the healthy Knopper

En, Knopper? We hebben zolang van u niks gehoord. Klopt! Zoals dat meestal gaat, liep alles eventjes in het 100... En dat mag ook gezegd worden. Het begon allemaal tijdens het revalideren. Mijn gymsessies om de dag in het ziekenhuis enthousiasmeerden me om elke dag te gaan sporten. Dolgemotiveerd nam ik ook aan abonnement op basic fit en ging de dagen waarop ik niet naar de revalidatie ging daar trainen. Meer nog. Doordat het zo fijn aanvoelde trainde ik iedere oefening ginds dubbel door. Een half uur loopband ipv een kwartier, een half uur crosstrainer en ook fietsen. Go go go en ik ging ook als gek. Ik was ook al meer dan 10 kilo kwijt. The sky was the limit.
Tot vorige week maandag een extra hartritme stoornis duidelijk werd tijdens het trainen. Hartslagen tot boven de 200...
Inmiddels train ik strict op schema van de cardioloog. Maar toch, bewegen is zo plezant, zo verslavend. En zo makkelijk in je dagschema te plaatsen. Neem een sportclub dicht bij je huis of je werk en benut dat vrije uurtje. Maak tijd voor de investering van je leven. Besef dat we tegenwoordig zo lang leven dat je een heel pensioen lang een tweede jeugd verdient. Blijf jong. Just do it 😘

We kennen het allemaal. Je zit vast in je alledaagse realiteit waarin je je laat leiden door de dingen waarvan je denkt dat ze noodzakelijk zijn. Zo hebben we geen tijd om te bewegen, laat het haastige leven het niet toe om gezond te eten... En dan kwam voor mij het moment dat ik niet zag aankomen... Hartfalen. Daar zat ik dan bij de dokter uit te leggen dat mijn conditie om zeep was omdat ik plots toch zo kort van adem was. Pijn op de borst had ik ook. Een cardiogram en bloedafname volgden en voor ik het wist lag ik op spoed en wist men me te zeggen dat mijn hart toch wat teveel had moeten verduren. Voortdurende stress had mijn bloeddruk zo hoog gedreven dat mijn hart overuren had moeten kloppen, waardoor er sleet op de zaak gekomen was. Dat is de eenvoudige uitleg om te zeggen dat er iets moest gebeuren.
Ik was geschokt en besliste geen goede voornemens meer in te plannen, maar meteen de koe bij de horens te vatten. En dat is volgens mij nog steeds de beste methode. Inmiddels zijn we drie maanden verder en ik besef dat ik zonder dat startmoment nog geen stap verder zou staan. Uitstelgedrag is dodelijk voor een gezonde levensstijl. Of ik dan echt nooit meer zondig? Daar heb ik 1 vaste dag per week voor en mijn zonde plan ik zorgvuldig in. Binnen die dag en dat moment kan het, daarbuiten is het echt even hard wezen voor jezelf. Maar! Voor de rest geniet ik nog volop van het leven, alleen op een andere manier. Al wat niet meer kan, vervang ik door dingen die wel kunnen. Een goed begin is bvb je snoepmoment te vervangen door bvb een warm bad moment of een lekker theemoment. Bij beiden kan je aroma's gebruiken en die geven je dezelfde voldoening. Zoek kleine gelukskes in figuurlijke zoetigheid. Daar ben je dan al half gewonnen :). Zin in dat lekker stuk vlees. Halveer het en voeg er dubbel zoveel van die groente die je zo graag lust bij. Eet evenveel, win de helft.
Klaar voor de start van de rest van je leven? Go! 💪