Make up by Iro

My girl Katerina Gixona 🐍🐍🐍
Makeup/hair by me

When you really love what you do …success is the only option ✨✨✨

Την έλεγαν Έμα, βγαίνει απτο Εμμανουέλα.
Ηταν μονο 21 ετών, σπούδαζε Κτηνίατρος στο ΑΠΘ.

Περπατούσε στο ύψος της Καμάρας στην Εγνατία κ παρασύρθηκε απο εναν ασυνείδητο οδηγό ο οποίος δραπέτευσε,δεν κάλεσε ασθενοφόρο,δεν έσκυψε να δει αν ζει,δεν,δεν,δεν

Όπως πετάμε μια τσίχλα, ένα χαρτάκι και δεν κοιτάμε πίσω.

Φοβήθηκε λέει,δε το θελε,ηταν η κακιά η ώρα.
Αν διέσχιζε τη διάβαση θα ζούσε λέει.. τόσο προκλητικός.

Φοβήθηκε 26 ετών μαντράχαλος κ η συνοδηγός κ αυτή ολίγιστη.

Μάλιστα, έκανε όπισθεν και τη χτύπησε δεύτερη φορά εγκαταλείποντας βαριά τραυματισμένη στην άσφαλτο.

Ώρες μετά ξεφορτώθηκε τον αριθμό των πινακίδων κυκλοφορίας πριν τον κόμβο Ασβεστοχωρίου.

Αφού παρήλθε το 48ωρο αυτόφωρο,
ο ίδιος παρουσιάστηκε την Πέμπτη ενώπιον της ΕΛ.ΑΣ.

Ζήτησε συγνώμη απτην οικογένεια της
Γτ μία λέξη είναι αυτή πεστην κ ας πέσει χάμω οπως κ το κορμάκι της.

Η Έμα κατέληξε στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου.
Η μαμά κ ο μπαμπάς της αποφάσισαν να δωρίσουν τα όργανα της γτ ηταν ενα θαύμα ειπαν από μωρό κ με αυτή τη δωρεά θα σφραγίσει το φευγιό της.
Αυτοί οι γονεις που επιλέγουν τη ζωή μέσα απτο θάνατο

Ειναι για να τους φιλάμε τα χέρια κ τα πόδια.
Ειναι για να τους χαϊδεύουμε τα δάκρυα τους.
Το κορίτσι απτα Χανιά θα συνεχίσει να ζεί μεσα απτους λήπτες των οργάνων της.

Σήμερα έκλεισε το φως στο σπίτι της αλλά άνοιξε σε άλλα επτά σπίτια κ αυτό θα εχουμε να θυμόμαστε απτην Εμμανουέλα.
Αρισμαρί κ δυόσμο να τη ράνουν,να μοσχοβολίσει ο αέρας στο νησί της .
kalpaki

"Ο Ευτύχας δεν μένει πια εδώ.Μόνο ο σκύλος του.
Έτσι τον έλεγαν...Ευτύχα.Κανείς δεν ήξερε το πραγματικό του όνομα.Πακιστανός εργάτης που δούλευε εδώ και είκοσι χρόνια στο όμορφο, παραθαλάσσιο χωριό Πλατανιά του Νότιου Πηλίου στο νομό Μαγνησίας.Ζούσε μόνος με το σκύλο του που συχνά γαύγιζε με ζωηράδα.

Τον αγαπούσαν στο χωριό,τον χρησιμοποιούσαν στις δουλειές.Τον έβλεπαν στον δρόμο αρκετές φορές με το σκύλο του ή άλλοτε με ένα κινητό στο χέρι να μιλά με τους δικούς του ανθρώπους.Κάπου κάπου έπινε παραπάνω ίσως για να καταλαγιάσει αυτά που τον πονούσαν.Τρεις ημέρες τώρα ο Ευτύχας δεν φαινόταν.Ένας άνθρωπος ανησύχησε και κίνησε να πάει στο σπίτι του.Ησυχία απόλυτη.Τον πήρε τηλέφωνο στο κινητό και άκουγε απέξω ότι χτυπούσε μέσα στο σπίτι αλλά κανείς δεν απαντούσε.Μπήκαν...

Ο Ευτύχας είχε "παραδώσει" την ψυχή του εδώ στον τόπο όπου δούλεψε είκοσι χρόνια.Από πάνω του αμίλητος και βουβός ο "θορυβώδης" σκύλος του που τρεις μέρες δεν έβγαλε "κιχ" χωρίς φαγητό και νερό.

Ανθρώπινη μοναξιά,προσφυγιά, πόνος,ανθρώπινη εκμετάλλευση...

Προς τιμήν του ο Δήμος Νότιου Πηλίου ανέλαβε όλα τα της φροντίδας και κηδείας του ξένου εργάτη και την υιοθέτηση του σκύλου που όπως πάντα δεν αποχωρίστηκε το αφεντικό του και το έδειξε με τον πιο συγκινητικό τρόπο.
Αντίο Ευτύχα... Έγραψα δύο σειρές μόνο για σένα.
Είσαι ένας από τους πολλούς αφανείς που έκανες με τον ιδρώτα σου πιο γόνιμη την παρατημένη ελληνική γη."
(Via: Patritsia Panou)