WyMowa logopedadzieci.pl

Dziś miałam okazję po raz kolejny przeprowadzić badanie jako biegły sądowy z zakresu neurologopedii ⏳🧠⚖️ w miejscu, które dla wielu osób kojarzy się wyłącznie z formalnością i stresem. Dla mnie to przestrzeń, w której wiedza
i doświadczenie realnie wpływają na sprawiedliwy i rzetelny osąd.
To, co robię, zdecydowanie nie należy do standardowych ścieżek zawodowych. I właśnie to daje mi ogromną satysfakcję — możliwość łączenia wiedzy , praktyki i odpowiedzialności w tak ważnych sprawach.
Każde takie spotkanie to nie tylko analiza i diagnoza, ale też poczucie sensu. Cieszę się, że mogę być częścią procesu, w którym liczy się rzetelność, uważność i człowiek.
Wracam z poczuciem dobrze wykonanej pracy — i z przekonaniem, że to, co niestandardowe przynosi ogromną satysfakcję:)

https://www.instagram.com/reel/DW7RXiFjAeU/?igsh=MWpieGUzaDJnMWVoeg==

Nie trzeba demonizować smoczka, ale warto używać go rozsądnie. ✅ Dane sugerują, że największy problem dotyczy częstego, długiego, „ciągłego” używania. W jednym z badań ciągłe używanie smoczka wiązało się z 33% wyższą częstością ostrego zapalenia ucha środkowego, a ograniczenie używania zmniejszało liczbę epizodów.  ✅ Jest też ważny niuans: pediatryczne zalecenia nadal wspierają oferowanie smoczka do snu w pierwszych miesiącach życia, bo może to zmniejszać ryzyko SIDS. Dlatego bilans korzyści i ryzyka nie jest czarno-biały. ✅ Najczęściej rekomenduje się, by u niemowląt karmionych piersią wprowadzać smoczek dopiero wtedy, gdy karmienie jest już dobrze ustabilizowane, a później nie używać go „cały dzień”, tylko bardziej sytuacyjnie.  👍 Mój praktyczny wniosek, zgodny z badaniami, jest taki: 🚩 smoczek może zwiększać ryzyko infekcji uszu, ale zwykle w stopniu umiarkowanym; 🚩 większe znaczenie ma sposób i czas jego używania niż sam fakt, że dziecko go ma. 👂Jeśli niemowlę ma nawracające zapalenia uszu, jednym z sensownych kroków jest ograniczenie smoczka, zwłaszcza po 6. miesiącu i poza zasypianiem. Przekaz ten post dalej i zaobserwuj @e_fizjoteka

Już nie ma zespołu Aspergera.

Od 2027 roku nie będzie się go już diagnozować.

Kiedyś, w starej klasyfikacji ICD‑10, były osobne kategorie:
➡️ zespół Aspergera
➡️ autyzm atypowy
➡️ autyzm dziecięcy

W nowej klasyfikacji, czyli ICD‑11, wszystko to połączono w jedno — SPEKTRUM AUTYZMU.

ICD‑11 weszła w życie 1 stycznia 2022 r. i obowiązuje w krajach WHO.
W Polsce trwa teraz okres przejściowy do końca 2026 r., więc dopiero od 2027 roku diagnozy będą wyłącznie według ICD‑11.

Niektórzy lekarze używają już teraz tego słownictwa na zmianę.

Czyli do końca 2026 roku dalej można dostać diagnozę „zespół Aspergera”.

A co potem?

Potem wszystko to będzie po prostu: spektrum autyzmu.
Rozdzielenie na podtypy będzie łatwiejsze, bo będzie podzielone na współtowarzyszące niepełnosprawności. Ale głównie będzie to “spektrum autyzmu z…”

I najważniejsze: jeśli już masz diagnozę zespołu Aspergera,
👉 nie musisz robić nowej diagnozy!

Możesz nadal używać tej nazwy.
Nic nie znika, nic się nie kasuje.

Po prostu zmienia się sposób zapisu w dokumentach.

Każda osoba, która spełniała kryteria zespołu Aspergera,

od 2027 roku dostanie diagnozę: spektrum autyzmu.
To wciąż to samo — tylko nazwa inna. ❤️

Na urlopie jak w pracy:) Komunikacja niewerbalna w praktyce:)

Powrót do obowiązków służbowych nastąpił... Dziś w charakterze biegłego sądowego.

Czas pożegnań😥 Wzrusza bardzo, ale również cieszy, że terapia została zakończona z sukcesem, a małe rozgadane języczki będą zdobywać nowe umiejętności. 💖💖💖