Pyae sone

# # #$%P.S # # #$%
ငါတို့တွေကတော့ တစ်ဖက်လူရဲ့ မျက်ဝန်းထဲမှာ ကိုယ့်ပုံရိပ်လေး ပါနေတာနဲ့တင် ငါ့ကိုတကယ်မြတ်နိုးနေပြီလို့ ထင်ခဲ့မိတာ။ တကယ်တော့ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ "ဖြစ်တည်မှု" ကို ချစ်တာမဟုတ်ဘဲ ငါတို့ဆီကနေ ရနေတဲ့ "ဦးစားပေးမှု" တွေကိုပဲ သာယာနေခဲ့ကြတာပါ။ ငါတို့က အစွမ်းကုန် အလိုလိုက်၊ တယုတယ ဂရုစိုက်ပေးနေသရွေ့ သူတို့က ငါတို့အနားမှာ ရှိနေပေးကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါဟာ ချစ်လို့တွယ်တာနေတာမျိုးမဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ လိုအင်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးမယ့် "အရိပ်" တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားရလို့ ကျေနပ်နေတဲ့ သဘောမျိုးပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

ဘယ်လောက်ထိ နာကျင်ဖို့ကောင်းလဲဆိုရင်... တစ်နေ့မှာ ငါတို့လည်း ပင်ပန်းလာလို့ အရင်လို အချစ်တွေ၊ နားလည်မှုတွေ မပေးနိုင်တော့တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့အပြုံးတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို အေးစက်သွားတတ်ကြတာပါပဲ။ ငါတို့ရဲ့ ခံစားချက်ထက် သူတို့ရရှိမယ့် "အကျိုးအမြတ်" က ပိုအရေးကြီးနေတဲ့အတွက် ငါတို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေချိန်မှာတောင် သူတို့က နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ထက် "အရင်လို ဘာလို့ မချစ်ပေးတော့တာလဲ" ဆိုပြီး အပြစ်တင်ဖို့ပဲ စဉ်းစားကြလိမ့်မယ်။ သူတို့အတွက်ကတော့ ငါတို့ဟာ နှလုံးသားရှိတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ထက် သူတို့ရဲ့ မာနကို အစာကျွေးနေတဲ့ "ဖြည့်ဆည်းပေးသူ" သက်သက်ပါပဲ။

နောက်ဆုံးတော့လည်း ကိုယ်က နှလုံးသားတစ်ခုလုံးကို ပုံအောပြီး ပေးဆပ်နေချိန်မှာ သူတို့က ကိုယ့်ရဲ့ "ချစ်ပေးခြင်း" တွေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး လှောင်ရယ်သွားကြတာပါ။ ကိုယ်က အပူတွေနဲ့ လောင်မြိုက်ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ပေမယ့် သူတို့ကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲ နောက်ထပ် သူတို့ကို "အချစ်တွေ ပုံပေးမယ့်သူ" အသစ်တစ်ယောက်ဆီကို အေးအေးဆေးဆေးလေး လှည့်ထွက်သွားကြလိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ တန်ဖိုးက သူတို့အပေါ်ထားတဲ့ စိတ်စေတနာအပေါ်မှာပဲ တည်ရှိခဲ့တာမို့... သူတို့အတွက် ငါတို့က အစားထိုးလို့ရတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုလိုပါပဲ။@@