Tenemel Nairagch

Түүхийн мөрөөр

Эртний шивнээ тээсэн,
Энэхэн газар шороо.
Алдар цуут эрсийн,
Алхаа гишгээг санагдуулна.
Уулын оройгоор сэвэлзэх,
Урьдын домгийн үнэр.
Их хаадын морьдын туурай,
Ирээдүйг гэрэлтүүлсэн мэт.
Сэлэмний ирэнд гялалзсан,
Сэргэлэн зоригт өдрүүд.
Түүхийн утаа замхарсан ч,
Туурвисан мөр нь үлдсэн.
Алдар гавьяаны дуулал,
Амаргүй цагийн амьсгал.
Дайны гал дунд мэндэлсэн,
Дээд өв соёлын туг.
Өнгөрсөн үеүдийн хичээл,
Өнөөгийн бидний зам.
Өвөг дээдсийн сургаал,
Өнөд сэтгэлд шингэсэн.
Харцага шиг хурдан ухаан,
Харшгүй зориг шингэнэ.
Түүхээ санах цагтаа,
Туурай шиг хүчирхэг бай.

Цэцэгсийн нулимс💐💧

Хөх тэнгэрийн дор,
Хөөрхөн цэцэгс инээдэг.
Өнгө бүрийн сэтгэлтэй,
Өвлийн өмнө гангана.
Нарны гэрэлд ганхахдаа,
Нандин амьдралаа хайрлана.
Сэвэлзсэн салхинд уйлахад,
Сэтгэлийг минь шимшрүүлнэ.
Хүн харин дээгүүр нь,
Хөлөөрөө гишгэж өнгөрнө.
Цэцэгсийн нулимс доош,
Цайлган хөрсөнд шингэнэ.
Байгальд хайргүй явбал,
Бурхны нулимс асгарах.
Тамирдсан газрын амьсгал,
Тэнгэрт гомдоллон дуулна.
Нэг ширхэг цэцэг үгүй бол,
Нэгэн амьдрал тасарна.
Эргээд ирэхгүй орчлонгийн,
Эрдэнэ чулуу мэт эмзэг.
Ухаарал дутсан сэтгэлд,
Уйтгарын үр тархана.
Өвс бүрийн доор амь байна,
Өнөөдрийн бидний үргэлжлэл.

Нарны домог🌞

Нар мандсан агшинд,
Нарийн үлгэр эхэлнэ.
Гэрэл цацарсан хормоор,
Гэгээн амьдрал сэргэнэ.
Алтан туулай тэнгэрт,
Аяархан дүүлэн ниснэ.
Оддын орныг туулж,
Онгон нарны хотод хүрнэ.
Тэнд дунд нарны охид,
Тэнгэрийн тансаг бүжиглэнэ.
Алтан титэм гялалзсан,
Аугаа хаан угтаж авна.
Эртний домгийн голд,
Элгэн дэлхий минь оршино.
Сэтгэлийн нар шингэхгүй,
Сайхан бүхнийг тэтгэнэ.
Цасан уулсын цаанаас,
Цацрах гэрэл ирнэ.
Үүлэн дунд мөнгөн шувууд,
Үнэнч зүүд тээж ниснэ.
Нарны домгийг санахад,
Нарны амьдрал дэргэд байна.
Домог бүрт нар төрж,
Дахин дахин шинэ амь ирнэ

Зүүдний ертөнц💤

Зүүдэн дундаа би алхав,
Зүггүй салхи намайг дагана.
Оддын замаар нисэн,
Онгон орон зайд хүрнэ.
Мөрөөдлийн эрдэнэ шиг,
Мянган гэрэл гялалзана.
Үл үзэгдэх хаалгыг,
Үзэсгэлэнтэй нээдэг.
Сэтгэлийн нарны дор,
Сүрлэг уулсыг давна.
Нарийн харгуйгаар явж,
Нандин үнэнтэй учирна.
Эрх чөлөөний далавчтай,
Эгэлгүй сэтгэл мандана.
Гуниг, баяр хоёр хамт,
Гэгээн аялгуу үүсгэнэ.
Хорвоогийн үнэнийг зүүдэлж,
Хүсэл мөрөөдлөөр амьсгална.
Цаг хугацаа зогсох мэт,
Цацарсан гэрэлд бүжинэ.
Бүх зүйлийн эхлэл мэт,
Бүрэнхий дунд цэцэглэнэ.
Миний зүүд —
Миний ирээдүй.

Эхийн сэтгэл👩❤️

Гарын алгаар минь илбэж,
Ганцхан хүн намайг өсгөсөн.
Эхийн зөөлөн дуугаар,
Эгшиглэн хорвоод дуудсан.
Нулимс хүртэл хайр болж,
Нууцхан залбирал шингээсэн.
Нарны туяа мэт гэрэлтсэн,
Нэгэн сэтгэл бол миний эх.
Салхи шуурч байхад ч,
Санамсаргүй битгий ганцаард гэж.
Сарны гэрэлд ч хөтөлсөн,
Сайн сайхны мөрөөдөл.
Хүнд цагийн нулимсанд,
Хувилагдсан итгэлийн цэцэг.
Эхийн энгэр шиг уудам,
Энэ хорвоод өөр юу байх вэ?
Өвдсөн үед минь,
Өр зүрх нь шимшэрдэг.
Итгэж, хайрлаж тэврээд,
Ирээдүйн зүг алхуулах.
Зөв амьдрахыг зааж,
Зүрхэнд минь үргэлж орших.
Эхийн сэтгэл —
Энхрийллийн мөнхийн дуулал.

Цасны дуулал❄️

Цас бударна намуухан,
Цагаан дэлхийд дуу төрнө.
Гэгээн мөрөөдөл шиг,
Гэнэн цагаан үзэгдэнэ.
Сэвэлзэх салхины амьсгал,
Сэрүү татуулан хөгжимдөнө.
Шөнийн гэгээт тэнгэрт,
Шингэн одод гялалзана.
Өвсний толгой цасанд дарагдаж,
Өнгө солонгорон хөлдөнө.
Навчис уйлан унах ч,
Намуухан намрын шивнээ хадгална.
Алхам бүр хөндий дуугарч,
Аяархан шивнэлт цуурайтна.
Цасан дээр мөр гарч,
Цагаан орчлонд түүх үлдэнэ.
Хүйтэн гэлээ ч сэтгэлийн дулаан,
Хүний зүрхэнд асна.
Өвлийн шидэт аялгууг,
Өнөд сонсож оршмуу.
Цас будрах үед би,
Цаг хугацаанд дурладаг.

Салхины аялгуу💨🎶

Хээр талд салхи исгэрч,
Хяслан мэт эрх чөлөөтэй.
Тэнгэрийн хаяанд будан суунаглаж,
Талын нууц шивнэн өгүүлнэ.
Эрдэнэ мэт өвсний үзүүрт,
Энэ амьдралын намуухан амьсгал.
Талын дундуур ганц морьтон,
Торгон зүүд шиг зөөлөн давхина.
Салхи бол миний хөгжим,
Сар бол миний гэрэл.
Хийморь сүлд минь дэгдэнэ,
Хязгааргүй ертөнцөд ниснэ.
Сэрүүн сэвшээ миний дуу,
Сэтгэлийн минь шүлэг шивнэсэн.
Өнгөрсөн он жилүүдийн түүхийг,
Өнө мөнхөөр тээн ирнэ.
Тал шиг уудам сэтгэл минь,
Тал шиг тайван оршмуу.
Хязгааргүй мөрөөдөлдөө,
Хөлгүй салхитай цуг оршъё.
Оддын дор уужран хэвтэж,
Онгон байгальд уусмуу.
Өглөөний нарны илчийг тоссон,
Өнөр баян тал минь.

Цагаан сар

Цасан өвгөн хөндийгөөр хаялж,
Цайлган наран туяарах цаг.
Цаглашгүй ёс заншлаа дагаж,
Цагаан сар минь айлсах цаг.

Аав ээждээ золгож мөргөөд,
Агь үнэртсэн идээ хүртэнэ.
Ачлал буяныг хүндлэн дээдэлж,
Алаг дэлхийд жаргал түгээнэ.

Хөх тэнгэртээ залбирч мөргөж,
Хурдан хүлгээ уралдуулна.
Хонгор сэтгэлтэй монгол түмэн,
Хойч үеэ сургаальд уяна.

Өвөг дээдсийн заншлыг сахиж,
Өргөн дэлхийд омогшин сууя!

….
Гал шиг дүрэлзсэн сэтгэл зүрх,
Ганцаардал үлдээлгүй хайрлах хос.
Сарны дор шивнэлдэх зөөлөн үгстэй,
Салхи ч атаархам халуун зүрхтэй.

Гар гараасаа атгаж шөнө дундуур,
Гэрэлт ирээдүйг хамтдаа мөрөөдөн алхана.
Дурлалын дөлд шатаж асахдаа,
Дуулан хайлж мөнхөрнө бид түүхэндээ.