Endless Beauty With Udangi Dissa

පුරා අවුරුදු 05ක් ඔබ වැඩෙන විදිය ගොඩ නගන්නට ඔබේ අත්තම්මත් ලොකු අත්තත් කැපවීම කියන්නෙ මොකක්ද කියල අනේක උදාහරණ සැපයූවා.

ලොකු අත්ත අපෙන් සමු ගද්දි ඊට දින තුනකට කලින් කීවෙත් මගෙ මුනුපුරා යන්න ඉන්නෙත් මගෙ ඉස්කෝලෙටමනි. ආසිරි රෝහලේ day ward එකේ ඒ මොහොතෙ ඔහුගෙ මූනෙ තිබුන ආඩම්බරය මට තාම මතකයි.

ඊටත් පස්සෙ ලොකු මාම සහ අත්තම්ම සිල්වෙස්ටර් ජිවිතය සමග බද්ද උනා.

අදී සිසුවෙක් විදියට අප්පච්චි ඉස්කෝලෙට ආවට දෙමව්පියෙක් විදියට ඉස්කෝලෙට ආවෙ අතේ ඇගිලි ගානටත් අඩුවෙන්.
හැමදේම නොඅඩුව හොයල බැලුවට කාර්‍යබහුල දෙමාපියන් විදියට, ශාරිරිකව සහභාගි වීමට අපහසු සෑම අවස්තාවකටම සහභාගි වෙන්නෙ අත්තම්ම කියන එක විශ්‍රාමික ගුරුවරියක් විදියට අත්තම්මගෙ රාජකාරියක් උනා.

ඉතින් ඒ හැමදේම දරාගෙන ඒ තුලින් ඉගෙන ගත් උගත් පාඩම් තුලින් ඔයාගෙ පවුරුශය ඔයා තනියම හදා ගත්ත. තීරණ තනියම ගන්න පුරුදු උනා. යාලුවොත් එක්ක උනු රණ්ඩු ඉස්කෝලෙම විසද ගත්ත. ඒව ගැන කීවෙ අපිට තව කෙනෙක් පැමිනිලි කලොත් විතරයි .

එක වසරෙ සුනේත්‍රා මැඩම් ගෙ exposure එකත් එක්ක පටන් ගත්තු ඔයාගෙ මේ ගමන අද සාර්ථක උනේ ප්‍රාථමිකයෙ Deputy head prefect කෙනෙක් ව්දියට.

අවුරුදු 5ක් ඔයාගෙ පන්තියෙ aunty ල uncle ල ඔයාගෙ ඉස්කෝලෙ ඇතුලෙ හැසිරීම් රටාව, Qualities, ඔයා හිතන විදිය ගැන , කන බොන විදිය ගැන අවබෝධයක් තිබුන. සාමූහික ක්‍රියා වලදි ඒ හැමෝම ඔයාට ආදරෙන් හැම වෙලාවෙම හැමදේම හොයල බැලුව.

තනියම ජීවිතේ ගොඩ නගා ගන්න හැම වැඩක්ම තනියම කර ගන්න ඔයාට අපි හුරු කරපු එකේ result එක අපි අද අත් වින්ද.

ගේ ඇතුලෙ හුරතලේ උනාට දවසින් දවස ඔයා ලොකු වෙද්දී ඒ ඔයා ගොඩ නගා ගන්න ජීවිතේට
අපි උදව් කලා මිසක් ඇගිලි හැහුවෙ නෑ.

කරාටෙ චෙස් වලට විතරක් නෙමෙයි සමහර වෙලාවට අම්ම එන්නත් කලින් ඔයාට අසනීපයි නන් ලොකු මාමා ඔයාව doctor ලගටත් එක්කන් ගිහින්.

Extended families වල දරුවන්ගෙ පවුරුශත්වයට ඔයා මේ ලෝකෙට හොදම උදාහරණයක්.

Date :18th July
Venu : කරළිය , kandy

මේ මගේ අවකාශය පිරවූ, ඔබේ අවකාශයේ දිග හැරෙන්නට නියමිත මංගල සුයාමයයි...

හැම කතාවක්ම පටන් ගන්නෙ හිස් පිටුවකින්...

ඒ හිස් පිටුව පෙරවදනකින් සුසර කරන්නට විශ්වය මට වල්ගා තරුවකින් ඒකාලෝක කළ අපූරු මාවතක් එලි පෙහෙළි කර දුන්නා...

නුවනින් අවදියෙන් ... සේද මාවතක් උනත් පය තබන්නට ඕනි පරිස්සමින් සකසුරුවමින්.

ආරණීය උරේශා..
ඔබට ජය...

Filed with laughter

වෙසක් සතිය ගෙවුනෙ ආධික කාර්ය බහුලව හා වෙහෙසින්.
දරුවන්ගෙ පාසැලෙ සිල් වැඩ සටහන , ඊට සමගාමීව පෙරහැරක් ....

වෙසක් දවසෙ පන්සලේ සිල් ඇත්තොන්ට අඩ සියවසක කාලයක් පමන දෙන දානය වෙනුවෙන් මේ සැරේ අසනීපෙන් පෙලුනු නිසා සහභාගි වෙන්නට බැරි උනාට පවුලෙ උදවිය එකතු වෙලා බාප්පයි පුංච් අම්මයි සිහි කරල ඒ දරුවො දීපු දානයට මමත් අනුමෝදන් උනා.
ගෙදර හැමෝම පන්සලේ උවටැන් කටයුතු කරද්දි උන රෝගයෙන් පීඩා විදපු මම පිරිසක් ගැවසෙන තැනකට යන එක නුසුදුසුයි කියල හිතුව නිසා ගෙදර නැවතුනාට හිත තිබුනෙ පන්සලේමයි.

අක්කි එවල තිබුන බත් වේලත් ගිලන් වූ කෙනෙක්ට ප්‍රණීතව ගැලපුනා.

හැන්දෑ වෙන්න කලින් වෙසක් කූඩු හදල ඉවර කරල වෙසක් සිරි බලන්න අප්පච්චියි පුතංඩියයි උදේම කතා බස් කරගෙන තිබුනෙ.

ගෙදර ආපු වෙලාවෙ ඉදල කූඩු අලවන්න පාප්ප ගාන්න කොල කපන්න, රැලි කපන්න ඒ අස්සෙ මොජිටෝ බොන්න අක්කන්ඩියි මලයන්ඩියි පුදුම තරන් කාර්ය බහුල වුනා.

හවස ලොකු මාමා බල්බ් දාල අප්පච්චි හදපු කූඩු එල්ලුව.

පාට පාටින් බල්බ් පත්තු වෙනකොට, වෙසක් කූඩුවෙ රැලි සර සර ගාල හුලගට හෙල වුනා.

ජීවත් වෙන හැම වෙලාවකම අපි හැමෝගෙම සිතුම් පැතුම් වලට ගරු කරන්න ඕනි.

ඔබේම අයිතියක් වෙනුවෙන් ඔබ තාමත් හිඟාකනවාද? (Unlearning Vacation Guilt)

"රැකියාවේ ගිවිසුමෙන් ඔබට ලැබුණු නිත්‍යානුකූල නිවාඩුව ගනිද්දී, ආයතනයට ලොකු වැරැද්දක් කළා වගේ හිතට වද දෙනවද? - නිවාඩුවක් ගත්තාම 'Sorry' කියන වහල් මානසිකත්වයෙන් මිදිලා, ආඩම්බරයෙන් විවේක ගන්නා Smart secrets 4ක්"
(ඔබ අසනීප වෙලා වැටුණු දවසට, ආයතනය ඔබ වෙනුවෙන් වැඩ නවත්වන්නේ නැහැ; එහෙනම් ඔබ ඇයි ආයතනය වෙනුවෙන් ඔබේ ජීවිතයේ සුන්දරම දවස් ටික කැප කරන්නේ?)

අපි මීට පෙර ලිපියකින් කතා කළා නිවාඩු ගන්නකොට ඇතිවෙන බය නැතිකරගන්නා ආකාරය ගැන. හැබැයි අද අපි කතා කරන්නේ ඒකේ තියෙන ගැඹුරුම මනෝවිද්‍යාත්මක ප්‍රශ්නය ගැනයි. ඩිජිටල් අලෙවිකරණ (Digital Marketing) ව්‍යාපෘතියක අවසන් දින ළංවෙද්දී හරි, සිවිල් ඉංජිනේරු ක්ෂේත්‍රයේ දැවැන්ත ව්‍යුහාත්මක සැලසුමක් භාරදෙන්න තියෙද්දී හරි අපි හිතන්නේ "මම මේ වෙලාවේ නිවාඩු ගත්තොත් මම මහ ආත්මාර්ථකාමී කෙනෙක්" කියලයි.

නිවාඩු ඊමේල් එකක් යවද්දී අපි නොදැනුවත්වම "මේ අසීරු වෙලාවේ නිවාඩු ගන්නවාට සමාවෙන්න" (I'm sorry for taking leave) වගේ වචන පාවිච්චි කරනවා. අපි අපේම මහන්සියෙන් උපයාගත්තු (Earned leave) නිවාඩුවක් වෙනුවෙන් අපි ඇයි සමාව ඉල්ලන්නේ? මේ 'Hustle Culture' එකෙන් අපේ ඔළුවට දාලා තියෙන වහල් මානසිකත්වයෙන් මිදිලා, ආත්ම ගෞරවය සහිතව ඔබේ නිවාඩුව භුක්ති විඳින්නේ කොහොමද කියලා අද අපි කතා කරමු.

නිවාඩු ගැනීමේදී ඔබේ මනසට එන "සමාවෙන්න" කියන හැඟීමෙන් සදහටම නිදහස් වීමට මේ පියවර 4 අනුගමනය කරන්න:

1 'කාර්යබහුලත්වය' වීරකමක් යන මායාව බිඳදැමීම (The "Busy" Badge of Honor):

අද සමාජයේ අපි හිතාගෙන ඉන්නේ නිදාගන්නේ නැතුව, කන්නේ නැතුව වැඩ කරන එක ලොකු වීරකමක් කියලයි. හැබැයි ලෝකයේ සාර්ථකම වෘත්තිකයින් දන්නවා, විවේකයක් නැති මොළයකින් කවදාවත් අලුත් අදහස් එන්නේ නැහැ කියලා. ඔබේ නිවාඩුව කියන්නේ කම්මැලිකමක් නෙවෙයි, ඒක ඔබේ ඊළඟ ව්‍යාපෘතිය අතිසාර්ථකව නිම කරන්න මොළයට දෙන අත්‍යවශ්‍ය 'ආයෝජනයක්'.

2 අත්‍යවශ්‍යයි කියන 'මාන්නයෙන්' මිදීම (The Illusion of Indispensability):

"මම නැත්නම් මේක කරන්න වෙන කවුරුත් නැහැ" කියන සිතුවිල්ල අපේ 'ඊගෝ' (Ego) එක සතුටු කළත්, එය විශාල මුලාවකි. ඔබ දින කිහිපයක් නොමැති වූ පමණින් කඩා වැටෙන ආයතනයක් තිබේ නම්, එහි ඇත්තේ ඔබේ දක්ෂකමට වඩා කළමනාකාරීත්වයේ අතිශය දුර්වලතාවයකි. ඔබේ වගකීම නිවැරදිව පවරා (Handover) පැමිණි පසු, ආයතනය ගැන වදවීම සම්පූර්ණයෙන්ම නවතා දමන්න.

3 නිදහසට කරුණු කීම සම්පූර්ණයෙන්ම නැවැත්වීම (Stop Explaining Why):

ඔබ නිවාඩුවක් ගන්නේ දරුවාගේ පාසලේ වැඩකටද, නිදාගැනීමටද, එසේත් නැතිනම් චිත්‍රපටයක් බැලීමටද යන්න ඔබේ බොස්ට හෝ ආයතනයට අදාළ නැත. "මට ගොඩක් මහන්සියි, ඒකයි නිවාඩු ගන්නේ" කියා දුර්වලව කරුණු පැහැදිලි කරනවා වෙනුවට, "මම මගේ පෞද්ගලික අවශ්‍යතාවයකට (Personal matter) ලබන සතියේ නිවාඩු ලබාගන්නවා" යැයි වෘත්තීය මට්ටමින් ප්‍රකාශ කරන්න.

4 සමාව ඉල්ලීම වෙනුවට 'ස්තූති කිරීම' (Replace "Sorry" with "Thank You"):

ඔබ නිවාඩුවෙන් පසු නැවත සේවයට වාර්තා කරන විට, "මම නිවාඩු ගත්තාට සමාවෙන්න, වැඩ ටික ගොඩගැහිලා නේද" කියා අන් අය ඉදිරියේ යටහත් පහත් නොවන්න. ඒ වෙනුවට, "මම නැති දවස් ටිකේ මේ වැඩ ටික කවර් කළාට ඔයාලා හැමෝටම ගොඩක් ස්තූතියි" කියා පවසන්න. මෙය ඔබේ වෘත්තීය පෞරුෂය ඉහළ නංවන ප්‍රබල මනෝවිද්‍යාත්මක උපක්‍රමයකි.

ඔබේ වටිනාකම මනින්නේ ඔබ ඔෆිස් එකේ පුටුව රත් කරපු පැය ගාණෙන් නෙවෙයි; ඔබ වැඩ කරන වෙලාවට ආයතනයට ලබාදෙන 'ප්‍රතිඵලවලින්' බව අමතක කරන්න එපා!

Trend Magazine - Sri Lanka



පහල Vedio එකේ ඉන්නෙ අපි සෝමාවතී වන්දනාවෙ යද්දි කිරි බත් කන්න එන අලි යාලුවා.