Kris.sensitief

Deze week zat ik heerlijk in het zonnetje op het schoolplein, wachtend op onze kinderen.
Ik raakte in gesprek met een andere moeder. Ze vroeg hoe het ging en ik vertelde over hoeveel voldoening ik ervaar nu ik kapster ben geworden voor hoogsensitieve mensen.

Ze vertelde dat ze het haar van haar zoon altijd zelf knipt. Inmiddels had ze ontdekt dat een tondeuse beter werkt dan een schaar. Het geluid van een schaar was voor hem simpelweg te intens.

En toen dacht ik weer: wij volwassenen hebben vaak geen idee wat er in een kind omgaat wanneer een kapper begint.

De één schrikt van het geluid van de tondeuse.
De ander is bang dat er in het oor geknipt wordt.
En weer iemand anders vindt het trekken aan het haar vreselijk.

Daarom is afstemmen voor mij zo belangrijk.
Ik begin niet meteen met knippen.

Eerst maak ik contact.
Eerst verbinding.

Want pas dan ontdek ik wat er bij iemand speelt.

En mijn geluk is mijn hoogsensitiviteit.
Door mijn extra antennes voel ik vaak snel aan wat iemand nodig heeft en wat juist niet.

En misschien nog wel belangrijker:
Ik ken de struggles.

Dus je hoeft je niet opgelaten te voelen.
Alles mag er zijn.

Het enige wat ik wil, is dat je kind en jij een positieve kapperservaring hebt.
Zodat naar de kapper gaan niet spannend is, maar gewoon fijn.

Ze stelde het steeds uit.

Niet omdat haar haar er niet toe deed.
Maar omdat een kappersbezoek haar meer kostte dan het opleverde.

Voor haar, als vrouw met autisme, is een drukke kapsalon geen neutrale plek.
Het is een ruimte vol indrukken.
Stemmen door elkaar heen.
Geluiden die blijven hangen.
Aanrakingen die onverwacht voelen.

En daarnaast de sociale laag.
De vragen.
Het moeten reageren.
Het inschatten van de ander.

Dat vraagt energie.

Eerdere afspraken voelden vaak onrustig.
Alsof ze zich moest aanpassen.
Alsof ze maar mee moest bewegen.

Daardoor bleef ze weg.

Tot ze opnieuw een stap zette.
In een omgeving waar geen andere klanten zaten.
Waar niets hoefde.
Waar eerst werd afgestemd, vóórdat er geknipt werd.

Wat voor haar verschil maakte, was de voorspelbaarheid.
Weten wat er ging gebeuren.
Samen bespreken hoeveel eraf mocht.
Geen verrassingen.

En ook: geen verplicht gesprek.
Maar wel echte aandacht.

Niet alleen voor haar haar,
maar voor haar als mens.

Toen ze naar huis ging, was ze niet leeg.
Niet overbelast.
Maar rustig.

Soms zit het verschil niet in wat er extra wordt gedaan,
maar in wat er wordt weggelaten.

Voor sommige mensen is een kappersbezoek gewoon praktisch.
Voor anderen is het een drempel.

En juist dan kan een prikkelarme omgeving helpend zijn.

Als je ouder bent, herken je dit vast.
Je kind doet iets wat je eigenlijk niet fijn vindt.
Het begint te huilen in de supermarkt.
Schreeuwt als het zijn zin niet krijgt.
Of blijft maar zeuren.

En precies dat gebeurt op momenten
dat je bij anderen bent.

Je voelt de onrust.
Het ongemak.
Misschien zelfs schaamte.

En in dat ongemak doe je soms dingen
die eigenlijk niet helpen.
Doorzetten.
Weggaan.
Of iets zeggen waar je later spijt van hebt.

Geloof me als ik zeg dat ik soms ook zo’n ouder ben.
En ik heb ze vaak genoeg gezien in de kapsalon.

Dit zijn de ouders van kinderen
die geen zin hebben in knippen.
Die niet stil willen zitten.
Of beginnen te huilen.

Niets om je voor te schamen.
Niet alle kinderen vinden de kapper leuk.
En dat zegt niets over jou als ouder.

Ik zie jou.
Ook in dat ongemak.
Ook als je even niet weet wat je moet doen.

Als je bij mij komt, stemmen we samen af
wat op dat moment haalbaar is.
Zonder oordeel.
Met begrip.

Zodat jij je niet ongemakkelijk hoeft te voelen
als je kind in de weerstand gaat.
Dat mag er zijn.

Ik begrijp dat niet elk kind zin heeft
of durft.
Samen kijken we hoe een kappersbezoek
een positievere ervaring kan worden
voor jullie allebei.

Gaat jouw (hoogsensitieve) kind graag naar de kapper?

Na een burn-out kan het oppakken van het gewone leven lastig zijn.
Juist omdat prikkels sneller te veel zijn.

Je zenuwstelsel is overbelast geweest.
En ook al wil je graag weer dingen doen, het lukt niet altijd op het tempo dat je hoofd misschien bedenkt.

Geluiden komen harder binnen.
Drukte kost meer energie.
En plekken die vroeger vanzelf gingen,
kunnen nu ineens spanning geven.

Ook een kappersbezoek.

Niet vanwege het knippen zelf, maar door alles eromheen.
Andere mensen.
Gesprekken.
Haast.
Geluid.

Na een burn-out heb je vaak meer behoefte aan overzicht en voorspelbaarheid.
Aan weten wat er gebeurt.
En aan rust, zonder dat je dat steeds hoeft uit te leggen.

Dat is waarom een prikkelarme kapper fijn kan zijn in deze fase.
Geen volle salon.
Geen tijdsdruk.
Geen gesprekken die moeten.

Wel ruimte om het rustig aan te doen.
Om te wennen.
En om te voelen wat op dat moment haalbaar is.

Een kappersbezoek hoeft geen grote stap te zijn.
Het mag klein blijven.
Afgestemd.
En passend bij waar jij nu bent.

Volg me voor inspiratie over een kappersbezoek
dat past bij hoogsensitiviteit, prikkelgevoeligheid en herstellen na overbelasting.

Lieve ouder,

Ik zag het aan je gezicht hoe moeilijk je het vond toen je kind begon tegen te stribbelen in de stoel.

Toen het huilen begon bij het horen van de tondeuse en je even niet wist of je moest helpen of juist niets moest doen.

Ik voelde je frustratie.
Omdat het zo gepiept zou zijn als je kind nu gewoon even stil zou zitten.

Maar ik zag ook je schaamte toen je kind echt niet meer wilde en alle ogen op jullie gericht leken.

Dat deed iets met mij, als kapster.
En precies daarom wil ik dat een kappersbezoek voor jou en je kind een andere ervaring mag zijn.

Een ervaring waarin ruimte is voor wat wel kan en wat nog niet.

Waar we samen overleggen welke stappen nu passend zijn.

Waar we toewerken naar vertrouwen.
Zonder dwang.
Zonder tijdsdruk.

En ook een plek waar jij gewoon ouder mag zijn.
Met gevoelens. Met twijfel. Met spanning.

Die mogen er zijn.
Daar hoef je je niet voor te schamen.

Ik geloof dat het anders kan.
En dat is waar we samen naartoe werken.
Stap voor stap.
In jullie tempo.

Wil je meer weten over mijn manier van werken?
Zet dan een 💜 in de reacties dan vertel ik je er graag meer over.

Sta eerst even stil bij wat een kappersbezoek met je doet.

Niet alleen bij het knippen zelf, maar bij alles eromheen.

De drukte.
Andere mensen.
Geluiden.
Gesprekken die je onbewust meeneemt.
De tijdsdruk die je voelt, ook als niemand het uitspreekt.

Veel hoogsensitieve en prikkelgevoelige mensen denken
dat ze zich gewoon moeten aanpassen.
Even doorzetten.
Het hoort erbij.

Maar als je na een kappersbezoek moet bijkomen, dan zegt dat iets.
Niet over jou, maar over de omgeving.

Je sensitiviteit is geen probleem.
Het vraagt alleen om een setting die daarbij past.

💜 Rust.
💜Overzicht.
💜Minder prikkels.
💜Afstemming op wat jij nodig hebt.

Dat kan betekenen dat je kiest voor stilte in plaats van praten.
Jij als enige bezoeker of veilig in je eigen vertrouwde omgeving.

Een kappersbezoek hoeft geen opgave te zijn.
Het mag ook rustig en helder.
En in jouw tempo.

Volg me voor inspiratie over een kappersbezoek dat past bij hoogsensitiviteit en prikkelgevoeligheid.

Als hoogsensitief persoon ben je gevoeliger voor alles om je heen.
Wat er gebeurt, doet iets met je. Soms zo sterk dat een goede stemming ongemerkt kan omslaan in een somber gevoel.

Stel je voor.
Je gaat naar de kapper. Je hebt er zin in.
Een nieuw kapsel, daar ben je echt aan toe.

Eenmaal in de stoel hoor je je buurvrouw vertellen dat ze gaat scheiden en hoe zwaar dat voor haar is.
Om je heen hoor je andere klanten praten over vermoeidheid, stress of alles wat er speelt in hun leven.

En jij, als hoogsensitief persoon, hoort dit niet alleen.
Je voelt het ook.
Het komt binnen, zakt in je systeem en blijft daar hangen.

In plaats van opgeladen ga je naar huis met een zwaar gevoel.
Uitgeput door verhalen en emoties die niet van jou zijn.

Daar gaat je dag.

Als ik knip, ben jij de enige.
Er zijn geen andere gesprekken om je heen.
Ik luister naar jou.

Er is ruimte om te praten,
of juist om stil te zijn.
Jij kiest.

Zodat je niet wordt beïnvloed door dingen die jou helemaal niet dienen.

Het is jouw moment 💜

Volg me voor inspiratie over een kappersbezoek
dat past bij hoogsensitiviteit en prikkelgevoeligheid.

5 redenen waarom thuis knippen of een rustige salon wel werkt voor prikkelgevoelige mensen.

✅ Geen andere mensen om je heen.
Geen gesprekken, geen energie van anderen.
Alleen rust en overzicht.

✅ Minder achtergrondgeluid.
Geen radio die aanstaat.
Geen föhns van andere stoelen.
Geluid is voorspelbaar of er gewoon niet.

✅ De eigen omgeving voelt veilig.
Thuis zijn de prikkels bekend.
Dat helpt het zenuwstelsel om te ontspannen.

✅ Geen voelbare tijdsdruk.
Er is ruimte om het rustig te doen.
Pauze mag. Langzamer mag.

✅ Je houdt energie over.
In plaats van leeg naar huis gaan,
voelt een knipbeurt zachter en draaglijker.

Voor prikkelgevoelige mensen maakt de omgeving vaak het verschil.

Daarom werk ik prikkelarm.
Thuis, of in een rustige salon.

In rust.
Zonder tijdsdruk.
Met aandacht voor wat jij nodig hebt.

Je kunt me hier volgen als je meer wilt weten over prikkelarm knippen. 💇🏻‍♀️