Khine's Diary

Hello ....

မင်မင်လည်း အလုပ်​တွေရှုပ်​နေလို့ ပို့စ်​လေး​တွေ မတင်ဖြစ်တာကြာ​တော့ ​မေ့သွားပြီလားရှင်...

ဒီ​နေ့​တော့ မင်မင်တို့ မြို့ထဲပတ်ပြီး Food Cycling ​လေး လုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

ပထမ​ target က​​တော့ စဥ့်အိုးတန်းလမ်းက လုံးစိန်ကဖီးမှာ ဝက်နံရိုး​ပေါင်းနဲ့ မန်ထိုဆွဲမယ်ဆိုပြီး သွားကြတာပါ။ စားရကံမကြုံ​တော့ ဆိုင်က ဒီ​နေ့ပိတ်။

ဒါနဲ့ ၁၈ လမ်းက ​အော်ပွန်ထမင်း​​ပေါင်းကို စားမယ်ဆိုပြီးသွား​တော့ ဆိုင်​​တွေက ခင်းကျင်း​နေတုန်းမို့ လသာလမ်းက လားရှိုး​ပေါက်စီဆိုင်မှာ အဆာ​ပြေ ​ပေါက်စီစားကြ။

ခဏ​​​​နေ​တော့ ​အော်ပွန်ထမင်း​ပေါင်းဆီပြန်သွား။ Blog ​တွေထဲပါတဲ့ဆိုင်က အခုထိ ခင်းကျင်းမပြီး​သေး​တော့ လမ်းထဲက "​​မျောက်သုံး​ကောင်" ​ဆိုတဲ့ဆိုင်မှာပဲ ထိုင်ဖြစ်ကြတယ်။ ​အော်ပွန်ဆိုတာ ဝက်သား သို့မဟုတ် အူစုံနဲ့တွဲစားရတဲ့ ထမင်း​ပေါင်းပါ။ ​အချဥ်ရည်​​ဗူးနဲ့ ဟင်းချို​လေးပါ ချ​ပေးတယ်။
ပထမဆုံး စားဖူး​ပေမယ့် အူ​လေး​တွေကသန့်ပြီး ထမင်း​ပေါင်းက ပဲငံပြာရည်အရသာ​လေးနဲ့ စား​ကောင်းပါတယ်။ စားရင်းနဲ့ အချဥ်ရည်ထက်စာရင် ကြက်သွန်ချဥ်​လေးနဲ့ တွဲစားရရင် ပို​ကောင်းမယ် ​တွေးမိတယ်။

ဒါနဲ့ အဆာပိတ်အတွက် အာရှ​တော်ဝင်နားက ​အောင်ဆုပြည့်လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ Tea ​လေး ဝင်ဆွဲကြ။ စကားစမြည်​ပြောပြီး​တော့ အိမ်ပြန်လမ်းကို ​ရှေ့ဆက်ခဲ့ကြတယ်။

မင်မင်ဘီး​လေးက ​နောက်က နည်းနည်းယမ်း​နေလို့ စက်ဘီးပြင်ဆရာဆီသွား၊ ပြင်ရင်းဆင်ရင်းနဲ့ ​​စောင့်ရင်းနဲ့ ဗိုက်ကပြန်ဆာသွား​တော့ ပါရမီလမ်း​မပေါ်က ​​ရွှေလျှံဖြိုး ​မော်လမြိုင်ထမင်း​ပေါင်းဆိုင်မှာ ဝင်ဆွဲကြပြန်​ရော။ ​အဲ့ဆိုင်က​တော့ စား​နေကျမို့ ထူးထူး​ထွေ​ထွေ မ​ပြော​တော့ပါဘူး "အရမ်းအရမ်း​ကောင်းပါတယ်" လို့။

​ထမင်းစားပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ကဝယ်လာတဲ့ ဇီးသံပုရာရည်​လေး​သောက်၊ ဗိုက်​လေး​ကော့လန်ပြီး အိမ်ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

​သြော် ... ​​​​ပြောဖို့ တခုကျန်​သေးတယ်။
အိမ်ပြန်လမ်းမှာ လှိုင် အေးရိပ်မွန် ၃ လမ်းထိပ်က "Hong Kong ​ပေါက်စီ" ဆိုင်က ​ပေါက်စီ​ကြော် ပါဆယ်ဆွဲလာ​သေးတယ် 😁 ဗိုက်ဆာရင် စားဖို့။

ကယ်လိုရီကျတာက နည်းနည်း၊ စားတာများများပါ အမျိုးတို့​ရေ။ 😅

See ya ....

Hello ...

ဒီ​နေ့​တော့ ​တောင်ဒဂုံမှာရှိတဲ့ အရမ်းစား​ကောင်းတဲ့ တိုရှည်နဲ့ပူရီ​ဆိုင်​လေးကို နင်းဖြစ်ပါတယ်။

အိမ်က​နေ ၅း၃၀ ​ကျော်​လောက်ထွက်ဖြစ်ကြတယ်။ ပါရမီလမ်းတ​လျှောက်က​နေ ​​​​တောင်ဥက္ကလာကိုဖြတ် ​​မြောက်ဒဂုံဘက်က​နေတဆင့် ​တောင်ဒဂုံဘက်ကူးပြီး ၂၄ ရပ်ကွက်မှာရှိတဲ့ နံ့သာမြိုင်လမ်းထဲက "နံနက်ခင်း" ဆိုတဲ့ တိုရှည်နဲ့ပူရီဆိုင်​လေးကို ​သွားဖြစ်ကြပါတယ်။

ဆိုင်ဖွင့်ချိန်က မနက် ၆း၀၀ က​နေ ​၁၁း၀၀ အထိပါ။

ကျမတို့​ရောက်တဲ့အချိန်က ၆း၂၀ ​လောက်ပဲရှိ​သေး​​တော့ အ​ရှေ့မှာပါဆယ်လာမှာတဲ့သူတ​ယောက်ပဲ​တွေ့​သေး။

ဒါနဲ့ ဆိုင်းဘုတ်​လေးကိုဖတ်၊ ကြက်ဥတိုရှည်နဲ့အာလူးပူရီ​လေး မှာဖြစ်တယ်။ ဂျုံကိုလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်နယ်ပြီး လုပ်​ပေး​နေ​တော့ အချိန်​လေးတခု​တော့ ​စောင့်ရတာ​ပေါ့။ ​စောင့်​နေရင်း ဆိုင်ပတ်ပတ်လည်ကို ​​လျှောက်ကြည့်ပြီး a little စပ်စု​ပေါ့။

လက်​ဆေးစရာ​နေရာ​လေးလည်း ထား​ပေးထားတာဆို​တော့ လက်​ဆေးပြီး မုန့်ရရင် အားရပါးရဆွဲဖို့ပြင်ဆင်။

ခဏ​​နေ​တော့ ​မှာထားတာ​လေး​တွေ ရောက်လာပါပြီ။ အရသာ​ကောင်းသလို သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်မှုလည်းရှိ​တော့ ကျမ အရမ်းသ​ဘောကျ 😊။

မိဘအိမ်လည်း ​​ခြေဆန့်ဦးမှာဆို​တော့ ​မိသားစု​တွေအတွက် ကောင်းနိုးရာရာ​လေး​တွေဝယ်မယ်ဆိုပြီး အမယ်စုံ စား​စေချင်လို့ တမျိုးစီဝယ်ဖြစ်တယ်။ Cheese တိုရှည် ပါဆယ်မှာ​တော့ ကြာရင် Cheese ​တွေက မာသွားလို့ စားမ​​ကောင်းဘူးလို့​ပြောလို့ တစ်ပွဲမှာပြီး ဆိုင်မှာတင် စားပစ်လိုက်တယ် (အစားအ​သောက်ကိုအ​ကြွေးထားလို့ မ​ကောင်းဘူး​လေ 😁)

ဒီအတိုင်းပါဆယ်ထုပ်​ပေးလို့ရ​ပေမယ့် ​သေ​သေချာချာ​လေး အကြံပြုပြီး ​​စေတနာထား​ပြောပြတာလည်း ​​သ​ဘောကျမိတယ်။

​စျေးနှုန်းအရလည်း သင့်​လျော်၊ သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်မှုလည်းရှိတာမို့ တိုရှည် ပူရီ ချာပါတီ ကြိုက်တတ်တယ်ဆို သွားစားသင့်တဲ့ဆိုင်​လေးပါလို့။ (fully recommended!)

​သြော် .... အစုံစားမယ်ဆို ၁၀ နာရီမတိုင်ခင်သွား​နော်။ ၁၀ နာရီ​လောက်ဆို အမယ်မစုံ​တော့လို့ပါတဲ့။

See ya!

's Diary

Hello ....

ခရီးသွားထားခဲ့တဲ့ အမှတ်တရ​လေး​တွေ ဒီပိတ်ရက်ရှည်​လေးမှာ တင်မယ်ဆိုပြီးလုပ်ထားတာ ဖုန်း​က လမ်း​လျှောက်ရင်း ခါးပိုက်နှိုက်ခံလိုက်​တော့ ရှိသမျှ​ဒေတာ​လေး​တွေ အကုန်ပါသွား​လေ​ရော...

အဲဒီ့​တော့ ​နောက်ဆို မအားလည်း အချိန်မဆွဲဘဲ တင်​တော့မှာမို့ Stay Tuned!!

's Diary

Hello ...

ညီမ​လေးတ​ယောက်က ဒီမနက်​မေးတယ်
"အစ်မ ဘားအံကပြန်​ရောက်ပြီလားတဲ့"
ကိုယ်လည်း ​ဇ​ဝေဇဝါနဲ့
"ရောက်ပြီ​လေ"
ဆိုပြီး ​ပြောပြီးမှ သူ​နောက်တာ သ​ဘော​ပေါက်သွား​တော့ အားရပါးရရယ်မိတယ်။ 😅

ကဲ ... ဒီ​နေ့​တော့ ဘားအံက​နေ ရန်ကုန်ပြန်ပါမယ်​နော် 😁

ညက အထုပ်​တွေမသိမ်းနိုင်ဘဲ အိပ်​ပျော်သွား​တော့ မနက်​စော​စော Alarm ​ပေးထားပြီး သိမ်းထုပ်စရာ​လေး​တွေ သိမ်းကြတယ်။ ပစ္စည်း​တွေနည်း​တော့ သိမ်းရတာ သက်သာ​ပေမယ့် မကျန်ရ​အောင် ဂရုစိုက်ထည့်ရတယ်။ ​

အထုပ်​တွေဆွဲပြီး ​Inn ​အောက်ကို​ရောက်​တော့ ၆ ခွဲ​ကျော်ပြီ။ ကားက ၇ နာရီမှ ဘားအံကားကြီးကွင်းကထွက်လာမှာဆို​တော့ မနက်စာ စားဖို့ အချိန်​ကောင်း​ကောင်းရတယ်။ ကျန်တဲ့ ကိုယ်​တွေရဲ့​​ဘော်ဒါ​တွေက​တော့ ဘားအံက​နေ ​​မော်လမြိုင်ကိုသွားပြီး၊ ​နောက်တရက်ကျမှ ရထားနဲ့ပြန်ကြမှာ။ ကိုယ်​တွေက ၃ ရက်​နေ့ကလည်း ခွင့်ယူထားပြီဖြစ်တဲ့အပြင် အလုပ်​တွေကလည်း ​စောင့်​မျှော်​နေပြီမို့ ပြန်ရပြီ (ရထားစီးချင်တဲ့ကျမဆန္ဒ ဒီတ​ခေါက်မပြည့်။)

ကိုယ့်​ဘော်ဒါ​တွေကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကျမတို့နှစ်​ယောက် Inn က​နေထွက်ပြီး ကားကို​စောင့်ရမယ့်​နေရာ အနီးအနားမှာ မနက်စာစားဖို့ ဆိုင်​လေးလိုက်ရှာကြတယ်။ သိပ်မရှာလိုက်ရဘူး၊ အနီးအနားမှာ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်​လေး တဆိုင်​တွေ့တယ်။ ပုံမှန်လက်ဖက်ရည်ဆိုင်​လေးပါပဲ။ ဒါ​ပေမယ့် အရသာ​တော့​ကောင်းသဗျာ။ ဒါနဲ့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် စား​သောက်ပြီး ၇း၁၀ မိနစ်​လောက်မှာပဲ ကျမတို့ကား​စောင့်ရမယ့်​နေရာ Ready သွား​စောင့်​နေကြတယ်။ ခန့်မှန်းဆိုက်​ရောက်ချိန် မနက် ၇း၁၅ ဆို​ပေမယ့် ၇း၃၀ ​ကျော်​လောက်မှ ကား​ရောက်လာတယ်။ အထုပ်​လေး​တွေအ​ပေါ်တင် စက်ဘီး​တွေ ကားဝမ်းဗိုက်ထဲ ထည့်​ပေါ့။

ကျမတို့ ရန်ကုန်က ဘားအံကို မထွက်ခင်တည်းက Online က​နေ booking တင် လက်မှတ်ဖြတ်​ပေမယ့် နာမည်ကြီးလိုင်း​တွေအကုန် လက်မှတ်မရှိ​တော့လို့ ​ကျမတို့တခါမှမစီးဘူးတဲ့ ရွှေအိုးဆိုတဲ့ 2+1 VIP ကားကို လက်မှတ်ဖြတ်တာ ကျမတို့က တ​ယောက်ခုံပဲရ​တော့မယ်။ ခက်တာက ဖြတ်ထားတဲ့နံပါတ်က ​ရှေ့​/နောက် အက္ခရာဆို​ပေမယ့် ကျမတို့တက်တဲ့အချိန် တခုံပဲလွတ်ပြီး ကျန်တဲ့ခုံက လူ​တွေအပြည့်။ ခုံအ​ပေါ်မှာ နံပါတ်​တွေပျက်​နေ​ပေမယ့် အစဥ်လိုက်​ရေရင် ရှင်းရှင်း​လေး။ ​လက်မှတ်ပြပြီး ကိုစပယ်ယာကို​​မေး​တော့ အ​နောက်ဘက်မှာ နှစ်​ယောက်ခုံကို​ပေးထိုင်တယ်။ နှစ်​ယောက်ခုံရ​တော့ ​ထွေ​ထွေထူးထူး ဆက်မ​ပြော​တော့ဘဲ ​အေး​ဆေးထိုင်လိုက်လာတယ်။ Wifi လည်းရသလို ထိုင်ခုံဧရိယာကလည်း ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်းပါပဲ။ ​ထပ်ပြီး စိတ်အ​နှောက်အယှက်နည်းနည်းဖြစ်စရာ​လေးရှိခဲ့​ပေမယ့် ​နောက်ဆုံးအဆင်​ပြေသွား​ပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ စီးလာလိုက်တာ ဘီးလင်းလည်း ​ရောက်​ရော "ဘုန်း"ဆိုပြီးအသံကြီးကြား​တော့ သိလိုက်ပြီ ဘီး​ပေါက်ပြီဆိုတာ။ ဒါနဲ့ ​အောက်ဆင်းကြည့်ကြ​တော့ ​​နောက်ဘီးတခုလုံး ရှုံ့တွ။ ကံ​ကောင်းချင်​တော့ ​ပေါက်တဲ့​နေရာ တစ်ဘက်ခြမ်းက စား​သောက်ဆိုင်။ ဒါနဲ့ ကား​ပေါ်ကလူ​တွေမကုန် ထမင်းစားကြ၊ အ​ပေါ့အပါးသွားကြရင်း ​စောင့်ကြတာ​ပေါ့။ အချိန်က ၁၀ နာရီ​ကျော်​ကျော်။

ပြင်ဆင်ပြီး​တော့ ​ရှေ့ဆက်ခရီးနှင်ကြပြီး ကျိုက်ထိုကြ​တော့ ထမင်းစားဖို့ ဘဲ​လေး စား​သောက်ဆိုင်မှာ ခရီးတ​ထောက်နားကြတယ်။ အလကား​ပေး​နေသလိုပါပဲ အလုအယက် မှာယူ​နေကြရတယ်။ မုဒိတာပွားရပါတယ်။ခုံမ​လောက်လို့ ​ကြောင်​ပျောက်​နေတဲ့ ​ကောင်​လေးနှစ်​ယောက်ကိုလည်း ​ကိုယ်​တွေစားပွဲကို share ပေးရ​သေးတယ်။

ဒီလိုနဲ့ ရန်ကုန်​ရွှေမြို့​တော်ကြီးကို ဆက်​မောင်းလာလိုက်တာ ကျမတို့ ​အောင်မင်္ဂလာအ​ဝေး​ပြေးဝင်းကို ၅ နာရီစွန်းစွန်း​လောက်​ရောက်။ စက်ဘီး​တွေကို ကားဝမ်းဗိုက်ကထုတ်၊ အထုပ်​တွေပြန်ချည်ပြီး အ​ဝေး​ပြေးက​နေ အိမ်ကို ခရီးနှင်ကြတယ်။ ကားလမ်း​တွေပိတ်​ပေမယ့် စက်ဘီးနဲ့ဆို​တော့ ခရီးတွင်ခဲ့တယ်။ အိမ်နား​ရောက်​တော့ ၆ နာရီထိုး​တော့မယ်။ ဒါနဲ့ တခါတည်း လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ည​နေစာ ဝင်စား​ပေါ့။ ​

နောက်ဆုံး​တော့ ကျမတို့ Home Sweet Home ​လေးကို ​အောင်မြင်စွာ ပြန်​ရောက်ခဲ့​လေပြီ။

ခရီးစဥ်အတွင်း အရမ်းပင်ပန်းခဲ့ရပြီး၊
"ငါ ဘာလို့လိုက်စီးမိလဲ"
ဆိုပြီး ​နောင်တအကြိမ်ကြိမ်ရခဲ့​ပေမယ့် ​နောက်ဆုံး​တော့ ကျမ ​လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။
မိုင် ၂၀၀ ​ကျော်ခရီးကို အမျိုးသမီးတ​ယောက်အ​နေနဲ့ ​အမျိုးသား​တွေနဲ့ ရင်​ဘောင်တန်းပြီး ကျမ ဖြတ်​ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ။

ခရီးစဥ်အတွင်း ကျမ Delay ဖြစ်တာ ၂ ကြိမ်တိတိပဲရှိခဲ့တယ်။ Team ရဲ့ plan အတိုင်း ကျမ လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျမကိုယ်ကျမ တကယ်ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒီလို secondhand ၇၀၀ ဘီးနဲ့ ခရီး​ဝေးနင်းဖို့ဆို​တာ အ​တော်ကိုပင်ပန်းရပါတယ်။ စက်ဘီးစီးသမား​တွေဆို ပိုနားလည်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အဓိကက စိတ်ဓါတ်ပါပဲ။ ခန္ဓာကိုယ်လည်း အားရှိမှဆို​ပေမယ့် စိတ်ဓါတ်အင်အားမရှိရင် ကျမ ဘယ်လိုမှ ဒီခရီးစဥ်ကို မ​​အောင်မြင်ပါဘူး။

ဒီ Memory ​လေးက ကျမ ပြန်​တွေးတိုင်း ​ပျော်​နေရမယ့် အတိတ်​လေးဖြစ်​နေမှာပါ။ 😊

​အခု​တော့ အားပြန်ဖြည့်​နေတုန်းမို့ ​နောက်ထပ် ခရီးစဥ်​လေး​တွေရှိမှပဲ ကျမ အ​တွေ့အကြုံ​လေး​တွေ ​ဝေမျှပါဦးမယ်​နော်။

အဆုံးအထိဖတ်​ပေးတဲ့ တဦးတ​ယောက်ချင်းစီတိုင်း ​ကျေးဇူးတင်လျက် .... 🥰

See ya!

's Diary

Hello ...

ဒီ​နေ့​တော့ ဘားအံခရီးစဥ်​လေးဆက်ပါဦးမယ်​နော်

Day 4 (ချစ်​သော ဇွဲကပင်​မြေ)

ခရီးစဥ်မှာ အပင်ပန်းဆုံးဖြစ်တဲ့ ပဲခူး-သထုံကို ဖြတ်သန်းပြီး​တဲ့​နောက် ​နောက်​​​နေ့ခရီးစဥ်​တွေက ဒီ​လောက် အားမကုန်​တော့ဘူး။
Day4 ကျ​တော့ မနက် ၆ နာရီခွဲ​လောက်မှ Inn က စထွက်ကြတယ်။ အိပ်​​ရေးဝဝလင်လင်နဲ့ Energy က အပြည့်​ပေါ့။

မနက်စာကို မြို့ထဲက လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာပဲ ဝင်စားကြတယ်။ ကိုယ်က​တော့ ထုံးစံအတိုင်း ထမင်းဆီဆမ်းနဲ့ ကြက်ဥ​​ကြော် 😁။ ဘီးလင်းမှာ ဆုံဖြစ်ကြတဲ့ Bikers ​တွေနဲ့ပါ အမှတ်မထင် ပြန်​တွေ့ကြ။ နှုတ်ဆက်ကြ​ပေါ့။

စားပြီး​တော့ ဆက်နင်းကြ​တော့ မြို့ထဲကအထွကိ ​တောင်တန်း​တွေမြင်တာနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့စိတ်​တွေက ခုန်​နေပြီ။ "လှလိုက်တာ" ဆိုတဲ့စကားကို မ​ရေမတွက်နိုင်​အောင် ​ရေရွတ်ပြီး ​​အော်​နေမိတယ်။ ကိုယ်က ​တောင်တန်း​တွေကိုချစ်တဲ့သူကိုး။

​​နောက်​တော့ အရမ်းကိုလှတဲ့ ​တောင်တက်​တောင်ဆင်းလမ်း​လေး ​ရောက်လာတယ်။ အဆင်း​လေးက​တော့ ​ပျော်တာ​ပေါ့။ ​အတက်ကျ​တော့ မြင်ရတဲ့ဆိုင်းဘုတ်က "ဂီယာကြီးဖြင့်တက်ပါ" တဲ့။ ကြိုးစားပြီး အရှိန်နဲ့တက်​ပေမယ့် ဘယ်လိုမှမရ​တော့လို့ ဆင်းတွန်းရတယ်။ ခရီးစဥ်တ​လျှောက် များပြားလှတဲ့ကုန်း​တွေကို အရှုံးမ​ပေးခဲ့​ပေမယ့် ဒီကုန်းကျ​တော့ ကျရှူံး 😆။

ဒီလိုနဲ့ ဆက်နင်း...။ ​ကော့က​သောင်ဂူဝင်။ ​အချိန်က ၈း၃၀။ အနားက ​ရေကူးကန်ထိ သွားစပ်စုကြ။ ပြီး​တော့ ​ထွဋ်ပတိုင် (စာလုံး​ပေါင်းမှားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ) ဆီ ချီတက်ကြ။ ထွဋ်ပတိုင်ဂူနားမ​ရောက်ခင် လမ်း​ဘေးမှာပဲဖွင့်ထားတဲ့ အရမ်း​ကောင်းတဲ့ အကင်ဆိုင်​လေးရှိပါတယ်။ အသားလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်​လေးနဲ့ သူ့ရဲ့ ​ကောက်ညှင်း​ပေါင်း​လေးက ဘယ်လိုစားလို့​ကောင်းမှန်းမသိဘူး။ အခု​တော့ အ​တော်​တောင် ဆိုင်​လေးချဲ့သွားပြီ။ ဓါတ်ပုံ​တော့ မရိုက်မိလိုက်ဘူး။ အရင်က ဆိုင်ပုကျိ​လေးဆို​တော့ ​ကျော်သွားမှ ဆိုင်ရှင်အကိုကြီး လှမ်းမြင်ပြီး အဲ့ဆိုင်မှန်းသိသွားလို့။ ဒီတ​ခေါက်က မစားဖြစ်ခဲ့ဘူး။

ကဲ .. ထွဋ်ပတိုင် စဝင်ပါပြီ။ အချိန်က ၉း၃၀။ ကိုယ်​တွေ​စော​နေ​တော့ ကား​တွေနဲ့ လမ်းက မကြပ်​သေး​တော့ ​အေး​ဆေးနင်းလာကြတယ်။ ထုံးစံအတိုင်း သစ်သားတံတား​လေးက​လျှောက် လမ်းဆုံး ကန်ဘက် ​မြေလမ်းက​နေ ပတ်ကြတယ်။ ​အဲ့မှာ ချစ်ဖို့​ကောင်းတာက အယုတ်အလတ် အမြတ်မ​ရွေး စတုဒီသာ​ကျွေးတာပါ။ အဲ့​​နေ့က ​ကျွေးတာ မုန့်ဟင်းခါး။ အကုန်လုံးက ​ကောင်းတယ်ဟဆိုပြီး အားရပါးရစား​နေတုန်း သူတို့စားဝင်​အောင် ကျမက​တော့ စားနိုင်သူ​တွေစားကြပါဆိုပြီး မုဒိတာ မပွားနိုင်တဲ့အသံနဲ့​ပြောရတာ​ပေါ့ရှင် 😁 (​နောက်တာပါ) ကိုယ်မစားနိုင်လည်း စားနိုင်တဲ့သူ​တွေ စားလို့ရ​အောင် အလှူ​ငွေကုသိုလ်​တော့ ယူတာ​ပေါ့။ ကျမအမျိုးသားအပါအဝင် ကျန်တဲ့ ၆ ​ယောက်လုံး ဗိုက်ကားသွားပြီး​နောက် ကျမတို့ ဆဒ္ဒါန်ဂူကို ခရီးနှင်ကြပါတယ်။

လမ်းခရီးမှာ ​တွေ့ရတာ​တော့ ​နောင်လုံ​​တောင်ကြားလမ်း။ လှတာမှ စက်စက်ယိုရှင်။ ကျမ​ ဖုန်းနဲ့ရိုက်ရတာမို့ သူ့အလှကို အမှန်အတိုင်း ပြန်မပြနိုင်ဘူးဖြစ်​နေတယ်။ ကျမအ​မော​တွေ အကုန်​ပြေတဲ့အထိ လှပါတယ်။ အချိန်က ၁၀း၃၀။

ဆဒ္ဒါန်ဂူသွားတဲ့လမ်းမှာလည်း လယ်ကွင်းစိမ်းစိမ်း​တွေ​ရဲ့ နောက်ခံ ​တောင်တန်း​တွေရဲ့အလှက ဆွဲ​ဆောင်ထားလို့ အချိန်​ပေး ကြည့်ဖြစ်ကြ​သေးတယ်။ အချိန်က ၁၁း၀၀။

ဆဒ္ဒါန်ဂူ​ရောက်​တော့ ထုံးစံအတိုင်း ဂူကိုပတ်ပြီး ​လှေစီး။ ကျမမိသားစုနဲ့လာတုန်းက​​တော့ ​ရေကျတဲ့အချိန်မို့ ဂူ​အောက်က ဖြတ်ရ​ပေမယ့် အခု​တ​​ခေါက်က​တော့ ဂူကိုပတ်​နေ​တော့ စီးရတာ ပိုကြာပါတယ်။ မိုး​လေးက​ဖျောက်​ဖျောက်နဲ့ ​လှေစီးရတာလည်း အရသာတမျိုးပဲ။. အချိန်က ​နေ့လည် ၁၂း၁၉။

ဆဒ္ဒါန်ဂူက​နေပြန်ထွက်ပြီး​နောက် ကျမဗိုက်က​တော့ ဂွီ​နေပြီ။ လမ်းတ​လျှောက် ဆိုင်မ​တွေ့​သေး​​တော့ နင်းရင်းနဲ့ Energy က ​လျော့လာပြီ။ အဲ့အချိန်မှာ စား​​​​သောက်ဆိုင်​လေးတခု လှမ်း​တွေ့။ အဲ့နားမှာ ​ရှေ့ကနင်းတဲ့သယ်ရင်း​တဖွဲ့က ​စောင့်​နေတာမြင်လိုက်တဲ့အချိန် ဝမ်းသာပီတိ ဂွမ်းဆီထိ 🤭 ​နေ့လည်စာ ဆွဲပါပြီ။ အချိန်က ​​နေ့လည် ၂ နာရီ။

​နောက်​တော့ ကျမတို့ အဖွဲ့ခွဲကြတယ်။ ဇွဲကပင်တက်မယ့်အဖွဲ့ (၅) ယောက်နဲ့ ​ကျောက္ကလပ်သွားမယ့် ကျမတို့ (၂​) ​​ယောက်။ ​ကျောက္ကလပ်​ရောက်​တော့ လူများ​​နေ​တော့ ဘယ်မှာစက်ဘီးအပ်ရမှန်းမသိ​တော့ ​ရွှေရင်​အေး အရင်ဝင်​သောက်ကြတယ်။ ကျမတို့ငယ်ငယ်က​သောက်တဲ့ ​ရွှေရင်​အေးအရသာ​လေးရလို့ ​ပျော်။ ​နောက်​​တော့ အဲ့ဆိုင်မှာပဲ ကျမတို့စက်ဘီး​တွေအပ်ထားခဲ့ပြီး ​ကျောကက္ကလပ်ဘက်ဆက်ကြတယ်။ သိမ်ဆင်းရှိတာလားမသိ။ ဦးဇင်း​တွေနဲ့ လူ​တွေနဲ့​ရော အများကြီးပြည့်​နေ။ လူများ​တော့ ​ကျောက္ကလပ်အ​ပေါ်ထိမတက်​တော့ဘဲ လှည့်ပြန်ခဲ့တယ်။ ကန်နားမှာ ငါးစာ​ကျွေးထားတဲ့ ​ပေါင်မုန့်အစ​တွေကို ငါးကမစား​တော့ ​တော်​​တော် အကျည်းတန်​နေတယ်။

အဲ့က​နေ ​အေး​အေး​ဆေး​ဆေးပြန်ထွက်လာ​တော့ ကျမတို့ Inn ကို ​စော​စောပြန်​ရောက်​ကြတယ်။ ​ချွေးတိတ်​အောင်​စောင့်ပြီး အဝတ်အစား​လေး​တွေ ​​လျှော်ဖွပ်လှမ်း​ပေါ့။ ​ရေမိုးချိုးပြီး ည​နေ​စောင်း​တော့ သယ်ရင်း​တွေမ​ရောက်​သေးတာနဲ့ နှစ်​ယောက်တည်း အနီးအနားက စား​သောက်ဆိုင်​လေးမှာပဲ ညစာစားဖြစ်တယ်။ သူငယ်ချင်း​တွေနဲ့ မြည်းဖို့​ စားစရာလေး​တွေဝယ်၊ ပြန်လာပြီး မနက်ဖြန်ပြန်ဖို့ အထုပ်​တွေသိမ်းမယ်ဆိုပြီး အထုပ်​တွေလည်း မသိမ်းနိုင်ဘဲ ဗိုက်​လေးပြီး ကျမ အိပ်​ပျော်သွားတယ်။ မြည်းဖို့လည်း ကျမ မ join လိုက်ရဘူး 😆

သယ်ရင်း​တွေက ကျမတို့ထက် ​နောက်တစ်ရက်ထပ်နေပြီး ​မော်လမြိုင်က​နေ ရထားနဲ့ ပြန်ကြမှာ။ ကျမတို့က​တော့ ဖွင့်ရက်အမီ ရန်ကုန်ပြန်ရမှာမို့ Express ​လေးနဲ့ မနက်ပြန်ရပါ​တော့မယ်။

(ဘားအံ-ရန်ကုန် ခရီးစဥ်​လေးနဲ့ ကျမတို့ ဘယ်လိုအား​တွေနဲ့ ခရီးစဥ်​အောင်မြင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ ဆက်ပါဦးမယ်....)

See ya!

's Diary

Hello ....

ဒီ​နေ့​တော့ သထုံ-ဘားအံ ခရီး​လေး ဆက်ပါဦးမယ်​နော်

(Touring Day 3)

​သထုံက​နေ စထွက်မှာ မနက် ၆ နာရီခွဲဆို​တော့ အိပ်​ရေးဝတဲ့​နေ့လို့ ​ပြောရမယ်။
အထုပ်​တွေဘာ​တွေသိမ်းဖို့ မနက် ၅ နာရီ​လောက်က စထရတာ​ပေါ့။ အားလုံး ready ဖြစ်ပြီဆို အဖွဲ့လိုက် အ​ကြော​လျှော့ကြတာ​ပေါ့။ ပြီး​တော့ မြသပိတ်​​တောင်​ခြေရင်းနားက သုဝဏ္ဏဘူမိ ဆု​တောင်းပြည့် နှီးဘုရားကြီးကို ဝင်ဖူးကြတယ်။ မြသပိတ်​တောင်​တော့ အချိန်လင့်မှာစိုးလို့ မတက်ဖြစ်ကြဘူး။ Target က ဘားအံဆို​တော့​လေ။

ပြီး​တော့ မနက်စာ စားဖို့ မြို့ထဲက "ဦးကဲ" ဆိုတဲ့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ မနက်စာ စားကြတယ်။ အဲ့နားမှာတည်းခိုခန်းတခုရှိတယ်။ မှတ်လာ​ပေမယ့် ​မေ့သွားပြီ 😆သာမာန် လက်ဖက်ရည်ဆိုင်​လေးတဆိုင်​ပေမယ့် ​စေတနာ​ကောင်း​ကောင်း ဝန်​ဆောင်မှု​ကောင်းတဲ့အပြင် အစားအ​သောက်လည်း ​ကောင်းတယ်။

ဗိုက်အပီအပြင်ဖြည့်တင်းပြီး ကျမတို့အဖွဲ့ ​​ရွှေစာရံ​စေ​တီ​တော်ကြီးကို ဝင်​ရောက်ဖူး​မြော်ကြတယ်။ ရင်ပြင်​တော် အ​တော်ကျယ်ပြီး အလွန်သပ္ပါယ်လှပါတယ်။ အကြိုက်ဆုံးမြင်ကွင်းက​တော့ ​တောင်တန်း​တွေမြင်ရတဲ့ ရင်ပြင်​တော်​ရဲ့ ​ထောင့်တ​နေရာပါ။

ဒီ့​နောက် ကျမတို့ ဘားအံကို ခရီးဆက်ကြပါတယ်။

လမ်းခရီးမှာ စဝင်ဖြစ်တာက ဘုရင့်ညီဂူ၊ မိုးကာလမို့ ​ရေ​တွေကြီးပြီး ​ရေပူစမ်းက​ရေ​တွေပါ လျှံထွက်။ သူငယ်ချင်း​တွေအ​ပေါ်တက်​နေကြတုန်း ကိုယ်​တွေက ​​အောက်မှာ ​အေး​ဆေးထိုင်ပြီး ​ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က ​ရေလျှံ​နေတဲ့ အလှတရားကို ထိုင်ပြီးခံစား။ လှလိုက်တာဆိုတာ​လေ။

​နောက်တစ်ဂူက ​ကော့ကွန်းဂူ။ ​ကော့ကွန်းဂူကို နင်းတဲ့လမ်းတ​လျှောက်မှာ အပူဆုံးအချိန် ​မွန်းတည့်​ရောက်​နေ​တော့ ကျမ တဖြည်းဖြည်းအားကုန်လာတယ်။ မရတဲ့အဆုံး ​ရွာထဲက အပင်ရိပ်ရှိတဲ့ အုတ်ခုံ​လေး​အောက်မှာ ​ခြေပစ်လက်ပစ်ထိုင်ချပစ်လိုက်ရတယ်။ ​​ရေလည်းကုန်ဆို​တော့ အားဖြည့်ဖို့ အချိုရည်နဲ့ ​ရေသန့် ကျမချစ်သူက အ​ပြေးအလွှားဝယ်ပြီး ​ရေဓါတ်ဖြည့်ကြတာ​ပေါ့။ အားရပါးရနားပြီး ​ကော့ကွန်းဂူကို ဆက်လိုက်သွားကြတယ်။ ပြီး​တော့ ​​ကော့ကွန်းဂူ ပြန်အထွက် တစပ်တည်းလမ်းခုလတ်​လေးမှာရှိတဲ့ ​ရ​သေ့ပျံဂူကိုဝင်ကြတယ်။ ရ​သေ့ပျံဂူအစပ်နား​လောက်ပဲ ကျမ ဘုရားဝင်ဖူးပြီး ​အောက်ပြန်ဆင်းပြီး အားရပါးရ သဘာဝအလှကို ထိုင်ကြည့်ပစ်တယ်။ ဂူအတွင်းထဲမှာ မီးမရှိ​တော့ ကျမ လိုက်မဝင်သွား​တော့ဘဲ အဖွဲ့သား​တွေကို ကျမတို့နှစ်​ယောက် ​​အောက်မှာ​အေး​ဆေးထိုင်စောင့်ကြတယ်။ ​စက်ဘီး​တွေလည်း ​စောင့်ရင်း​ပေါ့။

ဂူ​တွေက ကျမတို့​ရောက်ဖူးပြီးသားမို့ ထပ်မတက်​တော့တာပါ။

​နောက်​တော့ ခရီး​ရှေ့ဆက်ကြရင်း ​
ဟော ... ​တွေ့ပါပြီ။
ချစ်ရတဲဲ့ ဇွဲကပင်​​မြေရဲဲ့ "ဇွဲကပင်​မြေမှ ကြိုဆိုပါ၏" ဆိုင်းဘုတ်​လေး။ အ​မော​လေး​တွေ​ကို ပြေလို့။ အချိန်က ​နေ့ခင်း ၂ နာရီခွဲ​ကျော်ပြီ။ အမှတ်တရ ဓါတ်ပုံ​လေး​တွေ ရိုက်ကြ​ပေါ့။

​နောက်​တော့ ဘားအံမြို့ထဲ ခရီးဆက်။ မြို့ထဲ​ရောက်​တော့ ​ရွှေလက်ရာဆိုတဲ့ ဆိုင်​လေးမှာ ဖက်ထမင်း ဝင်ဆွဲကြတယ်။ အချိန်က ​​နေ့ခင်း ၃ နာရီ​ကျော်ပြီ။ စားပြီး​တော့ ကျမတို့ မြို့ထဲက ​စော​အောင်ဘလမ်းထဲမှာရှိတဲ့ ​ရှေး​ရေစက်ဆိုတဲ့ Inn ​လေးမှာ Checkin ဝင်ကြတယ်။ Inn ​လေးက အခုမှ အရင် မိုတယ်အ​ဟောင်းကို အသစ်ပြန်ပြင်တုန်းဆို​တော့ TV ​တွေ မီးလိုင်း​တွေ ပြန်​သေချာဆင်​နေတုန်း။ ဒါ​ပေမယ့် အခန်း​တွေက ရှယ်ပြင်ပြီးပြီ။ TV မရှိတာကလွဲရင် ​အကုန်သန့်ရှင်းသပ်ရပ်။ မီးပျက်ရင်လည်း ဆိုလာနဲ့မို့ အဲကွန်းမဖွင့်ရတာကလွဲရင် Charging ကိစ္စ စိတ်ပူစရာမလို။ အကြိုက်ဆုံးက​​တော့ အဝတ်လှမ်းဖို့စင်​လေး ​​သေချာထား​ပေးထားတာပဲ။ စက်ဘီးနဲ့ဆို​တော့ အဝတ်​တွေကိုချုံ့ပြီး သယ်သွားရတာမို့ ဝတ်ပြီးသားအဝတ်​တွေ ပြန်​​လျှော်ကြ၊ လှမ်းကြ​ပေါ့။

​ရေမိုးချိုးပြီး​တော့ ည​နေကျ ပြန်ထွက်ကြတယ်။ အရင်ဆုံး ဝင်ဖူး​မြော်တာက​တော့ ​ရွှေရင်​​မျှော်။ ​ရောက်တာ အချိန်နည်းနည်း​နောက်ကျသွားခဲ့​တော့ ​နေဝင်တာ​တော့ မကြည့်လိုက်ရဘူး။

​နောက်​တော့ နာမည်​ကျော် ဘားအံည​စျေးတန်းဝင်ပြီး ​စျေးပတ်ပြီး စားဖို့​သောက်ဖို့ ဝင်ဝယ်ကြတယ်။ စည်ချက်က​တော့ ကား​တွေ​​ရော ဆိုင်ကယ်​တွေ​ရော လူ​တွေ​ရော ကိုယ်​တွေစက်ဘီး​တွေ​ရော အုန်းအုန်းထ။

​နောက်​တော့ Inn ကိုပြန်ကြပြီး၊ စားကြ​သောက်ကြ။အိပ်ချိန်​လေး​လည်းရောက်​ရော မိုး​ရော​လေ​ရော သည်းချက်က ပင်ပန်း​နေတဲ့ကိုယ်​တွေကို တချိုးတည်းအိပ်ဖို့ အား​ပေးခဲ့ပြန်ပါ​ရော။ ​

ဘားအံအတွင်း ခရီးစဥ်​လေး ​နောက်​နေ့ဆက်ပါဦးမယ်...

See ya!

's Diary