Highway hair salon

สวัสดีครับเแฟนเผจที่ น่ารัก ทุกคน วันนี้อยากเล่าถึง การปกครองทางการเมืองในอดีตไห้ฟัง ย้อนไปไกลมากฯกเลย ราวฯปี 16 ตอนนั้นเราอายุ 16 เช่าบ้านอยู่ที่ถนน ตะนาว ย่านบางลำภู อยู่กับพี่สาว อีกสองคน เราเป็นช่าง บาร์เบอร์ อยู่สพานควาย พี่สาวคนนึงเป็นช่างทำเล็บ อีกคนเป็นช่างตัดเสื้อผ้า สมัยนั้น ตลาดนัดยังไม่ได้ย้ายมาจตุจักร ยังอยู่ที่ท้องสนามหลวง จะมีตลาดนัดทุกเสาร์ อาทิตย์ หรือว่าเมื่อไหร่มีงาน ของรัฐ ก็จะมาใช้สนามหลวง นี่แหละ เคยมีหนังจอไหญ่ เกือบร้อย จอ เป็นงานฉลองอะไรก็ไม่รู้ จำไม่ได้ นานมากแล้ว หน้าหนาว ก็จะมีงาน แข่งว่าวงานนี้เราเคยไป จะมีว่าว สารพัด รูปร่างเลย จังหวัดต่างฯจะเตรียมตัว มีทีมแข่งเป็นจริงเป็นจังมากเลย
ตอนนั้นเรามาเป็นช่าง ตัดผมไหม่ฯ ไม่ค่อยเข้าใจ กับคำว่าประชาธิปไตยเลยสักนิด เรารู้แต่ว่า มีนักศึกษา หลายฯสถาบัน ออกมาเคลื่อนไหว ทางการเมือง เรียกร้องประชาธิปไตย มีประชาชน ออกมาร่วมเรียกร้อง นับแสนคนเลย ถนนราชดำเนิน และท้องสนามหลวง เต็มไปด้วย ประชาชน นักศึกษา ทุกสถาบัน กลุ่มนักเรียนช่างกล ที่เป็นกำลังหลักของการเรียกร้อง สู้กับรัฐบาลทหาร ต่อสู้กัน อยู่นาน มีประชาชนและนักศึกษา เสียชี่วิต เป็นจำนวนมาก มีเฮลิคอปเตอร์บินว่อน มีเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ทั้งถนนราชดำเนิน และบริเวนรอบสนามหลวง ตัดนำ้ตัดไฟ แถวที่เราเช่าบ้านอยู่ เราลำบากมากเลย เราทำงานสพานควาย นั่งรถเมล์ไปลงที่เทเวศ แล้วเดินจากเทเวศ ไปถึงถนนตะนาว ทหาร ยืนยามเต็มไปหมด ถนนซอยเต็มไปด้วย ถุงปลาสติก ที่ช่างกล กับนักศึกษา เอามาสวมหัว ป้องกันแก๊ส น้ำตา ที่เจ้าหน้าที่ ยิงใส่ เรานั่งบริเวณ ถนนตะนาว จากสามทุ่มถึงเช้า ทะหารถึงไห้เรา เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แถวหลังสหกรณ์ บางลำพู หลังโรงพัก ชนะ สงคราม ต่อสู้กันหนักมาก ตอนเย็นบางที่เราก็เข้าไปที่ มหาวิทยาลัย ธรรมศาตร์ มี่นักศึกษา ชุมนุมกันเยอะมาก มีข้าวเลี้ยงด้วย จากชาวบ้านนำอาหารกล่อง เยอะแยะไปหมดเลย การเมืองสมัยก่อนหน้ากลัวกว่าสมัยนี้มาก มีการเผา กองสลากแถวราชดำเนินไฟลุกน่ากลัวมาก กลุ่มผู้เรียกร้องยึดรถเมล์ ไปต่อสู้กับทหาร มีอยู่เช้าวันนึงเราเดินออกมาทางโรงพักชนะสงคราม เห็นกลุ่มนักศึกษามีไม้กะบองอยู่มือ แต่ทหาร ตำรวจ มีปืน เริ่มจาการยิงขู่ แต่นักศึกษาไมกลัว นึกภาพเอาเองละกัน ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เอาจริงฯแล้ว ด้วยเราเป็นเด็กบ้านนอก เราแค่รู้ว่า นักศึกษา ประชาชน ทั่วไป ไม่ต้อการรัฐบาล ที่เป็นทหาร เราอยู่ในเหตุการ เพราะว่า เราเช่าบ้านอยู่ แถวฯที่เค้ามีการประท้่วงกัน มีนักศึกษา และประชาชน เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ผู้นำรัฐบาลทหาร หนีออกนอกประเทศ ใชชนะ เป็นของประชาชน พ่อฯแม่ฯ ต่างร้องไห้คร่ำครวญ ประชาธิปไตยที่ต้องแลกด้วย ชีวิต ที่จากไปแบบไม่มีวันกลับ อย่างมากมาย
หลังจากนั้นมา ประเทศของเรา มีเหตุ เกิดอีกมากมาย บางเหตุการ ก็มีการสูญเสียชีวิต อีหลายฯครั้ง กว่าที่เราจะเข้าใจ เมื่อเราเริ่มโตขึ้น เราเริ่มคิดเป็น ทำไห้เราหดหู่ใจ ไม่กล้าที่จะคิดเรื่องที่ใหญ่กว่าตัวเองมากมาย พยามปรับตัวเอง ไห้อยู่อย่างสอดคล้องกับคนอื่นไห้ได้ แม้แต่่ทุกวันนี้ เรามีการปกครองที่เป็นประชาธิปไตย ร้อยเปอร์เซ็น ถูกใจบ้างไมถูกใจบ้าง แต่ก็ ดีกว่าสมัยก่อนมากมาย
แม้ว่าเรา เป็นมุสลิม ก็ไมได้อยู่แบบผู้อาสัยแต่อย่างใด ได้สิทธิ์ทุกสิ่งอย่าง เท่าฯกับทุกคน สำหรับเรา สำนึกถึงบุญคุณ พระมหากษัตริย์ ทำยุทหัตถ์ถี บนหลังช้าง ทำไห้เราทุกคน ได้มีชีวิตที่ดีถึงทุกวันนี้ กราบ ฯฯฯ สวัสดีครับ

สไตล์ไฮเวย์ครับ

สไตล์ไฮเวย์ครับ084 1272005