Mongolyn haa negtee

Хайртай хүнээ хамгаалмаар санагддаг.
Гэхдээ хардалт бол хамгаалалт биш.
Тэр бол өөртөө итгэлгүй, нөгөөдөө үл итгэхээс үүдэлтэй сүүдэр.

Байнга шалгах, асуух, мөрдөх. Энэ бүхэн хайрлаж байна гэхээсээ, алдах вий гэсэн айдас дотроос чинь ярьж байгаа хэрэг. Айдас дээр босгосон харилцаа урт насалдаггүй.

Хүн хажууд чинь байгаадаа биш, хайрыг чинь мэдэрдэгтээ үлддэг юм. Тийм болохоор хартай биш, харилцдаг харилцаа л илүү бат бөх байдаг. Итгэлгүйгээр хайр тогтохгүй.

Зарим залуус аз жаргалыг хангалуун амьдралтай андуурч эхэлдэг. Сэтгэлээ бус, тооцоогоо дагаж амьдрахаар шийдсэн тэр мөчөөс эхлэн амьдрал нь өнгөтэй мэт боловч, дотроо хоосорч эхэлдэг.

Тансаг ордон дотор шөнийн ганцаардал хичнээн хүнд байдгийг мэдэрсэн хүмүүс л мэднэ. Хайргүй хүний хажууд суугаад инээх гэдэг — хүний сэтгэлээ хуурах хамгийн хэцүү жүжиг.

Өдөр бүр хамт байдаг хэрнээ, дотроо улам холдсоор... Гартаа атгасан алтнаас илүү, сэтгэлд багтсан дулаан гар дутагдсаар... Хэзээ нэг өдөр “би өөрийнхөөрөө амьдарсан билүү?” гэх асуулттай нүүр тулдаг.

Тооцоонд суурилсан хайр нь хэзээ ч итгэл даадаггүй. Учир нь сэтгэлгүй холбоо салах цаг ирэхэд зөвхөн хөрөнгө үлддэг. Харин дурсамжийн оронд гуниг л шингэдэг.

Хүмүүст сайхан харагдах гэж бус, өөртөө тайван амьдрах гэж л хичээж яваа. Хувцаслалт, үг яриа, инээмсэглэл, шийдвэр бүр минь "хэн нэгний сэтгэлд нийцэх үү?" гэхээс илүү "өөрийгөө гомдоохгүй байна уу?" гэж асуусан хариу.

Мэдээж хүмүүс шүүмжилнэ. Дэндүү дуугүй байна гэнэ. Заримдаа дэндүү ч шулуун байна гэнэ. Тэдэнд яг таарсан хувилбар чинь байхгүй. Байх ч албагүй. Яг өөртөө л үнэнч, итгэлтэй байхад хангалттай. Өдөр бүр өөртөө дөхөх нь, бусдад ойртохоос чухал юм билээ.

Миний амьдрал магтаалын төлөөх үзүүлбэр биш. Би өөрийгөө л ойлгож, хайрлаж, дэмжиж амьдрахыг хүсэж байна.

/SERU/

We keep this love in a photograph.

🙇🏻‍♀️

🤍