Yalda

• در حالى كه تو مشغول بيش ازحد فكر كردن وترديد در خودت هستى،
يه نفر ديگه داره بهت نگاه مى كنه و با خودش ميگه:
«چطور همه كارها رو اين قدر خوب انجام ميده و از پس همه چى بر مياد؟»
ادامه بده.
✌🏼💜

.
شخصیت من خیلی عجیبه؛
من از تنهایی لذت میبرم،ولی آدم اجتمایی هستم!بعضی وقتا ساکت،بعضی وقتا پر حرف!‏بعضی وقتا مهربونم،بعضی وقتا جدی ام ‏بعضی وقتا ی چیزای بزرگی رو می بخشم، بعضی وقتا از کنار چیزای
خیلی کوچیکی رد نمیشم!یه وقتایی پرو و یه وقتایی خجالتی..یه چیزی که اصلا درکش
واسه همه سخته:)))

🎋🧚🏻‍♀️

شب تولده و عجیب‌وغریب‌ترین قسمت ماجرا اینه که آدم تو همچین شبی یکهو می‌ایسته وسط زندگی و فکر می‌کنه: من تا اینجا چطور رسیدم؟ چی رو پشت سر گذاشتم؟ و چقدر چیز هنوز تو راهه.

امشب دلم می‌گه یک لحظه همه‌ی شلوغی‌ها رو خاموش کنم، همهمه‌ی دنیا رو بذارم بیرونِ این اتاق، و فقط با خودم روراست باشم.
من خسته شدم، زخمی شدم، گریه کردم، قوی شدم، دوباره شکستم، دوباره ساختم… و هنوز اینجا هستم.
همین «هنوز اینجا بودن» خودش یک جور پیروزیه؛ یه پرچم کوچیک که روی قله‌ی روزهای سخت کاشتنش کارِ هر کسی نیست.

امشب آرزوی عجیبی ندارم؛ فقط می‌خوام سال جدید زندگیم شبیه خودم باشه.
آروم، صادق، قشنگ… حتی اگر گاهی بی‌نظم و گیج.
می‌خوام یادم نره که من همون آدمم که هزاربار افتاد و هر بار از اول شروع کرد؛ و این یعنی هنوز هزار راه نرفته منتظرمه.

امشب برای دلم شمع روشن می‌کنم و بهش می‌گم:
تو ادامه بده…
دنیا دیر یا زود خودش رو با قدم‌های تو تنظیم می‌کنه.

این شب تولد، یک شروع جدیده؛
شروعِ نسخه‌ای از من که بیشتر دوستش دارم