Dr Maria Czubak

Bruksizm to jedno pojęcie, ale dwa różne zachowania.
I właśnie dlatego tak często pojawia się wokół niego chaos.

Bruksizm nocny i bruksizm dzienny różnią się:
✔️momentem występowania
✔️ mechanizmem powstawania
✔️ możliwością kontroli
✔️ podejściem terapeutycznym

Bruksizm nocny pojawia się podczas snu i przebiega poza świadomą kontrolą.
Bruksizm dzienny to najczęściej nieuświadomiony nawyk związany z napięciem, stresem lub koncentracją.
Choć oba mogą prowadzić do przeciążeń, bólu czy uszkodzeń zębów, nie można ich traktować tak samo.
Różne zachowania wymagają różnej diagnostyki i różnych strategii postępowania.

Dlatego w nowoczesnym podejściu nie pytamy tylko:
„czy ktoś ma bruksizm?”, ale: jaki to typ, jakie są objawy i jakie niesie ryzyko.

👉🏼 W tym poście pokazuję, czym dokładnie różni się bruksizm dzienny od nocnego.
👉🏼 W kolejnym poście: jak w praktyce sprawdzamy, który typ dominuje.

A Ty? Zaobserwowałaś/eś u siebie któreś z objawów?
Koniecznie daj znać w komentarzu!

Zainspirowana bardzo ciepłym przyjęciem mojego wykładu o bruksizmie oraz dużą liczbą pytań, które pojawiły się po nim, postanowiłam przygotować dla Was serię postów poświęconych temu zagadnieniu.

Bruksizm to jedno z najbardziej kontrowersyjnych pojęć we współczesnej stomatologii. Warto podkreślić już na samym początku, że nie jest to problem ograniczający się wyłącznie do jamy ustnej, ale zagadnienie dotyczące funkcjonowania całego organizmu.
Dlatego tak istotne jest podejście interdyscyplinarne.

Najnowszy międzynarodowy konsensus z maja 2025 jasno mówi:
bruksizm to nie choroba – to zachowanie.
To podejście rzuca zupełnie nowe światło na diagnostykę, rozmowę z pacjentem oraz podejmowane decyzje terapeutyczne.

👉 W kolejnych postach rozłożymy bruksizm na czynniki pierwsze.

Jeszcze raz dziękuję za zaproszenie, a wszystkim uczestnikom za zainteresowanie i chęć wysłuchania mnie.