Kirin & Mommy Pear

ส่งกำลังใจก่อนเข้าเรียนครับ
#คิรินพี่อนุบาล

เช้าวันหยุด กินข้าวเสร็จพาหม่ะมี้ไปซื้อกาแฟ
เจอเพื่อนกบตัวใหญ่ ก็ยืนคุยกันสักหน่อย 🐸

ผมพอเป็นพรีเซนเตอร์ไมโล ได้มั้ยครับ กินทุกวันจริงๆ 🤣😅

ชอบจังเลยนะ ถ่ายรูปเนี่ย 😆
นายแบบน้อย จ้างได้นะครับ 🥰👦🏻

จบไปกับการเรียนซัมเมอร์เตรียมความพร้อมก่อนเปิดเทอม

สิ่งที่ภูมิใจและดีใจที่สุดคือ...
คิรินเลิกแพมเพิสได้แบบ Complete ✅

ต้องขอบคุณคุณครูที่ช่วยฝึก
และดูแลคิรินเป็นอย่างดี

ตอนแรกคิดว่าลูกคงเลิกแพมเพิสได้แค่ช่วงกลางวัน แต่ที่ไหนได้ คิรินเลิกกลางคืนได้เอง เวลาปวดก็ลุกปลุกหม่ะมี้ให้พาไปเข้าห้องน้ำ ฮือออ ภูมิใจ 🥹

เรื่องการเลิกแพมเพิส เด็กแต่ละคนพร้อมไม่เหมือนกันจริงๆ และผู้ใหญ่ก็ต้องใช้ความอดทน และจิตวิทยาด้วยเหมือนกัน การเปลี่ยนพฤติกรรม มันไม่ได้ง่าย แต่ก็ไม่ได้ยาก ต้องเริ่มจากการสร้างประสบการณ์ แล้วพฤติกรรมจะเปลี่ยนเอง

วันวุ่นๆ กับวัยรุ่นหลอดลมอักเสบ

เช้าวันนี้มีภารกิจ 2 อย่างคือ ... พาป๊าไปทำบุญวันเกิด กับพาลูกไปหาหมอ

ตอนเช้าพาป๊าไปทำบุญวันเกิด คิรินบอกอยากดูมังกร (พญานาค) เลยพาเข้าไปในถ้ำนาคา ที่วัดเวฬุวนาราม

ปกติคิรินเป็นเด็กกลัวถ้ำ อะไรที่มึดๆ เช่น อุโมงค์จะไม่เข้าไป แต่เรียกร้องอยากเข้าถ้ำพญานาค เลยพาเข้าไปดู ข้างในสวยมาก ติดแอร์เย็นสบาย องค์พญานาคแต่ละองค์คือสวยจริงๆ คิรินก็นั่งไหว้นิ่ง ไม่ต้องให้บอก ทำด้วยตัวเองหมด ยกมือไหว้ นั่งเรียบร้อย น่ารักมาก

พอทำบุญเสร็จ คิวต่อไป...โรงพยาบาลหาป้าหมอ

เท้าความก่อนว่า ปกติคิรินกับโรงพยาบาลเป็นของแสลง ขับผ่านปุ๊บต้องมีร้อง เลี้ยวเข้าปุ๊บต้องมีโวยวาย แต่พอโตขึ้นคุยรู้เรื่อง เข้าใจเหตุผล เริ่มเก่ง เริ่มอยากหาหมอเอง อยากหาป้าหมอใจจะขาด วิ่งเข้าห้องป้าหมอแบบไม่ต้องขานคิว 😂 ถามหาป้าหมอเมื่อไรจะมา เหมือนใจมันเรียกร้อง 😅

คิรินมีอาการน้ำมูกไหลมา 1 สัปดาห์กว่าๆ ช่วงแรกที่เป็นไปตรวจพบเป็นภูมิแพ้กำเริบ เลยกินยาแก้แพ้ และลดน้ำมูกมาเรื่อยๆ จน 2-3 วันหลัง เริ่มไอหนักขึ้นๆ และน้ำมูกไม่มีทีท่าจะลดลงเลย

ปะป๊าจึงตัดสินใจพาไปพบคุณหมออีกครั้ง
คุณหมอบอกว่า ดีแล้วที่รีบมา เพราะหลอดลมอักเสบแล้ว มีเสมหะลงไปที่หลอดลมข้างขวา แต่ยังไม่ลึกมาก ให้ยาพ่น และยาฆ่าเชื้อมากิน แล้วนัดมาฟังปอดอีกทีสัปดาห์หน้า

พอหาป้าหมอเรียบร้อย หม่ะมี้กระซิบบอกคิรินว่า “พรุ่งนี้วันเกิดปะป๊านะ เราไปเลือกเค้กให้ปะป๊ากัน” คิรินทำหน้าดีใจมาก ประหนึ่งวันเกิดตัวเอง วิ่งร่าหาร้านเค้กในโรงพยาบาล ที่มี S&P อยู่

พอถึงร้าน วิ่งตรงไปที่ตู้เค้กจิ้มชี้เค้ก “เบบี้ชาร์ค” ที่มันกำลังส่งสายตาให้คิรินแบบตาต้องใจ พอจิ้มปุ๊บ เดินไปบอกพี่พนักงานเองว่า “พี่ครับ เอาเค้กเบบี้ชาร์คให้หน่อยครับ” พร้อมยกมือไหว้ขอบคุณ (เอ็นดู ลูกฉันซื้อของเองเป็น🥹)

พอกลับถึงบ้านก็จัดเค้กให้ป๊า เดินถือเค้กร้องเพลง Happy birthday พร้อมโปรโมชั่น เป่าเค้กให้ด้วย และจบวันด้วยการนอนพ่นยาขยายหลอดลมก่อนนอน

เพิ่งได้มีเวลาในการพิมพ์โพสต์ยาวๆ บันทึกเรื่องลูก ความจริงมีหลายเรื่องราวมากๆที่อยากแชร์ ในมุมมองของแม่ที่เห็นลูกเติบโตขึ้น และเราก็โตพร้อมๆไปกับลูก ไว้หากมีเวลาอีกจะมาแชร์อีกนะคะ

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน ค่ะ 😊