Zaneta Tarar Ayurveda

Powodów bólu może być wiele.
Nie zawsze będzie to napięcie wynikające z przebodźcowania czy przeciążenia układu nerwowego. Ale bardzo często właśnie tak jest.

U mnie tak właśnie było.

Od miesięcy żyję w dużym napięciu. Zastanawiam się nad przeprowadzką, przechodzę zmiany zawodowe, buduję coś własnego, próbuję pogodzić pracę z samodzielnym macierzyństwem a potrzebę bliskości z potrzebą wycofania.

I moje ciało w końcu powiedziało: stop.

Autonomiczny układ nerwowy ma dwie odnogi - współczulną i przywspółczulną.
Jedna odpowiada za działanie i mobilizację.
Druga za regenerację, odpoczynek i trawienie.

Żeby organizm funkcjonował dobrze, obie potrzebują być w równowadze.

Tylko że dziś większość z nas żyje niemal wyłącznie w pobudzeniu.

Jesteśmy przestymulowani umysłowo i jednocześnie niedostymulowani fizycznie.

Ciągłe informacje.
Myślenie.
Analizowanie.
Przewidywanie.
Napięcie.
I to nieszczęsne scrollowanie telefonu zamiast prawdziwego odpoczynku.

Ciało nie odróżnia, czy stresorem jest zagrożenie fizyczne, czy przeciążenie psychiczne.
Reaguje napięciem tak samo.

I czasem dopiero ból zmusza nas do zatrzymania.

A może nie musi dojść aż do bólu, żebyśmy w końcu usłyszeli siebie?

Od rana głównie leżę na podłodze
i różnymi sposobami staram się przynieść mojemu ciału ukojenie.

Już nie pamiętam, kiedy ostatnio tak mocno bolały mnie plecy.

Mam jednak refleksję
i przychodzę się nią podzielić.

Ból jak nic innego sprowadza do siebie.
Daje ten moment zatrzymania, do którego tu zapraszam.

Bo kiedy dotykam bolącego miejsca,
intuicyjnie poruszam ciałem
i świadomie oddycham,
zaczynam widzieć więcej.

I jest niewygodnie.

Ale kiedy udaje mi się tej niewygody nie oceniać, zaczynam widzieć,
co było dla mnie ostatnio trudne
i gdzie przed samą sobą udaję, że nic się takiego nie dzieje.

Ciało nieustannie coś mówi.

Kiedy jednak sygnały są subtelne,
łatwo je zignorować.

Kiedy jednak ciało zaczyna mocno wołać o uwagę,
trudno już uciec.

Nie trzeba jednak czekać aż do tego momentu.

Można wcześniej.

Regularnie zatrzymywać się
i sprawdzać, co tak naprawdę czuję.

Wtedy po prostu łatwiej nawigować przez życie.

Nie jest moim celem, aby wyłącznie rozluźniać mięśnie.
Chcę pomóc układowi nerwowemu przestać je napinać.

Masaż jest dla mnie spotkaniem z ciałem —takim, w którym poprzez dotyk może puścić to, co trzymało przez długi czas.

W swojej pracy głównie opieram się na doświadczeniu ajurwedy ale korzystam również z oddechu, mantry i uważności.

Widzę, jak bardzo jesteśmy dziś przeciążeni. I jak trudno jest naprawdę się zatrzymać.

Dlatego tworzę przestrzeń, w której nic nie trzeba robić.

Tu można po prostu być.

Moja droga do pracy z ciałem zaczęła się od doświadczenia dotyku na sobie.

Pamiętam moment, kiedy podczas masażu położono mi dłonie na sercu.
I nagle pojawiły się emocje, których wtedy zupełnie nie rozumiałam.
Chciało mi się płakać.

Dziś pracuję, opierając się na doświadczeniu ajurwedy,
ale prowadzę sesję intuicyjnie — dopasowując ją do Ciebie.

Najbliższe jest mi wracanie do siebie poprzez ciało.

Widzę, że żeby ciało mogło się rozluźnić,
najpierw potrzebujemy uspokoić umysł i układ nerwowy.

Dlatego tworzę przestrzeń,
w której nic nie musisz robić.

Możesz po prostu być.

Jeśli czujesz, że to jest dla Ciebie — zapraszam 🌷

Indie. Tęsknię dotkliwie. Tęsknię za chaosem, który potrafi zmęczyć jak nic innego. Za wolnością, za prostotą, za prawdą. I za codziennym trudem ubranym w kolorowe sari. Przyjmowanym z szacunkiem i wiarą. Tęsknię i kocham całym sercem.

Jak szalone jest to, że jeszcze rano byłam w Indiach a tego samego dnia wieczorem jadę autobusem po śląskim mieście.

Kiedyś ludzie podróżowali miesiącami, teraz kontynent można zmienić w zaledwie 8 godzin.
Mój umysł nie potrafi tego ogarnąć tak szybko.

Czuję, że jeszcze długie dni będą wracać do mnie tamte obrazy. Obrazy równoległego świata. Alternatywnej rzeczywistości w której jak zawsze została cześć mojego serca.

Kiedy odeśpię i kiedy jeszcze kilkanaście razy obejrzę zdjęcia, z lęku przed zatraceniem wspomnień, napiszę więcej.

Już tęsknię.

I dziękuję 🙏❤️

Już jutro ja i Zoya wyruszamy do Indii! 🌏✈️ A raczej wracamy, bo to nasz drugi wspólny raz 😊 W przypływie natchnienia stworzyłam nowy profil, na którym będę dzielić się naszymi przygodami i moją relacją z Indiami – nierzadko o statusie, " to skomplikowane" 😉 Chcesz być z nami na bieżąco? Kliknij „Obserwuj” i dołącz do naszej podróży! 🌟
⏩Link w komentarzu i bio ⏪

W Indiach obchodzono wczoraj dzień zwany Guru Purnima, czyli dzień, w którym narodził się pierwszy guru.🧘 Słowo „guru” w sanskrycie oznacza „rozpraszacz ciemności”, tj. osobę, która rozwiewa naszą ignorancję i prowadzi do wewnętrznego źródła stworzenia.
Czyni to, dzieląc się wiedzą, oferując praktyki, a także dając przykład swoim spokojem i bezwarunkową miłością.

Guru nie musi być koniecznie oświeconą osobą z długą brodą. W rzeczywistości, każdy, kto pomaga nam odkryć naszą wewnętrzną mądrość, znaną jako Guru Tattva, może być uznany za guru na naszej życiowej drodze.

✨Guru Tattva✨ to esencja, która prowadzi nas od niewiedzy do naszego najwyższego celu, jakim jest Oświecenie.

Ja rozumiem ją jako coś jeszcze głębszego niż intuicja. Energię, która pomaga odróżnić dobro od zła, która cichym głosem mówi: "Idź tam. To jest Twój cel. Tam jest szczęście, którego szukasz."😊

Każdy z nas ma ten boski pierwiastek w sobie, ale z różnych powodów nie zawsze jesteśmy tego świadomi. Zagubieni w iluzjach materialnego życia, codziennym pośpiechu i problemach, zapominamy, kim tak naprawdę jesteśmy.🏃‍♀️🏃‍♂️

We wszystkim, czym się zajmuję – masażach, zabiegach, konsultacjach, a przede wszystkim wyjezdzie "Indie ze Złotym Środkiem" – stwarzamy możliwość zbliżenia się do Guru Tattvy w sobie. Głęboki relaks, medytacja, sattwiczna dieta, obecność ludzi, zanurzenie w naturze, wiedza i głęboka filozofia – to wszystko sprowadza nas do siebie, a z tego miejsca łatwiej żyć i podejmować decyzje dobre dla nas!

Zapraszam serdecznie ❤️

Więcej informacji o listopadowym wyjeździe i innych propozycjach znajdziesz w linkach w bio.