Kham phaung

ကိုယ့်ဘဝ အဆင်မပြေတာကို တခြားသူက လာကယ်တင်ပေးမှာပဲလို့ မျှော်လင့်နေသရွေ့တော့ နင်ဟာ တစ်သက်လုံး သူများလက်ခုပ်ထဲက ရေပဲ ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။

မြန်မာမိန်းကလေး တော်တော်များများက ငယ်ငယ်ကတည်းက မိဘအုပ်ထိန်းမှုအောက်မှာ နေခဲ့ရတော့ အခက်အခဲတွေ့ရင် တစ်ယောက်ယောက်က ဝိုင်းကူကြမှာပဲဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ ဂျီကျတတ်ကြတယ်။ အိမ်ထောင်ပြုလိုက်ရင်လည်း ယောကျာ်းက ငါ့ဘဝကို တာဝန်ယူပေးမှာပဲ၊ ငါ့မိသားစု ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းပေးမှာပဲလို့ အိပ်မက်ယဉ်နေတတ်ကြသေးတယ်။ တကယ်တော့ လက်တွေ့လောကကြီးက အဲဒီလောက် မလှပပါဘူး၊ လူတိုင်းက ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပြီး ကိုယ့်ဒုက္ခနဲ့ကိုယ် လုံးပန်းနေကြရတာလေ။

နင်ပိုက်ဆံပြတ်နေလို့၊ နင့်မိသားစုထဲမှာ ပြဿနာတက်နေလို့ ဘေးကဆွေမျိုးတွေက ဝိုင်းကူညီပေးဖို့ တာဝန်မရှိသလို၊ နင့်ယောကျာ်းကလည်း နင့်စိတ်တိုင်းကျ လိုက်ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ဝတ္တရားမရှိဘူး။ မိန်းကလေးပဲ... အားနွဲ့တာပေါ့ ဆိုတဲ့ ဆင်ခြေနဲ့ သူများဆီက အကူအညီကိုပဲ ထိုင်စောင့်နေတာက ကိုယ့်သိက္ခာကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးနေသလိုပါပဲ။ အားနာရမှာထက် လိပ်ပြာမလုံဖြစ်ရမှာထက် ပိုဆိုးတာက ကိုယ့်ဘဝကို သူများလက်ထဲ ထိုးအပ်ထားလိုက်တာပဲ။

ဘဝမှာ တစ်ခုခု အဆင်မပြေဖြစ်လာရင် ဘယ်သူက ငါ့ကို ကူညီမှာလဲ လို့ မစဉ်းစားဘဲ ငါကိုယ်တိုင် ဒါကို ဘယ်လို ကျော်ဖြတ်မလဲ ဆိုတဲ့ စိတ်ကို အရင်မွေးပါ။ သူများဆီက ရတဲ့အကူအညီက ခဏတာ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးပဲ ဖြစ်မှာမို့လို့၊ ရေရှည်အတွက် ကိုယ်တိုင်ပဲ အားကိုးရာ ရှာရမှာပါ။

ဒါကြောင့် အခုကတည်းက ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်အောင် ကြိုးစားထားစမ်းပါ။ ပိုက်ဆံကို ကိုယ်တိုင်ရှာပါ၊ ပြဿနာတွေကို ကိုယ်တိုင်ရင်ဆိုင်ပါ၊ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်နိုင်တဲ့ ခွန်အားရှိအောင် တည်ဆောက်ပါ။ သူများဆီက မျှော်လင့်ချက်တွေ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့နေ့ဟာ နင့်ဘဝမှာ တကယ်လွတ်လပ်ပြီး အင်အားအရှိဆုံး ဖြစ်လာမယ့်နေ့ပဲ။