Juliette De Smet

Ik ben nog altijd boos over wat het Belgische gezondheidssysteem ons heeft laten geloven.

Vandaag is het 24 juni, en Lars en ik zijn sinds oktober samen 53 kilo kwijtgeraakt – nadat ons min of meer werd gezegd dat we “te ver heen” waren.

Ik ben 56 en Lars is 59. Vorig jaar zijn we langzaam uit elkaar gevallen.

Ik was constant opgeblazen. Mijn buik voelde hard aan, mijn enkels waren gezwollen, mijn benen zwaar – alsof ik door nat zand liep. Op familiefeesten glimlachte ik, en thuis ging ik huilen omdat ik mezelf bijna niet meer herkende.

Lars leek op korte tijd enorm te verouderen. Grauwe huid, vermoeide ogen. Zelfs rechtstaan uit de zetel was een hele opgave. Zijn kniepijn was zo erg dat hij zichzelf met beide handen omhoog moest duwen.

Toen we eindelijk afspraken kregen, hoorden we telkens weer hetzelfde: minder eten, meer bewegen.

Ik zei: “Ik probeer het. Ik eet eigenlijk al bijna niets meer.”

De dokter zei alleen dat het de menopauze was.

Bij Lars zei de specialist dat hij te veel risico liep voor verdere behandelingen, tenzij hij eerst gewicht verloor. Maar hoe moet je afvallen als je bijna niet kunt stappen zonder pijn?

We hebben alles geprobeerd. Weight Watchers. Minder koolhydraten. Vetarm koken. Al die “gezonde” maaltijden waar je uiteindelijk nog altijd honger van krijgt. Er veranderde niets.

Het ergste was de schaamte. Dat gevoel dat mensen denken dat je lui bent – terwijl je eigenlijk vastzit in je eigen lichaam en elke dag met pijn leeft.

In oktober kwam mijn nicht op bezoek. Ze werkt in klinisch onderzoek. Ze legde uit dat dit niets met luiheid te maken heeft. Na je 55e kan de stofwisseling bij veel mensen sterk vertragen, neemt ontsteking toe en blijft vet gewoon hardnekkig zitten.

Ze stuurde me een artikel waarin werd uitgelegd hoe je die interne overbelasting kunt verminderen, zodat het lichaam weer kan reageren.

Ik was sceptisch. Maar ik was bang om hem te verliezen – en bang om mezelf te verliezen.

Dus zijn we begonnen. Samen.

Na 14 dagen waren mijn zwellingen al een stuk minder. Lars greep ’s morgens niet meer automatisch naar pijnstillers.

In de tweede maand was ik 19,4 kilo kwijt en Lars 22,2. Hij liep weer rond zonder die pijnlijke gezichtsuitdrukking die me vroeger zo bang maakte.

Vandaag, op 24 juni, ben ik 25,6 kilo kwijt. Lars 27,4 kilo.

Samen dus 53 kilo.

Ik zet de link naar het artikel in de reacties. Dit is geen reclame. Het is een waarschuwing – en misschien een beetje hoop.

Niemand zou op zijn zestigste al afgeschreven mogen worden. 🤍

"Heel dat “eet minder, beweeg meer”-verhaal heeft mijn man bijna de kop gekost. Het Belgische zorgsysteem geeft nog altijd adviezen uit de jaren 80, terwijl Koen en ik langzaam achteruitgingen. Zij noemden het “normaal ouder worden” – voor ons voelde het eerder als een doodvonnis. Tot we op een bepaald moment gewoon gestopt zijn met luisteren.

Ik ben nog altijd kwaad over wat het systeem ons heeft laten geloven. Vandaag, 24 juni, hebben Koen en ik sinds oktober samen 53 kilo verloren – nadat ons min of meer was verteld dat we “te ver heen” waren. Ik ben 51 en Koen is 56.

Vorig jaar zijn we langzaam uit elkaar gevallen. Ik was constant opgeblazen. Mijn buik voelde hard aan, mijn enkels waren dik en mijn benen zwaar – alsof ik door nat zand liep. Op familiefeestjes zette ik een glimlach op, maar thuis begon ik te huilen omdat ik mezelf niet meer herkende.

Wanneer we eindelijk een afspraak kregen, hoorden we altijd hetzelfde:
“minder eten, meer bewegen.”

Ik zei: “Ik probeer het. Ik eet al bijna niets meer.”

De huisarts zei gewoon dat het waarschijnlijk de menopauze was. Bij Koen was het nog erger. De specialist zei dat verdere behandeling te riskant was zolang hij niet eerst afviel.

Maar hoe moet je afvallen als je niet eens recht kunt staan zonder jezelf met beide handen omhoog te duwen?

We hebben alles geprobeerd. Weight Watchers. Koolhydraatarm. Vetarme maaltijden waar je alleen maar honger van krijgt.

Het ergste was de schaamte – het gevoel dat mensen denken dat je lui bent, terwijl je eigenlijk vastzit in je eigen lichaam.

Toen liet mijn nicht ons een klinische studie zien over een “metabole blokkade” die bij veel mensen na hun 50e kan optreden. In oktober zijn we samen begonnen.

Na 14 dagen was de zwelling weg.

Vandaag ben ik 25,6 kilo kwijt en Koen 27,4.

Samen dus 53 kilo.

Ik zet de link in de reacties.
Niemand zou op zijn zestigste al afgeschreven mogen worden. 🤍

Bijna 19 kilo kwijt in acht weken - op mijn 58ste!
Half april zat ik er helemaal doorheen.
Mijn voeten en kuiten waren zo opgezwollen en gevoelig dat zelfs mijn favoriete schoenen aantrekken pijn deed.
Ik sleepte me van dag tot dag. Ik had amper nog energie voor familie-etentjes, de gewone taken in huis voelden steeds zwaarder aan en mijn kleren begonnen overal strakker te zitten.
Mijn huisarts zei: "Veel daarvan is hormonaal. Op jouw leeftijd reageert het lichaam vaak anders dan vroeger."
Ik ging naar huis en heb gehuild.
Eerlijk gezegd had ik me er bijna bij neergelegd.
Maar een paar weken geleden kwam ik toevallig een oude vriendin tegen op de markt.
Ik schrok bijna toen ik haar zag.
Ze zag er geweldig uit, zat vol energie en straalde langs alle kanten.
Ik zei: "Allee zeg, wat hebt gij gedaan? Ge ziet er fantastisch uit! 🥰"
Ze moest lachen en vertelde dat ze een artikel had gelezen over waarom zoveel vrouwen na hun 55ste moeite krijgen met afvallen, zelfs als ze alles "juist" proberen te doen.
Ze stuurde het artikel naar mij door.
Ik las het diezelfde avond.
En uiteindelijk besloot ik het gewoon zelf eens te proberen.
Mijn resultaten week na week:
Week 1: Mijn benen voelden meteen wat lichter aan.
Week 2: Ik kreeg stilaan meer energie.
Week 3: Mijn kleren begonnen losser te zitten.
Week 4: Ik voelde me veel beter in mijn vel.
Week 5: De zwelling was bijna volledig verdwenen.
Week 6: Ik werd weer uitgerust wakker.
Week 7: Mensen begonnen op te merken dat ik er frisser uitzag.
Week 8: De kilo's bleven er gewoon afgaan.
Totaal: -19 kilo.
Vandaag, 22 juni, voel ik mij echt als een ander mens.
Ik heb opnieuw energie, beweeg veel makkelijker en voel me sterker dan in jaren.
Bij mijn laatste controle was mijn huisarts oprecht verrast door de resultaten. Hij zei dat ik vooral moest blijven doen waar ik mee bezig was.
Onlangs kwam ik het artikel opnieuw tegen en ik dacht: laat ik het hier eens delen.
Ik zet de link in de reacties voor wie nieuwsgierig is.
Misschien heeft iemand anders er ook iets aan. ❤️

Bijna 21 kilo kwijt in acht weken - op mijn 58ste!
Half april zat ik er helemaal doorheen.
Mijn voeten en kuiten waren zo opgezwollen en gevoelig dat zelfs mijn favoriete schoenen aantrekken pijn deed.
Ik sleepte me van dag tot dag. Ik had amper nog energie voor familie-etentjes, de gewone taken in huis voelden steeds zwaarder aan en mijn kleren begonnen overal strakker te zitten.
Mijn huisarts zei: "Veel daarvan is hormonaal. Op jouw leeftijd reageert het lichaam vaak anders dan vroeger."
Ik ging naar huis en heb gehuild.
Eerlijk gezegd had ik me er bijna bij neergelegd.
Maar een paar weken geleden kwam ik toevallig een oude vriendin tegen op de markt.
Ik schrok bijna toen ik haar zag.
Ze zag er geweldig uit, zat vol energie en straalde langs alle kanten.
Ik zei: "Allee zeg, wat hebt gij gedaan? Ge ziet er fantastisch uit! 🥰"
Ze moest lachen en vertelde dat ze een artikel had gelezen over waarom zoveel vrouwen na hun 55ste moeite krijgen met afvallen, zelfs als ze alles "juist" proberen te doen.
Ze stuurde het artikel naar mij door.
Ik las het diezelfde avond.
En uiteindelijk besloot ik het gewoon zelf eens te proberen.
Mijn resultaten week na week:
Week 1: Mijn benen voelden meteen wat lichter aan.
Week 2: Ik kreeg stilaan meer energie.
Week 3: Mijn kleren begonnen losser te zitten.
Week 4: Ik voelde me veel beter in mijn vel.
Week 5: De zwelling was bijna volledig verdwenen.
Week 6: Ik werd weer uitgerust wakker.
Week 7: Mensen begonnen op te merken dat ik er frisser uitzag.
Week 8: De kilo's bleven er gewoon afgaan.
Totaal: -21 kilo.
Vandaag, 22 juni, voel ik mij echt als een ander mens.
Ik heb opnieuw energie, beweeg veel makkelijker en voel me sterker dan in jaren.
Bij mijn laatste controle was mijn huisarts oprecht verrast door de resultaten. Hij zei dat ik vooral moest blijven doen waar ik mee bezig was.
Onlangs kwam ik het artikel opnieuw tegen en ik dacht: laat ik het hier eens delen.
Ik zet de link in de reacties voor wie nieuwsgierig is.
Misschien heeft iemand anders er ook iets aan. ❤️

Bijna 18 kilo kwijt in acht weken - op mijn 58ste!
Half april zat ik er helemaal doorheen.
Mijn voeten en kuiten waren zo opgezwollen en gevoelig dat zelfs mijn favoriete schoenen aantrekken pijn deed.
Ik sleepte me van dag tot dag. Ik had amper nog energie voor familie-etentjes, de gewone taken in huis voelden steeds zwaarder aan en mijn kleren begonnen overal strakker te zitten.
Mijn huisarts zei: "Veel daarvan is hormonaal. Op jouw leeftijd reageert het lichaam vaak anders dan vroeger."
Ik ging naar huis en heb gehuild.
Eerlijk gezegd had ik me er bijna bij neergelegd.
Maar een paar weken geleden kwam ik toevallig een oude vriendin tegen op de markt.
Ik schrok bijna toen ik haar zag.
Ze zag er geweldig uit, zat vol energie en straalde langs alle kanten.
Ik zei: "Allee zeg, wat hebt gij gedaan? Ge ziet er fantastisch uit! 🥰"
Ze moest lachen en vertelde dat ze een artikel had gelezen over waarom zoveel vrouwen na hun 55ste moeite krijgen met afvallen, zelfs als ze alles "juist" proberen te doen.
Ze stuurde het artikel naar mij door.
Ik las het diezelfde avond.
En uiteindelijk besloot ik het gewoon zelf eens te proberen.
Mijn resultaten week na week:
Week 1: Mijn benen voelden meteen wat lichter aan.
Week 2: Ik kreeg stilaan meer energie.
Week 3: Mijn kleren begonnen losser te zitten.
Week 4: Ik voelde me veel beter in mijn vel.
Week 5: De zwelling was bijna volledig verdwenen.
Week 6: Ik werd weer uitgerust wakker.
Week 7: Mensen begonnen op te merken dat ik er frisser uitzag.
Week 8: De kilo's bleven er gewoon afgaan.
Totaal: -18 kilo.
Vandaag, 22 juni, voel ik mij echt als een ander mens.
Ik heb opnieuw energie, beweeg veel makkelijker en voel me sterker dan in jaren.
Bij mijn laatste controle was mijn huisarts oprecht verrast door de resultaten. Hij zei dat ik vooral moest blijven doen waar ik mee bezig was.
Onlangs kwam ik het artikel opnieuw tegen en ik dacht: laat ik het hier eens delen.
Ik zet de link in de reacties voor wie nieuwsgierig is.
Misschien heeft iemand anders er ook iets aan. ❤️