Deep Sidhu

ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਅਸੂਲ ਬਣਾਇਆ,
ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਪੜ੍ਹਣਾ ਸਿਖਾਇਆ।
ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗੇ,
ਇਹ ਸੱਚ ਮੈਂ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਇਆ।

ਨਾ ਹਰ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਲੋੜ ਬਣੀ,
ਨਾ ਹਰ ਦਰਦ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣੀ।
ਜੋ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਭ ਸਮਝ ਲਵੇ,
ਉਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਦੀ ਰਾਹ ਬਣੀ।

ਹਾਰ ਨਾਲ ਡਰ ਨਾ ਖਾ,
ਇਹ ਤਾਂ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ,
ਜੋ ਖੁਦ ‘ਤੇ ਯਕੀਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਜਿੱਤ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।

ਥੱਕ ਜਾਵੇਂ ਤਾਂ ਰੁਕੀਂ ਨਾ,
ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰ ਚੱਲ ਪੈ,
ਅੰਧੇਰੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ,
ਸਵੇਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੈ।

ਕਦਮ ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ,
ਰਾਹ ਸੱਚਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ,
ਸੁਪਨਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਦਿਲ ‘ਚ,
ਹੌਂਸਲਾ ਪੱਕਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ‘ਤੇ ਮਾਣ ਕਰ,
ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਝੁਕ ਜਾਏਗੀ,
ਜੋ ਹੱਸ ਕੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਏਗੀ