្តិឬក៏ជាការពិត
«អូយយ ការពិតទេតា៎ស ហេតុអ្វីក៏ខ្ញុំមកនៅទីនេះវិញ សូម្បីតែរបស់របរគ្រឿងសង្ហារឹមទាំងអស់សិតសឹងតែជារបស់បុរាណទាំងអស់ឬមួយ...»និយាយមិនទាន់ចប់ផងY/Nក៏លឺសម្លេងបើកទ្វាររួចY/Nក៏យកភួយមករុំខ្លួនជិតឈឹង
«អ្នកនាងពួកយើងបានយកអាហារនិងសម្លៀកបំពាក់យកឲ្យអ្នកនាងហើយ»ជីងស៊ូបន្លឺបា្រប់ទៅកាន់Y/N
«ទ ទុកនៅនិងហើយ»Y/Nនិយាយតបទៅកាន់ភីលៀងទាំងអស់នោះទាំងរដាក់រដុប
«តើអ្នកនាងកើតអីមែនទេ»ជីងស៊ូសួរទៅកាន់Y/N
«ខ្ញ ខ្ញុំ មិនកើតបានអីទេ»Y/Nតបទៅកាន់ជីងស៊ូ
«បើមិនកើតអីទេសូមអ្នកនាងអញ្ជើញក្រោកមកទទួលទានអាហារ»ជីងស៊ូនិយាយរួចក៏បញ្ជារឲ្យភីកៀងដទៃទៀតដើរចូលមក
«ច ចា៎ស និយាយរួចY/Nក៏យកភួយចេញពីខ្លួនរួចក៏ងើបដើរសំដៅទៅតុអាហារដែរមិនខ្វល់អ្វី ពីព្រោះនាងមិនបានញុាំអីតាំងពីល្ងាចមិញមកទើបធ្វើឲ្យនាងឃ្លាន
«ព្រ ព្រះនាងលីងយី»ជីងស៊ូហើយនិងភីលៀងផ្សេងទៀតភាំងបន្តិចបន្ទាប់ពីឃើញY/Nដើរចូលមករកតុអាហារដែរពួកគេកំពុងតែរៀបចំ ឃើញបែបនេះហើយជីងស៊ូក៏ប្រញាប់រៀបចំអាហារយ៉ាងលឿន
មិនបង្អង់យូY/Nក៏ចាប់អាហារញុាំយកៗដោយមិនបានគិតអំពីភីលៀងដែរនៅកៀននាង
«មួយៗព្រះនាងប្រយ័ត្នអូលណា»ជីងស៊ូនិយាយទៅកាន់Y/N
«មិនអីទេ!ប៉ុន្តែអម្បាញ់មិញពួកបងហៅខ្ញុំថាយ៉ាងមិច»Y/Nនិយាយទៅកាន់ភីលៀងទាំងអាហារនៅពេញនៅឡើយ
«គឺពួកខ្ញុំហៅថាព្រះនាងលីងយី»ជីងស៊ូនិយាយទៅកាន់Y/Nទាំងរំភើបក្នុងចិត្ត
«ខ្ញុំមិនមែនព្រះនាងលីងយី ទេ សូមពួកបងកុំយល់ច្រលំអី»Y/Nនិយាយទាំងក្រវីក្បាលដូចគោស្រាំងទិច
«បើមិនមែន ហេតុអ្វីព្រះនាងមានស្នៀតសក់បញ្ចាំស្នេហ៍របស់ព្រះអង្គម្ចាស់ស៊ូហ្វឹងបាន ស្នៀតសក់នោះមានតែមួយគត់ក្នុងរាជធានីពួកយើង ឬមួយព្រះនាងរស់ឡើងវិញរួចបាត់ការចងចាំមែន»ជីងស៊ូនិយាយទៅកាន់Y/Nរួចចង្អុលទៅកាន់ស្នៀតសក់ក្បាច់ផ្កាប៉េះដែរសៀតនៅនិងសក់Y/N
រីឯY/Nពេលនេះកំពុងតែច្របូកច្របល់ពេញខ្លួន
ដោយស្តាប់មិនយល់និងស្ថានកាណ៍ទាំងអស់នោះ Y/Nក៏ងើបចេញពីតុអាហាររួចក៏ដើររកមើលបន្ទប់ទឹក ឃើញY/Nកំពុងតែដើរអើតចុះអើតឡើងជីងស៊ូក៏សួរទៅកាន់Y/N
«ព្រះនាងកំពុងរកអ្វីនិង»ជីងស៊ូ
«គឺ តើបន្ទប់ទឹកនៅកន្លែងណា»Y/Nសួរទៅកាន់ជីងស៊ូ
«បន្ទប់ទឹកអ្វីទៅព្រះនាង ខ្ញុំមិនយល់ទេ»ជីងស៊ូជ្រួញចិញ្ចើមចូលគ្នា
«គឺកន្លែងងូតទឹកនោះអី»Y/Nនិយាយទៅកាន់ជីងស៊ូវិញ
«អរ!ពួកឯងឆាប់នាំគ្នាទៅលាយទឹកឲ្យព្រះនាងងូតទៅ»ជីងស៊ូនិយាយរួចក៏បញ្ជាពួកភីលៀងទៅ
មួយសន្ទុះក្រោយមកទឹកក្តៅអុនៗលាយជាមួយស្រទាប់ផ្កាកុលាបក៏បានលាយហើយ លាយរួចពួកភីលៀងក៏ដើរមកប្រាប់ជីងស៊ូ។ជីងស៊ូក៏ប្រាប់ទៅកាន់Y/N ដែរអង្គុយលេងនៅឯសួនច្បារមុខដំណាក់
«ព្រះនាងទឹកលាយរួចហើយ»ជីងស៊ូបន្លឺហៅY/N
«ចា៎ស ឈប់សិនបង តើបងឈ្មោះអ្វី»Y/Nបន្លឺសួរទៅកាន់ជីងស៊ូ
«តើព្រះនាងមិនចងចាំមែនឬខ្ញុំមានឈ្មោះថាជីងស៊ូ ព្រះនាងអាចហៅខ្ញុំជីងស៊ូធម្មតាៗបានមិនបាច់ហៅបងទេ»ជីងស៊ូនិយាយបញ្ជាក់ទៅកាន់Y/Nរួចក៏នាំY/Nទៅកន្លែងងូតទឹក
«ចា៎ស!»និយាយរួចY/Nក៏ដើរទៅតាមក្រោយជីងស៊ូទៅ
ដើរមកដល់កន្លែងងូតទឹកY/Nក៏ដោះសម្លៀកបំពាក់ចេញរួចក៏ចូលទៅក្នុងអាងទឹកក្តៅអ៊ុនៗ
«ហឹម!ស្រួលខ្លួនណាស់»Y/Nនិយាយហើយក៏លេងទឹកអស់មួយសន្ទុះធំ រួចY/Nក៏ទាញយកសម្លៀកបំពាក់មករុំ
«គេពាក់យ៉ាងមិចទៅរញ៉េរញ៉ៃដល់ហើយ»Y/Nនិយាយរអ៊ូនិងសម្លៀកបំពាក់បុរាណ
«អ្នកនាងរួចហើយឬនៅ»ជីងស៊ូបន្លឺសួរទៅកាន់ដែរស្ងាត់មាត់ឈឹង
«...»Y/Nមិននិយាយអ្វីទាំងអស់ដោយសារតែនាងកំពុងតែស្លៀកសម្លៀកបំពាក់មិនត្រូវ
លឺY/Nមិនតបទៅវិញជីងស៊ូក៏ដើរបើកទ្វារចូលទៅ
«ព្រះនាង មើលចុះសម្លៀកបំពាក់រញ៉េរញ៉ៃអស់ហើយ ចាំខ្ញុំជួយព្រះនាង»និយាយរួចជីងស៊ូក៏ចូលទៅរៀបចំតែងខ្លួនឲ្យY/N
នៅពេលដែររៀបចំខ្លួនរួចរាល់ហើយ ជីងស៊ូក៏ពោលសរសើរទៅកាន់Y/N
«ព្រះនាងពិតជាស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ បើព្រះអង្គម្ចាស់ស៊ូហ្វឹងឃើញប្រហែលជាដកភ្នែកមិនរួចទេមើលទៅ»ជីងស៊ូបន្លឺទៅកាន់Y/N
«ព្រះអង្គម្ចាស់ស៊ូហ្វឹងនិងគឺជាអ្នកណាទៅ»Y/Nបន្លឺសួរទៅកាន់ជីងស៊ូ
«អោវ!ព្រះនាងពិតជាមិនចាំមែនឬ ព្រះអង្គម្ចាស់ស៊ូហ្វឹងគឺជាស្វាមីរបស់ព្រះនាងណា!!»ជីងស៊ូនិយាយទៅកាន់Y/Nទាំងជ្រួញចិញ្ចើញចូលគ្នា
«ស្វាមី?ខ្ញុំមានទាន់បានរៀបការឯណា»Y/Nនិយាយទៅកាន់ជីងស៊ូវិញ
«ហឹមមម! ព្រះនាងអាចទៅសួរព្រះអង្គម្ខាស់សូរហ្វឹងដោយផ្ទាល់បាន ខ្ញុំមិនអាចនិយាយប្រាប់ព្រះនាងបានច្រើនទេ»ជីងស៊ូដកដង្ហើមធំរួចក៏នាំY/Nទៅដំណាក់វិញ
Y/Nពេលនេះកំពុងតែច្របូកច្របល់ពេញខួក្បាល ដោយសារតែមិនយល់និងរឿងដែរកើតឡើងទាំងអស់Y/Nក៏ដើរចេញទៅអង្គុយទោងនៅក្រោមដើមឈើមុខដំណាក់ ដើម្បីរំសាយអារម្មណ៍ស្ត្រេស៍ទាំងនោះឲ្យរសាត់ទៅតាមខ្យល់ដែរបក់មក
«ហឹម ឈូសៀនតើឯងមាននឹកយើងដូចយើងនឹកឯងដែរឬទេ?»Y/Nបន្លឺដោយការនឹករលឹកទៅកាន់មិត្តជាខ្លាំង
Y/Nកំពុងតែស្ថិតក្នុងអន្លុងគិតសុខៗ ក៏ស្រាប់តែមានដៃអ្នកណាក៏មិនដឹងបានអោបនាងពីក្រោយ
«អាយយ!តើលោកគឺជាអ្នកណាហេតុអ្វីបានជាហា៊នមកបំពានខ្ញុំ»Y/Nភ្ញាក់ខ្លួនពីកាគិតហើយក៏រើបម្រាសចេញពីដៃស៊ូហ្វឹង
«គឺបងជាប្តីអូននោះអី តើអូនមិនចងចាំបងទេឬ?»ស៊ូហ្វឹងញញឹមចុងមាត់ដោយការខ្នាញ់នាងតូចបន្តិចហើយក៏បន្លឺឡើង
«ប្តី?ហើយខ្ញុំរៀបការជាមួយលោកឯងតាំងពីកាលណា»Y/N និយាយទាំងដៀងភ្នែកសម្លក់ទៅកាន់ស៊ូហ្វឹង
‹ទេ បុរសម្នាក់នេះខ្ញុំដូចធ្លាប់ជួបនៅកន្លែងណាម្តងរួចហើយប៉ុន្តែមិនចាំសោះ›Y/Nគិតក្នុងចិត្ត គិតបានបន្តិចY/Nក៏នឹកឃើញ
«គឺលោកដែរចាប់ខ្ញុំមកផ្សំដេកជាមួយនៅក្នុងយល់សប្តិខ្ញុំនោះ គឺពិតជាលោកមែន»Y/Nបន្លឺឡើងទាំងដៃចង្អុលមុខស៊ូហ្វឹង
«ហឹសៗបើអូនចងចាំហើយ តោះយើងមករំលឹកឡើងវិញ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយទាំងញាក់ចិញ្ចើមឌឺរួចសើចដាក់Y/N
«មករំលឹករឿងស្អីគេលោកនិងខ្ញុំមិនយល់ទេ»Y/Nនិយាយទាំងជ្រួញចិញ្ចើមចូលគ្នា
«បន្តិចទៀតអូននិងដឹងហើយ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏ដើរទៅចាប់រាងតូចមកលីដាក់លឺស្មាររួចក៏សំដៅទៅដំណាក់
«អាយ!!លោកចង់ធ្វើស្អីនិង ឆាប់ដាក់ខ្ញុំចុះភា្លម»Y/Nស្រែកដាក់សូ៊ហ្វឹង
រីឯពួកភីលៀងហើយនិងអង្គរក្សរបស់ស៊ូហ្វឹងក៏លបមើលម្ចាស់ខ្លួនពីចម្ងាយដូចគ្នា
«អេ! ឯងគិតដូចយើងដែរទេ ថាព្រះនាងហើយនិងព្រះអង្គអាចនិងមានព្រះអង្គម្ចាស់តូចៗឲ្យរត់លេងពេញរាជវាំងដែរឬទេ»ជីងស៊ូសួរទៅកាន់អង្គរង្សផ្ទាល់ខ្លួនសូ៊ហ្វឹង
«យើងប្រហែលគិតចឹង បើមានរិតតែល្អ អាលបានជួយបង្ហាត់បង្រៀនក្បាច់កុនទៅកាន់ពួកគេខ្លះៗដែរ»ជិនប៉ាវជាអង្គរង្សផ្ទាល់ខ្លួនស៊ូហ្វឹងបន្លឺឡើង
«តើឯងគិតថាកូនប្រុសឬក៏កូនស្រី យើងគិតថាស្រីហើយ»ជីងស៊ូសួរទៅកាន់ជិនបា៉វ
«ប៉ុន្តែយើងគិតថាប្រុស»ជិនប៉ាវនិយាយទៅកាន់ជីងស៊ូ
«ឯងមានអ្វីភ្នាល់និងយើងទៅ»ជីងស៊ូសួរទៅកាន់ជិនប៉ាវ
«យើងមាន បើសិនជាយើងចាញ់ យើងនិងឲ្យកងដៃកុជមានតម្លៃនេះឲ្យទៅនាង ប៉ុន្តែបើនាងចាញ់នាងត្រូវធ្វើជាប្រពន្ធយើងរហូត»ជិនប៉ាវនិយាយរួចក៏ធ្វើមុខឌឺដាក់ជីងស៊ូ
«នេះឯង!!! ក៏បានយើងហ៊ានផ្នាល់និងឯងក៏បានដែរតែឯងកុំភ្លេចឲ្យសោះ»ជីងស៊ូនិយាយទាំងចង្អុលមុខជិនប៉ាវ
«យើងមិនភ្លេចទេ»ជិនប៉ាវនិយាយរួចក៏ដើរចេញទៅបាត់ ទុកឲ្យជីងស៊ូនៅអង្គុយសម្លក់គេពីក្រោយ(ចា៎សទាំងមេនិងកូនចៅខូចដូចគ្នា😊)
ក្រោយលីY/Nមកដល់លើគ្រែហើយ ស៊ូហ្វឹងក៏ទម្លាក់រាងតូចទៅលើគ្រែ រួចក៏ដើរសំដៅទៅបិទទ្វារឲ្យជិតមិនឲ្យសូម្បីតែសត្វរុយចូល
«តើលោកចង់ធ្វើស្អីលោកនិង»Y/Nនិយាយរួចក៏ចុះពីលើគ្រែដើម្បីរត់សំដៅទៅរកបង្អួចដើម្បីលោតចេញ ប៉ុន្តែក៏ត្រូវស៊ូហ្វឹងមកចាប់ដៃទាន់រួចទាញមកផ្អឹបនិងខ្លួន
«កុំព្យាយាមចង់រត់ចាកចេញពីបងអី បើទោះបីជាអូនរត់ទៅដល់ទីណាក៏រកផ្លូវចាកចេញមិនឃើញដែរ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏ទាញខ្សែរដែរចងនិងចង្កេះY/Nចេញ សម្លៀកបំពាក់ដែរនៅលើខ្លួនY/Nក៏ធ្លាក់មកលើឥដ្ឋទាំងអស់សល់តែរូបរាងអាក្រាតកាយតែប៉ុណ្ណោះ
«អាយ!!ហេតុអ្វីបានជាលោកដោះសម្លៀកបំពាក់ខ្ញុំចេញធ្វើអី»Y/Nស្រែកមួយអស់កម្លាំងដាក់ស៊ូហ្វឹង
«គឺយើងមករំលឹករឿងកាលពីមុនឡើងវិញនោះអី»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏បីY/Nទៅលើគ្រែហើយក៏សង្គ្រប់ពីលើរាងតូច
«អូននៅតែស្អាតដូចដើមលីងយី»ស៊ូហ្វឹងបន្លឺឡើងហើយក៏ស្រាយខ្សែរពីចង្អេះខ្លួចរួចក៏ព្រលែងល្វែងឲ្យជើញសាច់ដុំកង់ៗ
«ខ្ញុំមិនមែនលីងយីទេខ្ញុំគឺY/N ឆាប់ងើបចេញពីលើខ្លួនខ្ញុំឲ្យលឿន»Y/Nស្រែកខ្លាំងៗដាក់ស៊ូហ្វឹង ហើយរើបម្រាស
ស៊ូហ្វឹងនឹកខ្នាញ់និងY/Nពេកគេចាប់ក៏ដៃរាងតូចទាំង2ជាប់
«នៅឆ្នាស់ដដែលណ៎នាងច្រម៉ក់»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏ថើបបំបិទមាត់Y/Nកុំឲ្យតបតនិងខ្លួនទៀត រួចគេក៏បង្អូសមកជញ្ជក់កហើយក៏ឆ្លៀតមកជញ្ជក់ចុងឈើរីនាង
«បានហើយឈប់ទៅ »Y/Nនិយាយទាំងខ្លួននាងកំពុងតែស្រើបស្រាល
ស៊ូហ្វឹងងើបមកមើលមុខY/Nបន្តិចរួចក៏អោនជញ្ជក់បន្ត ហើយដៃម្ខាងទៀតរបស់គេក៏រំកិលចុះទៅរកតំបន់សម្ងាត់របស់នាងក្រមុំតូច
«អ្ហាស »Y/Nព្យាយាមទប់មាត់មិនឲ្យចេញសំឡេង ថ្ងូរមក ប៉ុន្តែនៅតែភ្លាត់សំឡេងដដែរ
«អូនស្រែកទៅ ថ្ងូរទៅគ្មាននរណាលឺទេ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏ចាប់ញែកជើងស្រឡូនចេញពីគ្នាហើយក៏ទាញភាពជាបុរសទៅច្រលរលេងនៅល្អាងស្នេហ៍របស់នាងតូច មិនបង្អង់យូស៊ូហ្វឹងក៏រុញភាពរឹងមាំរបស់ខ្លួនចូលទៅរកនាងតូចនិងទទួលបានការរួមរឹតពីរាងតូច
«អ្ហឹម អ្ហា បានហើយឈប់ទៅៗ»រាងតូចបន្លឺឡើងលាយលំទាំងសម្លេងថ្ងូរស្រាបស្រាល
អស់រយៈពេលមួយសន្ទុះធំ
ក្រោយដល់ចំណុចកំពូលហើយស៊ូហ្វឹងក៏ដកភាពរឹងមាំរបស់ខ្លួនចេញពីរាងតូច ហើយក៏ទម្លាក់ខ្លួនគេងអោបរាងតូចដែរសន្លប់ រួចស៊ូហ្វឹងក៏បន្លឺឡើង
«កុំទៅចោលបងម្តងទៀតបានទេ បងមិនអាចរស់នៅដោយខ្វះអូនមិនបានទេ »និយាយរួចស៊ូហ្វឹងក៏បិទភ្នែក

★ព្រឹកឡើង★
«អឹមមម!»Y/Nពត់ខ្លួនទាំងមិនទាន់បើកភ្នែក
«ភ្ញាក់ហើយឬព្រះនាងតូច ឆាប់ងើបទើបសម្អាតខ្លួនទៅ រួចចាំមកញុាំអាហារពេលព្រឹកជាមួយបង»ស៊ូហ្វឹងនិយាយទៅកាន់Y/Nរួចក៏ញញឹមយ៉ាងមន្តស្នេហ៍ដាក់Y/N ប៉ុន្តែនាងក៏តបស្នងវិញដោយការសម្លក់
«ឆឹស អូយ»និយាយរួចY/Nក៏ភួយរុំនិងខ្លួនចុះពីលើគ្រែតែក៏ត្រូវដួលផ្កាប់មុខស្ពាបនិងឥដ្ឋដោយសារតែឈឺត្រង់ចំណុចសំខាន់ហើយក៏ទន់ដៃទន់ជើងរើកម្រើកលែងចង់រួច
ឃើញY/Nដួលផ្កាប់មុខបែបនេះស៊ូហ្វឹងក៏ប្រញាប់ស្ទុះមកបីត្រកងរាងតូចដែរទន់ដៃទន់ជើងទៅកន្លែងងូតទឹក ទៅដល់កន្លែងងូតទឹកសូ៊ហ្វឹងក៏ដាក់រាងតូចក្នុងអាងទឹកក្តៅអ៊ុនៗ
«អ្ហឹក អូយឈឺ»Y/Nក៏ចាប់ផ្តើមយំដោយសារតែឈឺត្រង់ចំណុចពិសេសនាង ព្រោះនេះគឺជាលើកដំបូងរបស់នាង
«តើផ្សារខ្លាំងមែនទេ យប់មិញបងថ្មមអូនហើយ មិនប្រើកម្លាំងខ្លាំងមិចនៅឈឺទៀត»ស៊ូហ្វឹងនិយាយទៅកាន់Y/N
Y/Nងក់ក្បាលដាក់ស៊ូហ្វឹងហើយក៏គិតតែពីយំដូចកូនក្មេងអាយុ5ឆ្នាំ
«បានហើយឈប់យំទៅបងសន្យាថាឈប់ធ្វើចឹងទៀតហើយ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយទៅកាន់Y/Nរួចក៏ជូតទឹកភ្នែកឲ្យនាង លឺស៊ូហ្វឹងនិយាយបែបនេះY/Nក៏បាត់យំភ្លាមដោយនៅសម្លេងត្រសិតៗតិចៗ ឃើញនាងបាត់យំភ្លាម ស៊ូហ្វឹងក៏យកម្រាមដៃទៅគោះនិងច្រមុះនាងដោយការគ្រឹតខ្នាញ់
បានមួយស្របក់ក្រោយមកY/Nក៏ធូរស្រាលជាងមុន រួចក៏ងើបទៅយកកន្សែងមករុំ
«តើអូនងូតហើយឬនៅ»ស៊ូហ្វឹងបន្លឺសួរទៅកាន់Y/N
«ហើយៗ ឯណាសម្លៀកបំពាក់ខ្ញុំ»Y/Nដើរចេញទៅរកស៊ូហ្វឹងរួចក៏បន្លឺសួររកសម្លៀកបំពាក់
«នៅនេះ»ស៊ូហ្វឹងកាន់ឈុតស្បៃពណ៍ផ្កាឈូកហុចទៅឲ្យនាង
«តើលោកអាចជួយហៅជីងស៊ូឲ្យមកជួយតុបតែងឲ្យខ្ញុំបានទេ»Y/Nនិយាយទៅស៊ូហ្វឹងដែរកំពុងតែអង្គុយមើលមកនាង
«តើអូនមិនចេះស្លៀកមែនទេទើបហៅឲ្យជីងស៊ូមកស្លៀកឲ្យ»សូហ្វឹងសួរទៅកាន់Y/Nទាំងទឹកមុខស្មើរថេង
«...»Y/Nមិននិយាយនាងគ្រាន់តែងក់ក្បាលប៉ុណ្ណោះ
«បើអូនមិនចេះទេទុកឲ្យបងពាក់ឲ្យ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏ដើរសំដៅទៅកាន់Y/N
«មិនបាច់ៗទេ ទុកឲ្យជីងស៊ូអ្នកធ្វើវិញ»Y/Nនិយាយដាក់ស៊ូហ្វឹង ទាំងខ្មាសអៀន «មិនបាច់ខ្មាសបងទេ ខ្លួនប្រាណរបស់អូនគ្មានកន្លែងណាដែរថាបងមិនឃើញនោះទេ»ស៊ូហ្វឹងបន្លឺទាំងញាក់ចិញ្ចើមឌឺដាក់Y/N
«នេះលោក!!»Y/Nនិយាយទាំងចង្អុលមុខស៊ូហ្វឹង
«យ៉ាងមិច»ស៊ូហ្វឹងនិយាយទាំងអោនមុខមកមើលY/N
«ផ្ញើរទុកសិនចុះ!នៅពេលដែរខ្ញុំរកច្រកចាកចេញឃើញខ្ញុំនិងរត់ទៅឲ្យឆ្ងាយ មិនឲ្យលោករកឃើញខ្ញុំទៀតទេ»Y/Nគិតក្នុងចិត្តទាំងសម្លក់ស៊ូហ្វឹង
«ឈប់សម្លក់បងទៀតទៅ នៅឲ្យស្ងៀមទៅចាំបងពាក់ឲ្យ»ស៊ូហ្វឹនិយាយរួចក៏ទាញសម្លក់បំពាក់បុរាណពាក់ឲ្យនាង
Y/Nក៏សម្រេចចិត្តខាំមាត់ទ្រាំនៅស្ងៀមឲ្យគេស្លៀកឲ្យនាង
ក្រោយពីរៀបចំខ្លួនឲ្យY/Nរួចស៊ូហ្វឹងក៏ចាប់បីY/N
«អ្ហាយ!តើលោកចង់ធ្វើស្អីនិង»Y/Nស្រែកដាក់ស៊ូហ្វឹង
«គឺត្រលប់ទៅដំណាក់វិញនោះអី»ស៊ូហ្វឹងបន្លឺដាក់Y/N
«មិនបាច់ទេខ្ញុំអាចដើរទៅដោយខ្លួនឯងបាន»Y/Nនិយាយទៅកាន់ស៊ូហ្វឹងទាំងដៀងភ្នែកសម្លក់គេ
«តែបងចង់បីអូន»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏បីនាងដើរសំដៅទៅដំណាក់
«ឆាប់ដាក់ខ្ញុំចុះភ្លាម»Y/Nបន្លឺដាក់ស៊ូហ្វឹង
«កុំឆ្នាស់ពេក តិចបានបងចាប់ដូចយប់មិញឥឡូវហើយ»ស៊ូហ្វឹងបន្លឺដាក់Y/N
នៅពេលដែរលឺស៊ូហ្វឹងនិយាយបែបនេះY/Nក៏ស្ងាត់មាត់ឈឹងព្រោះខ្លាចគេចាប់ខ្លួនដូចយប់មិញទៀត
ដើរមកដល់ដំណាក់វិញស៊ូហ្វឹងកីដាក់Y/Nទៅលើតុក្បែរគេ អាហារឆ្ងាញ់ៗជាច្រើនបានរៀបចំដាក់លើតុរួចជាស្រេច
«ហឹម!!ឈ្ងុយដល់ហើយ»Y/Nបន្លឺឡើងទាំង ទាំងដៃកាន់ចង្កឹះរកចាប់អាហារទាំងនោះតែសូហ្វឹងក៏ញ៉ោះនាងមិនឲ្យនាងចាប់អាហារដាក់ក្នុងចានទេ
«ហឹក »Y/Nក៏ចាប់ផ្តើមពេបមាត់រកយំ
ឃើញY/Nរកយំបែបនេះស៊ូហ្វឹងក៏ប្រញាប់លួងនាង
«មោះកុំយំអីបងឈប់ញ៉ោះហើយ»ស៊ូហ្វឹងនិយាយរួចក៏ចាប់អាហារឲ្យដាក់ឲ្យនាងយ៉ាងច្រើន
មិនបង្អង់យូរY/Nក៏ចាប់ផ្តើមញុាំអាហារទាំងនោះ
ភាគបន្តអេតមីនចាំផុសស្អែក ជួយឡាចស៊ែរអេតមីនម្នាក់មួយផង🥰🥰