Natural Artisan Soap Balmo

გერანი ან ზეთოვანი ნემსიწვერა

მისი სამშობლო სამხრეთ აფრიკაა, ნემსიწვერა (pelargonium asperum) მაღრიბის, რეიუნიონისა და მადაგასკარის ტრადიციული კულტურაა. ეს არის პარფიუმერების სანატრელი მცენარე, გამორჩეული მისი სამკურნალო თვისებებით. გერანი მეტნაკლებად მთელს მსოფლიოშია გავრცელებული, განსაკუთრებით ჩინეთში.

გერანის ეთერზეთს აქვს შუა საუკუნეებიდან ცნობილი სამკურნალო თვისებები:

• ნემსიწვერას ეთერზეთი არეგულირებს კანის მიერ ცხიმის გამოყოფას, რაც ეპიდერმისს უნარჩუნებს ელასტიურობას. ეს ჭკვიანი ეთერზეთი ცდილობს დააბალანსოს კანის სიმშრალე თუ ცხიმოვნება. დაბალანსებას. „გერანის ეთერზეთი რეკომენდებულია მომწიფებული, შუახნის კანისთვის, მას აქვს მკვეთრად გამოხატული მოქმედება სიბერის ლაქების და ნაოჭების საწინააღმდეგოდ – აგრძელებს ჩვენი ექსპერტი. გერანის ეთერზეთი არის როგორც ტონუსის მომცემი და შემკვრელი, ასევე ანტიოქსიდანტი“.
• ხელს უწყობს პატარა ჭრილობების შეხორცებას.
• აჩქარებს სოკოვანი დაავადების მკურნალობას.

ჩვენ ვუმატებთ გერანის ეთერზეთს საპონში, რომ ის გახდეს იდეალური ყველა ტიპის კანისთვის, განსაკუთრებით მოდუნებული კანისთვის გარდამავალ ასაკში. გერანი ხელს უწყობს კანის აღდგენის პროცესს.
ჩვენი გერანის და აბრეშუმის ცილის საპონი საუკეთესო ანტიდეპრესანტია, ის აგავსებთ ენერგიით და სიცოცხლის ხალისით.

The Dark Academia Style - ჭკვიანების ცხოვრება და ჩაცმულობა

The Dark Academia Style - ბნელი აკადემია არის პოპულარული აკადემიური ტრენდი, რომელიც ეფუძნება კლასიკური ლიტერატურის სიღრმისეულ ცოდნას , საკუთარი თავის შეცნობის სურვილს და ზოგადად, მისწრაფებას ცოდნისა და სწავლისადმი.

ბნელი აკადემიის სტილი ცოდნის და სწავლის იდეალიზაციას და რომანტიულ სიბრტყეში გადატანას გულისხმობს - წარმოიდგინეთ ბიბლიოთეკა, რომლიც სავსეა ძველებური, ტყავის მდიდრული ყდით შემკული წიგნებით; წარმოიდგინეთ შუა სუკუნეების უნივერსიტეტის შესანიშნავად მოვლილი, მკაცრად მართკუთხა ფორმის ეზო-ბაღი; წარმოიდგინეთ ჰარი პოტერის სტილის სათვალე საწერი მაგიდის მწვანე ხავერდზე, წარმოიდგინეთ წვეროსანი პროფესორების გაპრიალებული ტყავის ფეხსაცმელები (ლოფერები) და ცარცით დაწერილი ფორმულები აუდიტორიის შავ დაფაზე.

ბნელი აკადემიის სტილის „სადამფუძნებლო ტექსტი” და ერთგვარი “კონსტიტუციაც", არის დონა ტარტის (Donna Tartt) რომანი „საიდუმლო ისტორია“. რომანი მოგვითხრობს ნიუ ინგლენდში (New England), პრესტიჟულ უნივერსიტეტში მომხდარ კრიმინალურ დრამაზე, რომელიც მოგვითხრობს კლასიკური ლიტერატურის ქარიზმატული პროფესორის გავლენით, ერთგვარი ელიტური აზროვნების და ცხოვრების წესის, ან თუ გნებავთ, მორალის ჩამოყალიბების თაობაზე. მსგავსი სტილის ფილმებად ითვლება ისეთი საინტერესო ნამუშევრები, როგორიცაა “ძვირფასი თეთრი ხალხი“ (Dear White People), „რაშმორი“ (Rushmore) და „ლამაზი გონება“ (A Beautiful mind), რომლებშიც ნაჩვენებია ბნელი აკადემიის ტრენდის ესთეტიკა.

ჭკვიანი ადამიანის ესთეტიკა, ბნელი აკადემიის იდეოლოგია აღმოცენდა ინგლისის „ლურჯი წინდების საზოგადოებაში“ (The Blue Stocking Scosiety). საზოგადოება დაარსდა 1750 წელს დიდ ბრიტანეთში და იყო ინგლისის არისტოკრატი ქალების ელიტარული კლუბი. კლუბში შეხვედრების დროს ქალბატონები დისკუსიებს მართავდნენ ლიტერატურაზე, ფერწერაზე და მუსიკაზე. „ლურჯი წინდების საზოგადოება“ იყო ადგილი, სადაც ტანსაცმლის თავისუფალი, არაფორმალური სტილი იყო მიღებული და ამგვარ სტილს კლუბის წევრები სავალდებულოდ იცავდნენ.

განსხვავებით მაღალი მოდის მოთხოვნით ნაკარნახევი ვალდებულებისა, ჩაგეცვათ თეთრი ან შავი აბრეშუმის წინდები, შალის მარტივი, ლურჯი წინდები განიხილებოდა, როგორც არაფორმალური და ინტიმური აქსესუარი, როგორც არისტოკრატი ქალების განათლებულობის სიმბოლო. „ჩაცმულობას არა აქვს მნიშნელობა! მობრძანდით ლურჯ წინდებში!“ - ეპატიჟებოდნენ ქალბატონებს საზოგადოების შეკრებებზე.

შემდგომში საზოგადოებამ აქტუალურობა დაკარგა, მისი საქმიანობა მივიწყებული იქნა და საზოგადოების დასახელებამ კი უარყოფითი და დამამცირებელი კონოტაცია მოიპოვა. „ლურჯ წინდას“ დღემდე უწოდებენ ინტელექტუალურ, მაგრად შეუხედავ, ცუდად მოვლილ ქალებს.
თანამედროვეობაში თავისუფალმა და ნატურალიზმის მიმდევარმა ტრენდმა ახალი დასახელება მიიღო. ბნელი აკადემია ქადაგებს თავისუფალ სტილს ჩაცმულობაში, ყველაფერს ნატურალურს ყოფაცხოვრებაში და ჭკვიან მიდგომას ყველაფერში.

დავიწყებული ვაქცინაციის ენთუზიასტი ლედი მონტეგიუ.

საყოველთაოდ ცნობილია, რომ პირველი ვაქცინაცია დიდ ბრიტანეთში ჩაატარა ექიმმა ჯენერმა, და თვით ცნება „ვაქცინაცია“ წარმოიშვა ლათინური სიტყვისაგან „vacca“, რაც ძროხას ნიშნავს. ექიმი ჯენერი ადამიანებს ძროხის ჩუტყვავილის ვირუსით ცრიდა, აქედან წამოვიდა თვით აცრის პროცედურის დასახელება - ვაქცინაცია. მაგრამ ცოტამ თუ იცის, რომ თვითონ ექიმი ჯენერი ბავშვობაში ვაქცინირებული იყო, ან, როგორც მაშინ ამას უწიდებდნენ, ინოკულირებული.

ინოკულირების პროცედურა პრაქტიკაში დაინერგა 300 წლის წინ, და ამაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის ლედი მერი მონტეგიუს, რომელმაც, თავის მხრივ, ამგვარი პრაქტიკა გადმოიღო თურქი ქალბატონებისაგან.

ბარონესა თურქეთში დიდი ბრიტანეთის ელჩის მეუღლე იყო და მის წერილებში კონსტანტინოპოლიდან აღწერდა თურქი ქალბატონების ცხოვრების წესს. ამ წესებს შორის იყო ჩუტყვავილასაგან დაცვის პრაქტიკა, რომელსაც ერთი თურქი ქალბატონი იყენებდა. თურქ ქალბატონს გამოქონდა სითხე ჩუტყვავილით ავადმყოფი ადამიანის პაპულიდან და შეყავდა ბავშვების ხელებზე გაკეთებულ მცირე ჭრილობაში. პროცედურა აბსოლიტურად უსაფრთხო იყო ბავშვებისათვის და ეფექტურად იცავდა მათ დაავადებისაგან სიცოცხლის ბოლომდე.
თურქეთში ვიზიტის დროისთვის ბარონესა მონტეგიუს უკვე გადატანილი ჰქონდა ჩუტყვავილა, მაგრამ მისმა ძმამ ვერ გადაიტანა დაავადება და გარდაიცვალა. ბარონესა უკიდურესად მძიმედ განიცდიდა დანაკარგს. ბარონესამ გადაწყვიტა, დაეცვა საკუთარი ვაჟიშვილი სახიფათო დაავადებისაგან და თურქული წესით ჩაუტარა მას ინოკულაცია (აცრა). შედეგად ბავშვი ცხოვრების ბოლომდე დაცული იყო ჩუტყვავილისაგან.

ბარონესას დიდ ბრიტანეთში დაბრუნების დროისათვის იქ ჩუტყვავილა მძვინვარებდა და ყოველდღე უამრავი ადამიანის სიცოცხლე მიჰქონდა. ბარონესამ გააცნობიერა, რომ მის პატარა გოგონასაც საფრთხე ემუქრებოდა და ოჯახის ექიმს სთხოვა, ჩაეტარებინა მისი ინოკულაციის პროცედურა. ოჯახის ექიმს, რომლის სახელიც ცნობილი არ არის, რეპუტაციული ზიანის გამო შეეშინდა, თვითნებურად ჩაეტარებინა პროცედურა და კონსილიუმზე რამოდენიმე კოლეგა მოიწვია. გოგონამ ინოკულაციის პროცედურა კარგად გადაიტანა და არასდროს გამხდარა ავად ჩუტყვავილით. ხოლო ინოკულაციის მეთოდის გამოყენება, რომლის აქტიურ პროპაგანდასაც მაღალ საზოგადოებაში გავლენიანი ლედი მონტეგიუ ეწეოდა, ფართოდ დაიწყეს ადამიანების ჯანმრთელობის დასაცავად.

ინოკულაციის მეთოდის უსაფრთხოების დასამტკიცებლად მაშინ ექსპერიმენტებს ადამიანებზე ატარებდნენ. მაგალითად, მეთოდის დამკვიდრებაში გადამწყვეტი როლი შეასრულა ექსპერიმენტმა, რომელიც სიკვდილმისჯილების მონაწილეობით ჩატარდა. სიცოცხლის და თავისუფლების სანაცვლოდ მათ შესთავაზეს ინოკულაციის მეთოდით აცრა და შემდგომი დაკვირვება. დაავადებისადმი რეზისტენტულობის სადემონსტრაციოდ ინოკულაციის ჩატარების შემდეგ ისინი ჩაასახლეს ჩუტყვავილით დაავადებულებთან. არცერთი ინოკულირებული პაციენტი ჩუტყვავილით ავად არ გამხდარა.

სამწუხაროდ, ბარონესა მონტეგიუს წვლილი ვაქცინაციის დამკვიდრების პროცესში მივიწყებული იქნა. არადა, რომ არა მისი მეთოდი, ექიმ ჯენერს ბავშვობაში არავინ ჩაუტარებდა ინოკულაციის მეთოდით აცრას, და იგი, მაღალი ალბათობით, დაავადდებოდა ჩუტყვავილით და გარდაიცვლებოდა ისე, რომ ვერ მოასწრებდა შეექმნა და დაემკვიდრებინა ვაქცინაციის მეცნიერული მეთოდი.

სურათზე ლედი მერი და მისი აცრილი შვილი არიან დახატულები. მხატვარი - ჟან ბატისტ ვანმური

სილამაზე, აბსტრაქცია და მეცნიერება.

საპნის ბუშტების დანახვა ყველას უხარია! საპნის ბუშტი ხომ ძალიან ნაზი და სათუთია, და ცისარტყელას ყველა ფერით თამაშობს! იქმნება ნებისმიერი ასაკის ადამიანისათვის თვალისმომჭრელი და მხიარული სანახაობა! განსაკუთრებით კი მათთვის, ვისაც შესწევს უნარი დააფასოს გარემო სამყაროს სილამაზის გამოვლინება!

რა თქმა უნდა, საპნის და საპნის ბუშტების ისტორია ერთმანეთზეა მიბმული- თუ არ გვაქვს საპონი, ვერც საპნის ბუშტებს გავუშვებთ. და თუკი საპონს ძირითადად გამოყენებითი ხასიათი აქვს, საპნის ბუშტი ზღაპრულ სამყაროსთან ასოციაციას იწვევს, ადამიანისათვის იგი ხელოვნების, ლიტერატურის და ფილოსოფიის შემადგენელიც კი არის.

ამის კარგი მაგალითია მხატვარ, მოქანდაკე და არქიტექტორ პელაჯიო პალაჯის (Pelagio Palagi) ტილო „ნიუტონი აღმოაჩენს სხივის გარდატეხის კანონს“. ტილო ლაკონურად წარმოაჩენს საპნის ბუშტების მნიშვნელობას კაცობრიობის იმ ნაწილისათვის, რომელსაც სილამაზის და მისი უნიკალური გამოყენებითი თვისებების დაფასების უნარი შესწევს. ტილოზე გამოხატულია ნიუტონი, რომელიც გაოგნებულია მისი ახალი აღმოჩენით - პატარა ბავშვის მიერ გაშვებულ საპნის ბუშტებში სხივის გარდატეხის ფენომენით.

რა გასაოცარი ანალოგიაა - ხიდან ჩამოვარდნილმა ვაშლმა ნიუტონს დედამიწის მიზიდულობის კანონი აღმოაჩენინა, ხოლო ოპტიკის კანონების აღმოჩენას იგი ბავშვის თამაშს - საპნის ბუშტების გაშვებას უნდა უმადლოდეს. სწორედ ამ ჩვენმა თვისებამ - გააერთიანოს ვაშლი, საპნის ბუშტი, გრავიტაცია და ოპტიკა შექმნა თანამედროვე ადამიანი, რომელიც ჩვენი პლანეტის ბატონ-პატრონი გახადა.
გახსოვდეთ ეს, როდესაც საპონს შეიძენთ და ამოირჩიეთ ყოველთვის საუკეთესო!

ფუქსიის ჭარბი პოპულარობის შედეგები.

როცა სეირნობთ პარიზის ბაღებში, ხშირად შეგხვდებათ ეს ლამაზი ყვავილი სახელად ფუქსია (Fuchsia).
ფუქსიის სამშობლო სამხრეთ ამერიკა და აფრიკაა. ყვავილი პირვალად აღმოაჩინა ფრანგმა ბოტანიკოსმა შარლ პლუმიემ 1690-იანი წლების ბოლოს. მან ეს გააკეთა დასავლეთ ინდოეთში (ლათინური ამერიკა) ექსპედიციის დროს, რომელიც საფრანგეთის ლუდოვიკო XIV- ის დავალებით შედგა. პლუმიერმა ყვავილის ახალ სახეობას დაარქვა მისი წინამორბედის საპატივსაცემოდ. XVI საუკუნის გერმანელი ბიტანიკოსის ლეონჰარდ ფუქსის საპატივცემულოდ.
საფრანგეთის დედაქალაქის მწვანე სივრცეები შეიქმნა და განახლდა 1853 - 1870 წლებში მასიური ურბანული განახლების პროექტის მიმდინარეობის დროს, რომელიც ხდებოდა იმპერატორ ნაპოლეონ III და ბარონი ოსმანის პატრონაჟით. სანახაობრივი დეკორატიული მცენარეების გადანერგვის კურატორი იყო ფრანგი მებაღეობის სპეციალისტი ჟან-პიერ ბარილე-დეშამი, რომელიც მუშაობდა ინჟინერ და ლანდშაფტის დიზაინერის ჟან-შარლ ადოლფ-ალფანდის ხელმძღვანელობით. ბარილეტ-დეშამმა აარჩია რამდენიმე ტიპის ფუქსია.
უაღრესმა პოპულარობამ ლამაზ ფუქსიას ბანალური ყვავილის იმიჯი. ი მოუტანა. ის იმდენათ ჩვეულებრივი ყვავილი გახდა, რომ წითელი ფერის საღებავს ფუქსინი უწოდეს.
გარკვეულ მომენტში, ფუქსიის გამოყენების მოდა გადავიდა. მცენარეთა ახალმა ტიპებმა, როგორიცაა არქიტექტურული პალმები და დელიკატური ორქიდეები, საუკუნის მიწურულს მოუგეს ფუქსიის პოპულარობას. მეტისმეტი მოშენება, საჯაროობა და პოპულარობა ხელს არ უწყობდა ფუქსიით ბაღების დამშვენებას.
ასე გადის ამქვყნიური პოპულარობა. ყველაფერი ზედმეტად პოპულარული ბანალური ხდება , იყავით ფრთხილათ - ჭარბი პოპულარობა არ არის მაინცდამაინც სასარგებლო.

აბრაკადაბრას მაგია

მაგია, უპირველეს ყოვლისა, ტექნოლოგიაა, უძველესი იარაღი, რომელსაც ადამიანები საუკუნეების წინათ ხმარობდნენ უხილავი სამყაროში შესასვლელად. მათი აზრით, მაგია კეთილდღეობის გასაღები იყო. მაგია წინაპრებს აძლევდა საშუალებას მიაღწიათ იმას, რაც მათი სულის მისწრაფება იყო - უსაფრთხოება, ჯანმრთელობა, იღბალი და უპირველეს ყოვლისა თვითდაჯერების შეგრძნება. რაც კომფორტის საზომი იყო მაშნდელ ცივ და ბნელ სამყაროში.
ყველაზე ცნობილი მაგიური სიტყვა აბრაკადაბრაა. ის სავარაუდოთ ებრაული, ბერძნული ან არამეული ეტიმოლოგიისა (როგორც არავინ იცის, რაც მის საიდუმლოებას მატებს). აბრაკადაბრა ხშირად პირველი ჯადოსნური სიტყვაა, რომელსაც ბავშვი სწავლობს და მსოფლიოში იქცა მაგიის პოპ-კულტურად.
ჯ.კ. როულინგის ჰარი პოტერში, Avada Kedavra (აბრაკადაბრის ინგლისური ვარიანტი) არის საშინელი მკვლელი წყევლა, რომლისგანაც მხოლოდ ჰარი გადარჩა.
აბრაკადაბრას თანაზიარიც კი ჰქონდათ ყველაზე ქუდიანი, კონცხით მოსიარულე ჯადოქრები და კომიკური ეფექტისთვის გამოირჩეოდა კლასიკური მულტფილმი Bugs Bunny.
ზოგჯერ აბრაკადაბრა გახდომასაც უხდება. გადაწყვიტე - სამჯერ თქვი აბრაკადაბრა და დაიწყე გახდომის რომელიმე პროგრამა. უნდა გიშველოს.
სურათი Joey Chou-ს დახატულია

COVID-19 პანდემიის პირობებში ხშირად დაიბანეთ ხელები ნატურალური და კანისათვის უვნებელი საპნით.
იყიდეთ ბალმოს ნატურალური საპონი "ვულე ვუ"-ს ინტერნეტ მაღაზიაში.
მაღაზიის მისამართია ამ ბმულზე

Voulez-vous.ge - Brand Page - Balmo Voulez-vous.ge, Balmo - Balmo

შეარჩიეთ თქვენი სახის კანის ტიპი და ამის მიხედვით აირჩიეთ "ბალმო"-ს საპნის თქვენთვის შესაფერისი სახეობა.
იხილეთ ბმულზე კითხვარი ინგლისურ ენაზე https://gshealth.com.au/apps/skin-tester/

სურათზე კი სახლის პირობებში კანის ტიპის განსაზღვრის მეთოდი.

მოუარეთ თქვენ კანს ისე, როგორც მის ტიპს შეეფერება. და სწორეთ აირჩიეთ საპონი "ბალმო"-ს სახეობა

აგნეს პოკელსი - საპნის თეორია

დამეთანხმედით, რომ ქალბატონების შრომამ და მათმა მისწრაფებამ სისუფთავისაკენ დაამკვიდრა ის ჩვევები, რომლებიც თანამედროვეობაში ნორმად იქცა და ასე ბუნებრივად გამოიყურება.
სახლში მოფუსფუსე ქალბატონის დამსახურებაა ცოდნა, რომელიც მეცნიერებამ ნივთების საპნით გასუფთავების თაობაზე შეიძინა.
მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოს, სამზარეულოში გაძევებული ჭკვიანი ქალი-მეცნიერის დაკვირვების შედეგია იმის აღწერა, თუ როგორ აცილებს საპონი ნივთებს ჭუჭყს. ეს ქალბატონი იყო აგნეს პოკელსი (https://en.wikipedia.org/wiki/Agnes_Pockels).
აგნესი იყო ჭკვიანი, მშრომელი გოგო გერმანიიდან. მას უნივერსიტეტში სწავლის დიდი სურვილი ჰქონდა, მაგრამ მის მაგივრად უნივერსიტეტში სასწავლებლად მისი უმცროსი ძმა წავიდა. აგნესი კი სახლში დარჩა მშობლების მოსავლელად და მას მხოლოდ ძმის დატოვებული სახელმძღვანელოების კითხვაღა დარჩენოდა.
ჭურჭლის ყოველდღიური რეცხვის პროცესში აგნესი დაფიქრდა, თუ რატომ ქრებოდა ცხიმი ჭურჭლის საპნით რეცხვის დროს. მარტივი და ჭკვიანური ექსპერიმენტებით თავის სამზარეულოში მან მიაღწია ზედაპირის დაძაბულობის გაზომვის მეთოდს და საკუთარი დაკვირვებების შედეგები წერილობით გაუზიარა ბრიტანელ მეცნიერებს ლორდ რელეს. მან კარგად გააცნობიერა მისი ნამუშევრის მნიშვნელობა და გაგზავნა იგი პრესტიჟულ მეცნიერულ ჟურნალ Nature-ში. ზედაპირული დაძაბულობის გაზომვის ხელსაწყო ეხლა Langmuir–Blodgett სახელს ატარებს და დღესაც გამოიყენება მეცნიერებაში (https://en.wikipedia.org/wiki/Langmuir–Blodgett_trough). ირვინგ ლანგმურმა აგნესის ხელსაწყოს მოდიფიკაციით და მისი ექსპერიმენტების გაგრძელებით ნობელის პრემიას ეღირსა.
აგნეს პოკელსის ნაშრომი დაიბეჭდა 1891 წლის მარტში, ლორდ რელეს შესავლის თანხლებით, სადაც ნათქვამია, რომ ნაშრომი ეკუთვნოდა გერმანელ ქალბატონს, რომელმაც საშინაო პირობებში ჩატარებული ექსპერიმენტების შედეგად ქიმიისათვის მნიშვნელოვან შედეგებს მიაღწია.
აგნესის დაკვირვებები საფუძვლად დაედო ქიმიის იმ დარგის დამკვიდრებას, რომელსაც ახლა "ზედაპირის მეცნიერება" ეწოდება. მისი მკვლევარები ცდილობენ შეისწავლონ, თუ როგორ აკავებს ერთი ზედაპირი მეორეს - კორონავირუსების ჩათვლით, რაც კიდევ უფრო აქტუალურია დღევანდელი პანდემიის პირობებში.
აგნეს პოკელსმა პირველმა ახსნა მეცნიერულად, თუ რატომ ასუფთავებს საპონი ხელებს და ზოგადად, კანს. მარტივი ენით რომ ვთქვათ - საპონი აცურებს ვირუსებს კანიდან და შესაბამისად, ხელებიდან და ანადგურებს მათ ქალბატონი აგნესის მიერ აღმოჩენილი ზედაპირული დაჭიმულობის ძალით.
და ეს ისტორია კიდევ ერთხელ ამტკიცებს, რომ "ლეკვი ლომისა სწორია, ძუ იყოს, თუნდა ხვადია".