Kyaw Moe Oo Official

အမျိုးသမီး စီအီးအို (CEO) တစ်ယောက်ဟာ အမှိုက်ပုံးထဲမှာ ယူအက်စ်ဘီ (USB) တစ်ချောင်းကို မတော်တဆ တွေ့သွားခဲ့တယ်။ ဘာတွေပါလဲဆိုတာ သိချင်စိတ်နဲ့ ကောက်ယူပြီး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ... အမေရိကန်နိုင်ငံထက် ၁၀ နှစ်လောက် စောနေတဲ့ အဆင့်မြင့် AI ဒီဇိုင်းပရိုဂရမ်တစ်ခု ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ တအားကို ဝမ်းသာသွားတာပေါ့။ တကယ်လို့ ဒီဒီဇိုင်းကိုသာ သူ့ကုမ္ပဏီမှာ အသုံးချနိုင်ရင် တစ်နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ။
​အဲဒါနဲ့ သူလည်း သေချာစုံစမ်းပြီးတော့ ဒီ AI ပရောဂျက်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့လူကို သူ့ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်ခန့်ဖို့ အဲဒီလူရဲ့ အိမ်အထိ လိုက်သွားခဲ့တယ်။ အိမ်ထဲကို ဟင်းနှစ်ပွဲ သယ်ပြီး ဇွတ်ဝင်သွားခဲ့တာပေါ့။ စကားပြောကြည့်လိုက်တော့မှ ဒီလူ့ဘဝက အခက်အခဲတွေနဲ့ပဲ ပြည့်နှက်နေခဲ့မှန်း သိလိုက်ရတယ်။
​တကယ်တော့ သူက တစ်ချိန်က အလားအလာရှိတဲ့ ထက်မြက်တဲ့ အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရည်းစားဘဝမှာတင် မိန်းမက ကိုယ်ဝန်ရလာတာမို့ မိသားစုကို တာဝန်ယူဖို့အတွက် သူကပဲ အနစ်နာခံပြီး အနားမှာ နေပေးခဲ့တယ်။ မိသားစု စားဝတ်နေရေးအတွက် မနက်ကနေ ညမိုးချုပ်အထိ အစားအသောက်တွေ လိုက်ပို့ (Delivery ဆွဲ) ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီလို လုပ်တာတောင်မှ အိမ်စရိတ်အတွက် ဘယ်လိုမှ မလောက်ငှခဲ့ဘူး။
​သူက အစားအသောက် ပို့ပြီးတိုင်းလည်း ဝတ်စုံပြည့်လဲကာ ကုမ္ပဏီကြီးတွေမှာ အလုပ်လိုက်လျှောက်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကံက တအားဆိုးတာပေါ့။ တစ်ရက်တော့ ဒေသတွင်းမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို သွားလျှောက်တဲ့အခါ အလုပ်ခန့်မယ့် မန်နေဂျာက သူ အသက်ကြီးနေပြီဆိုပြီး ငြင်းလွှတ်လိုက်တဲ့အပြင်၊ သူ လနဲ့ချီပြီး ပင်ပင်ပန်းပန်း ဆွဲထားရတဲ့ ဒီဇိုင်းပလန်တွေကိုပါ အမှိုက်ပုံးထဲ လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။ သူလည်း စိတ်ဓာတ်ကျပြီး Delivery ပဲ ဆက်လုပ်နေခဲ့ရတာပေါ့။
​တိုက်ဆိုင်ချင်တော့ သူ စင်္ကြံလမ်းမှာ အမျိုးသမီး စီအီးအိုနဲ့ ပွတ်ကာသီကာ ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီ စီအီးအိုရဲ့ ဝါသနာက ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ထော်ပလာ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ရှာဖွေစုဆောင်းဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ဝန်ထမ်းမျိုး တစ်ခါမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဖူးဘူး။ အဲဒီနေ့ကမှ အမှိုက်ပုံးထဲ ပြုတ်ကျနေတဲ့ ယူအက်စ်ဘီ (USB) ကို မတော်တဆ တွေ့ခဲ့တာ။ အထဲက ဒီဇိုင်းက အမေရိကန်ထက် ၁၀ နှစ်လောက် သာနေတာကို မြင်တော့၊ စီအီးအိုက သူ့အတွင်းရေးမှူးကို ဒီဒီဇိုင်နာရဲ့ နောက်ကြောင်းကို ချက်ချင်း စုံစမ်းခိုင်းလိုက်တယ်။
​စုံစမ်းကြည့်တော့မှ ဒီလူက နာမည်ကောင်းလည်းရှိ၊ လုပ်ငန်းခွင်မှာလည်း ထူးချွန်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရှိခဲ့ဖူးမှန်း သိလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသက်ကြီးလာလို့ဆိုပြီး အရင်ကုမ္ပဏီက သူ့ရဲ့ လက်ရာတွေကို ခိုးယူသွားတဲ့အပြင် အလုပ်ကပါ ထုတ်ပစ်လိုက်တာ။ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်သွားပြီးနောက်မှာ သူ ဘဝကြီးကို တော်တော်လေး စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့တယ်။
​အဆိုးထဲက အဆိုးဆိုရမလို... ဘဏ်ကနေလည်း သူ မဆပ်နိုင်တဲ့ ကြွေးမြီတောင်းခံလွှာတွေ ခဏခဏ ရောက်လာတယ်။ သူ့မိန်းမနဲ့ သားကလည်း ရွှေလက်ကောက်တွေ၊ နောက်ဆုံးပေါ် စမတ်ဖုန်းတွေ ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံတွေပဲ တောက်လျှောက် တောင်းနေကြတာ။ ဘဝရဲ့ ဖိအားဒဏ်တွေက သူ့ကို အသက်ရှူရတာတောင် ကျပ်စေခဲ့တယ်။
​ဘဝက စုတ်ပြတ်သတ်နေပေမဲ့လည်း သူ ရှေ့ဆက်ရဦးမှာပဲလေ။ ထုံးစံအတိုင်း ဟင်းတွေအများကြီး ချက်ပြီး မိန်းမနဲ့ သားကို စောင့်နေခဲ့တယ်။ သူတို့ သားအမိ ပြန်လာတော့ မျက်နှာကြီးတွေက ပုပ်သိုးနေတာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ပိုက်ဆံကို အချိန်မှန်မှန် မပေးနိုင်လို့လေ။ သူ့သားက ထမင်းစားပွဲကို မှောက်လှန်ပစ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူလည်း စိတ်တိုပြီး ပေါက်ကွဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်မိအောင် အသိစိတ်နဲ့ ထိန်းလိုက်ရတယ်။ သူတို့က ဘယ်လောက်ပဲ နာကျင်စေမယ့် စကားတွေ ပြောပြော၊ သူ နှုတ်ဆိတ်ပြီးပဲ သည်းခံနေခဲ့တယ်။
​သူတို့ စိတ်ရှိလက်ရှိ အော်ဟစ်ဆဲဆိုပြီးသွားတော့မှ သူက မကြာသေးခင်က Delivery လုပ်နေရတဲ့အကြောင်း၊ ထမင်းပို့ရင်း အလုပ်လိုက်ရှာနေရကြောင်း ရှင်းပြတယ်။ နှစ်လလောက် လုပ်ပြီးမှ ရတဲ့ပိုက်ဆံက မိသားစုကို မနည်းထောက်ပံ့နေရတာဖြစ်ပြီး၊ ကုမ္ပဏီတော်တော်များများ သွားလျှောက်ပေမဲ့လည်း အသက်ကြီးလို့ဆိုပြီး အငြင်းခံခဲ့ရတယ်လို့ ပြောပြတာပေါ့။
​ဒါပေမဲ့ သူ စကားတောင် မဆုံးသေးဘူး၊ မိန်းမဖြစ်သူက ကွာရှင်းဖို့ ချက်ချင်း တောင်းဆိုတော့တာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ဒီလူက သဘောပေါက်သွားတယ်။ သူ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တုန်းကတော့ သူ့ကို ငွေထုတ်စက်လို ဆက်ဆံပြီး၊ အခု မရှာနိုင်တော့တဲ့အခါကျတော့ အိမ်ပေါ်ကနေ ကန်ချပစ်လိုက်ကြတာလေ။ နောက်ဆုံးတော့ သူလည်း ကွာရှင်းဖို့ သဘောတူပြီး ဘာပိုင်ဆိုင်မှုမှ မယူဘဲ လက်ဗလာနဲ့ ထွက်လာခဲ့တယ်။
​မနက်အစောကြီး ၃ နာရီမှာ သူတစ်ယောက်တည်း လမ်းဘေးဆိုင်မှာ ထိုင်စားရင်း ကုန်လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကို ပြန်တွေးပြီး ရင်ထဲမှာ တော်တော်လေး ခံစားနေရတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အမျိုးသမီး စီအီးအိုက သူ့ကို လိုက်ရှာတွေ့သွားပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက စိတ်မဝင်စားဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။ စီအီးအိုကတော့ ဒါဟာ တကယ့်ပညာရှင်တွေရဲ့ မာနမျိုးပဲဆိုတာ နားလည်ပြီး၊ အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုက သူ့ကို ပိုပြီး သဘောကျသွားစေခဲ့တယ်။
​ဒီလိုနဲ့ သူက မူးမူးရူးရူးနဲ့ သူ့အိမ်ဟောင်းလေးကို ပြန်ရောက်လာပြီး၊ အရင်ကလိုပဲ "အမေ... ရေတစ်ခွက်လောက် လာပေးပါဦး" လို့ လှမ်းအော်တယ်။ ၅ မိနစ်လောက်ကြာလို့ ဘာသံမှ ပြန်မကြားရတော့မှ နံရံက နာရေးဓာတ်ပုံကို မော့ကြည့်မိပြီး... သူ့မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားတာ နှစ်တွေအကြာကြီး ရှိခဲ့ပြီဆိုတာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာတော့ သူ စိတ်ကို ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မိဘတွေရဲ့ ဓာတ်ပုံရှေ့မှာ အော်ဟစ်ငိုကြွေးပါတော့တယ်။
​ဒီကြားထဲ အမျိုးသမီး စီအီးအိုက သူ့အိမ်ကို အမြန်လိုက်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီလူ ဘဝမှာ အမျှော်လင့်ဆုံးနဲ့ အားအကိုးရဆုံး ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ၊ သူ့ကို နားလည်ပြီး တန်ဖိုးထားပေးမယ့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က အနားကို ရောက်ရှိလာခဲ့တာပေါ့။ သူတို့နှစ်ယောက် တစ်ညလုံး ဘဝအကြောင်းတွေ အပြန်အလှန် ပြောဖြစ်ခဲ့ကြတယ်။ ဘာစီးပွားရေး အမြတ်ထုတ်မှု၊ ဘာပရိယာယ်မှ မပါဘဲ ဖြူစင်တဲ့ စိတ်ရင်းတွေနဲ့ပဲ စကားပြောရင်းနဲ့... နောက်ဆုံး တစ်ညလုံး အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြတယ်။
​နောက်ရက် မနက်အစောကြီးမှာတော့ အမျိုးသမီး စီအီးအိုက သူ့အတွက် ဆန်ပြုတ်တစ်ခွက်ကို ကိုယ်တိုင် ချက်ပေးခဲ့တယ်။ အသက် ၃၀ အတွင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို ခံရလို့ သူ တအားကို ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသွားခဲ့ရတယ်။ အဲဒါနဲ့ သူလည်း စီအီးအိုရဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ လုပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီး၊ တစ်နှစ်အတွင်း ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် ကုမ္ပဏီဖြစ်အောင် ကူညီပေးမယ်လို့ ကတိပေးလိုက်တယ်။
​အဲဒီအချိန်မှာပဲ စီအီးအိုဆီကို သူ့အမေဆီက ဖုန်းလာပြီး အိမ်ထောင်ပြုဖို့ အတင်းတိုက်တွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက မချစ်တဲ့လူနဲ့ လက်မထပ်ချင်တာကြောင့် "သမီး အိမ်ထောင်ကျသွားပြီ" လို့ လိမ်ပြောလိုက်တယ်။ ပြီးတော့မှ အဲဒီလူ့ဘက်လှည့်ပြီး "ရှင် ကျွန်မကို လက်ထပ်မလား" လို့ မေးလိုက်တာပေါ့။
​အဲဒီလူလည်း တအား အံ့သြသွားတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အတူတူ နေခဲ့ကြပြီးပြီဆိုတော့ တာဝန်ယူစိတ်နဲ့ပဲ လက်ထပ်စာချုပ်ချုပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်တယ်။ သူကတော့ ဒီအမျိုးသမီးကို သာမန်ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ ထင်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တကယ့် ကုမ္ပဏီကြီးရဲ့ ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ ရုံးခန်းကြီးကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အခါကျမှ... သူ ရုတ်တရက် လက်ထပ်လိုက်တဲ့ သတို့သမီးက တကယ်တော့ ဒီကုမ္ပဏီကြီးရဲ့ သူဌေးမ (Boss) ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရပါတော့တယ်။

သင်္ချိုင်းခိုးတူးသမားနှစ်ယောက်ဟာ နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ ကြာ မြှုပ်နှံထားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ နှစ်ပေါင်း ၁,၀၀၀ ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးရုပ်အလောင်းဟာ ဘာပုပ်သိုးဆွေးမြည့်တဲ့ လက္ခဏာမှမရှိဘဲ ခုလေးတင် အိပ်ပျော်သွားတဲ့ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးလို လှဲလျောင်းနေတာကို မြင်ပြီး ဆွံ့အမှင်တက်သွားခဲ့ကြတယ်၊ သူတို့တွေ လန့်ဖျပ်သွားရာကနေတောင် မရုန်းထွက်နိုင်သေးခင်မှာပဲ ခေါင်းတလားကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒီသင်္ချိုင်းခိုးတူးသမားတွေကို ဒီနေရာမှာတင် သတ်ပစ်ဖို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြံစည်ပါတော့တယ်၊
​ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ သူတို့က၊ သူတို့က ရတနာခိုးဖို့ ဒီကို ရောက်နေကြတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့က အဆိပ်ဖြေဆေး လာရှာကြတာပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၀၀ တုန်းက အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ မိသားစုဟာ ရှေးဟောင်းဂူဗိမာန်တစ်ခုကို တစ်ခါ ခိုးတူးခဲ့ဖူးလို့ပါပဲ၊ အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူတို့မိသားစုဟာ ကျိန်စာသင့်ခဲ့ရတယ်၊ သူတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက် ဘယ်သူမှ အသက် ၂၈ နှစ်ထက် ပိုမအိုနိုင်ကြတော့ပါဘူး၊ သူတို့ဘိုးဘွားတွေတုန်းက ခိုးတူးခဲ့တဲ့ အဲဒီဂူဗိမာန်ကို ပြန်ရှာတွေ့ပြီး ကျိန်စာပြယ်ဖို့ ဂူဗိမာန်ထဲက အဆိပ်ဖြေဆေးကို ယူနိုင်မှသာ၊ အဲဒီလိုမှသာ သူတို့ရဲ့ သားစဉ်မြေးဆက်တွေ အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်ကြမှာပါ၊
​ကျိန်စာကို ဖျက်ပစ်ဖို့အတွက် အဲဒီအမျိုးသမီးဟာ သူမကို ကူညီဖို့ ရှေးဟောင်းသုတေသနပညာရှင် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး အဆိပ်ဖြေဆေးကို ရှာဖို့ ဂူဗိမာန်ထဲကို ဝင်ခဲ့ကြတယ်၊ တောင်တွေကို ကျော်၊ မြစ်တွေကို ဖြတ်ပြီး ခရီးနှင်ခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့ (ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ) ကျွန်တော်ဟာ နောက်ဆုံးမှာ အဲဒီရှေးဟောင်းဂူဗိမာန်ရဲ့ တည်နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်၊
​ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ၊ အပြင်ဘက်အခန်းရဲ့ ကျောက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ရုံတင် ရှိသေးတယ်၊ လူတိုင်း သွေးပျက်သွားကြတယ်၊ ဧရာမ မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင်ဟာ အလယ်တည့်တည့်မှာ ပက်လက်လန်ပြီး ငြိမ်သက်လို့နေတယ်၊ လူငယ်လေးက အနီးကပ်ကြည့်ဖို့ ရှေ့ကို တိုးသွားပြီး အဲဒီဧရာမ မြွေဟောက်ကြီးဟာ ပိုပြီးတော့တောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံထားရတာကို သိလိုက်ရတယ်၊
​သူတို့အားလုံးဟာ ဆံပင်မွေးညင်းတွေ ထောင်ထသွားလောက်အောင် အရမ်းကြောက်လန့်သွားကြတယ်၊ ပြီးတော့ လူငယ်လေးက အဲဒီဧရာမ မြွေဟောက်ကြီးဆီကနေ မြွေအရေခွံ အပိုင်းအစ တချို့ကို ဖြတ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အဖော်တွေကို ကိုယ်ပေါ်မှာ ဝတ်ဆင်ထားဖို့ ပြောလိုက်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒီမြွေဟာ ဂူထဲမှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေထိုင်ခဲ့တာမို့ မြွေအရေခွံပေါ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ မြွေအရှိန်အဝါတွေ ဖုံးလွှမ်းနေလို့ပါပဲ၊ ဒါကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းက လူသားတွေရဲ့ အနံ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်ပြီး မလိုအပ်တဲ့ ဒုက္ခအချို့ကို ရှောင်ရှားနိုင်မှာမို့လို့ပါ၊
​ဂူဗိမာန်ထဲကနေ အဆိပ်ဖြေဆေး ရဖို့အတွက် သူတို့ဟာ အန္တရာယ်များတဲ့ ခရီးစဉ်ကို မြှုပ်နှံမှုအခန်းရဲ့ အလှမ်းဝေးတဲ့ အထဲအထိ ဆက်သွားခဲ့ကြတယ်၊ ပြီးတော့ မကြာခင်မှာပဲ ဂူဗိမာန်ရဲ့ တကယ့်အဝင်ဝကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြတယ်၊ ဂူဗိမာန်အဝင်ဝကို ဖွင့်လိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ လူတိုင်းဟာ အတွင်းထဲက မြင်ကွင်းကြောင့် ဆွံ့အပြီး စကားပင်မဟနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩသွားကြတယ်၊ ဂူဗိမာန်အခန်းဟာ ဘောလုံးကွင်းတစ်ကွင်းစာလောက် ကျယ်ဝန်းပြီး ရှားပါးရတနာမျိုးစုံနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာဗျ၊ ဒေါင့်လေးဒေါင့်စီမှာတော့ နဂါးတစ်ကောင်စီကို အစောင့်အရှောက်အနေနဲ့ ထုဆစ်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ အလယ်တည့်တည့်မှာတော့ ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ခေါင်းတလား ရှိနေတယ်၊
​ခေါင်းတလားပေါ်က နဂါးရုပ်ပုံစံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်ရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာ သာမန်မဟုတ်တာ ထင်ရှားလှပါတယ်၊ သူတို့တွေ ရှေ့ကိုတိုးပြီး ခေါင်းတလားအဖုံးကို ဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပဲ၊ သူတို့ဘေးက အဖော်တစ်ယောက်က ညအလင်းဆောင်ပုလဲ (မြပုလဲ) တစ်လုံးကို တိတ်တဆိတ် ယူလိုက်မိပြီး မတော်တဆ ယန္တရားထောင်ချောက်တစ်ခုကို ဖြတ်ပစ်လိုက်မိတယ်၊ အဆိပ်မြှားတစ်တန်းကြီးဟာ ဝတုတ်ကြီး (Fat Man) ဆီကို ချက်ချင်း လွင့်ပျံလာပါတော့တယ်၊ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်အခါမှာပဲ၊ အဖော်ဖြစ်သူက ဓားမြှောင်ကို သုံးပြီး မြှားတွေကို ရိုက်ချလိုက်လို့ ဝတုတ်ကြီးတစ်ယောက် သီသီလေး အသက်ဘေးက လွတ်မြောက်သွားခဲ့တယ်၊
​အဲဒီအမျိုးသမီးက ဒေါသတကြီးနဲ့ သတိပေးလိုက်တယ်၊ သူတို့ ဒီကိုလာတာ အဆိပ်ဖြေဆေး ရှာဖို့ဖြစ်ပြီး ဂူဗိမာန်ကို ခိုးတူးဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ အသက်ရှင်ချင်ရင် ဂူဗိမာန်ထဲက ဘယ်အရာကိုမှ လက်လွတ်စပယ် မကိုင်တွယ်ကြဖို့ ပြောတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အတွင်းထဲမှာ ထောင်ချောက်တွေ အများကြီး ဆင်ထားလို့ပါပဲ၊ မကြာခင်မှာပဲ လူတိုင်းဟာ ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ခေါင်းတလားဆီကို ရောက်လာပြီး အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်ဖို့ ပြင်ကြတယ်၊ လူငယ်လေးက သူတို့ကို အလောတကြီး တားလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့အိတ်ထဲကနေ ဖယောင်းတိုင်လေးတိုင် ထုတ်ပြီး မီးညှိလိုက်ကာ ခေါင်းတလားရဲ့ ဒေါင့်လေးဒေါင့်မှာ ချထားလိုက်တယ်၊
​ပြာသို/ဖယောင်းတိုင်တွေ မငြိမ်းသွားဘူးဆိုရင် ဒါဟာ ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်က သူတို့ကို ခေါင်းတလားဖွင့်ခွင့်ပြုတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ တကယ်လို့ ဖယောင်းတိုင်တွေ ငြိမ်းသွားရင်တော့ လူတိုင်း ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အန္တရာယ်ရှိလာလိမ့်မယ်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ အဲဒီဖယောင်းတိုင် လေးတိုင်ဟာ ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားခဲ့တယ်၊ လူတိုင်း ချက်ချင်း ထွက်ပြေးဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ၊ ဖယောင်းတိုင်တွေဟာ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းရောင်နဲ့ ပြန်လည်လင်းထိန်လာပြန်တယ်၊
​လူငယ်လေးက ဒါဟာ ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်က သူတို့ကို သတိပေးနေတာဆိုတာ နားလည်သွားပြီး လူတိုင်းကို မြန်မြန်ထွက်သွားဖို့ ပြောလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့အဖော်တွေက ငြင်းဆန်ပြီး ခေါင်းတလားကို အတင်းအဓမ္မ ကလော်ဖွင့်လိုက်ကြတယ်၊ ဒီလုပ်ရပ်က လူတိုင်းကို ဒုက္ခပေးတော့မယ်ဆိုတာ သူတို့ မသိခဲ့ကြဘူး၊
​ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့ ခေါင်းတလားကို ဖွင့်ပြီး ရှေ့မှာရှိတဲ့အရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ လူတိုင်း ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြတယ်၊ ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်ဟာ ခုလေးတင် အိပ်ပျော်သွားတဲ့ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးလို ခေါင်းတလားထဲမှာ လှဲလျောင်းနေတယ်၊ လူတိုင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်ရာကနေ မရုန်းထွက်နိုင်သေးခင်မှာပဲ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ်၊ ဂူဗိမာန်ပိုင်ရှင်က လေချွန်သံတစ်ချက် ပေးလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းခေါင်းတလားကို စောင့်ရှောက်နေတဲ့ မြွေဟောက်ကြီးဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာပါတော့တယ်။

မိန်းကလေးငယ်လေးဟာ သူမရှေ့က သေတ္တာထဲမှာ ရတနာတစ်ခု ဝှက်ထားတယ်ဆိုတာကို မတော်တဆ သိသွားခဲ့တယ်။ ဒါနဲ့ သူမက အဖေဖြစ်သူကို အဲဒီသေတ္တာကို ဝယ်ပေးဖို့ ပြောတာပေါ့။ အလုပ်သမားတွေက ဒါကို ကြားကြားချင်းပဲ အရမ်းဝမ်းသာသွားကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီသေတ္တာတွေက ဆိပ်ကမ်းကနေ ကောက်လာတဲ့ အမှိုက်တွေ/အဟောင်းအစုတ်တွေ မို့လို့ပါ။ အဲဒီထဲကနေ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ဘာတစ်ခုမှ ထွက်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူးလေ။ အဲဒီလူ (အဖေ) က သံတူရွင်းသုံးပြီး သေတ္တာကို အတင်းခွာဖွင့်လိုက်တော့ အထဲမှာ ဒင်္ဂါးပြားတွေအများကြီး ပြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ အဲဒီလူက အဲဒီဒင်္ဂါးပြားတွေကို ပြန်ရောင်းလိုက်တာ ဒေါ်လာ ၃ သောင်း (၃၀,၀၀၀) အသားတင် ရသွားခဲ့တယ်။
​အိမ်အပြန်လမ်းမှာတော့ မိန်းကလေးငယ်လေးက စုတ်ချက်ကျောက်ပြင် (ink stone) တစ်ခုကို ထပ်တွေ့ပြန်တယ်။ သူမက ခေါင်းငုံ့ပြီး "မင်းဆီမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတွေ ဖြာထွက်နေတယ်၊ မင်းက ရတနာတစ်ခုမလား" လို့ မေးလိုက်တယ်။ ကျောက်ပြင်ကလည်း "ငါက ရှေးခေတ်တရုတ်ပြည်က ရတနာတစ်ခုပဲ၊ အရမ်းတန်ဖိုးရှိတယ်၊ ငါ့အကြောင်းနားလည်ပြီး တန်ဖိုးဖြတ်တတ်မယ့်လူ လာရှာမှာကို စောင့်နေတာ" လို့ ပြန်ဖြေခဲ့တယ်။
​မိန်းကလေးငယ်လေးက အဖေဖြစ်သူကို အဲဒီကျောက်ပြင်အဟောင်းလေး ဝယ်ပေးဖို့ ထပ်ပြောပြန်တယ်။ အနားက ဝယ်သူတစ်ယောက်က ကပ်လာပြီး အဲဒီကျောက်ပြင်ကို လုဝယ်ဖို့ ဈေးမြှင့်ပေးဖို့ ကြိုးစားတယ်။ မိန်းကလေးငယ်လေးက ဒေါ်လာ ၂၀၀ ပေးမယ်လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ အဲဒီဝယ်သူက ဈေးကြီးလွန်းတယ်လို့ ထင်ပြီး ချက်ချင်းပဲ လက်ရှောင်သွားတော့တယ်။ ဒါက အဖေဖြစ်သူကိုလည်း ယုံကြည်မှု လျော့နည်းသွားစေပြီး သမီးဖြစ်သူက ဂျီကျနေတာလို့ပဲ ထင်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သမီးလေးက ခုနတင်ပဲ သေတ္တာဝယ်ခိုင်းလို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒေါ်လာ ၃ သောင်း ရခဲ့တာကို သတိရသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လောင်းကြေးထပ်တဲ့အနေနဲ့ အဲဒီကျောက်ပြင်ကို ဝယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
​သူတို့ ပြန်တော့မယ့်အချိန်မှာပဲ အဘိုးအိုတစ်ယောက်က သူတို့လမ်းကို ပိတ်ပြီး ကျောက်ပြင်ကို ကြည့်ချင်တယ်လို့ ပြောလာတယ်။ အဘိုးအိုက အဝတ်စုတ်တစ်ခုနဲ့ သေချာသုတ်လိုက်တော့ မကြာခင်မှာပဲ ကျောက်ပြင်ရဲ့ တကယ့်ရုပ်သွင်အမှန်က တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာခဲ့တယ်။ လူတိုင်း တိုးဝှေ့ပြီး ကြည့်လိုက်ကြတဲ့အခါ အားလုံး ဆွံ့အသွားကြတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ရိုးရိုးကျောက်ပြင်မဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းအတုံးအခဲကို လက်ရာပြောင်ပြောင်မြောက်မြောက် ထုဆစ်ထားတာမို့လို့ပါ။ အဲဒီကျောက်စိမ်းကျောက်ပြင်က အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုလို့ ပြောကြတယ်။
​အဘိုးအိုက ဒေါ်လာ ၅ သိန်း (၅၀၀,၀၀၀) ပေးပြီး အဲဒီလူဆီကနေ ကျောက်ပြင်ကို ဝယ်ချင်တယ်လို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်ပိုင်ရှင်က ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာပြီး အရောင်းအဝယ်ကို တားဆီးလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီလူကို ပိုက်ဆံပြန်ပေးပြီး ကျောက်ပြင်ကို ပြန်ယူချင်တယ်လို့ ပြောတာပေါ့။ အဘိုးအိုက "ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတန်းမှာ တစ်ခါရောင်းပြီးရင် ပြန်ယူလို့မရဘူး" ဆိုပြီး သူ့ကို သတိပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ဆိုင်ရှင်က အဘိုးအိုဟာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ရတနာတန်ဖိုးဖြတ်ပညာရှင်ကြီးမှန်း မှတ်မိသွားတယ်။ သူ အရမ်းလန့်သွားပြီး ကျောပြင်တစ်ခုလုံး ချွေးစေးတွေ ပြန်လာတဲ့အထိပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကျောက်ပြင်ကို အဲဒီလူ့လက်ထဲ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်ရတော့တယ်။
​နောက်တော့ အဘိုးအိုက မိန်းကလေးငယ်လေးကို "ဒီကျောက်ပြင်ကို အဘိုးကို ရောင်းမလားသမီး" လို့ မေးတယ်။ မိန်းကလေးက ကျောက်ပြင်ကို ချက်ချင်းကြည့်လိုက်တော့ ကျောက်ပြင်က "ဒီအဘိုးကြီးက အဖိုးတန်မှန်း သိသားပဲ၊ ငါ သူ့နောက်ပဲ လိုက်သွားတော့မယ်" လို့ ပြန်ဖြေတယ်။ ဒီလိုနဲ့ အဖေဖြစ်သူက အဘိုးအိုကို ကျောက်ပြင်ရောင်းလိုက်ပြီး ဒေါ်လာ ၅ သိန်း အလွယ်တကူ ရှာလိုက်နိုင်တယ်။
​တကယ်တော့ အဲဒီမိန်းကလေးက ရတနာတွေကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနေတာ ကံကောင်းလို့မဟုတ်ဘဲ ငယ်ငယ်ကတည်းက ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေလို့ပါ။ အဲဒါကတော့ ပစ္စည်းတွေ စကားပြောတာကို သူမ ကြားနိုင်တာပဲ ဖြစ်တယ်။
​နောက်နေ့မှာတော့ အဖေဖြစ်သူက သမီးဖြစ်သူကို ဆုချတဲ့အနေနဲ့ ကစားစရာဆိုင်ကို ခေါ်သွားပြီး ကစားစရာတစ်ခု ဝယ်ပေးဖို့ ပြင်တယ်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ဆိုင်ထဲဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ သမီးလေးက နံရံမှာချိတ်ထားတဲ့ ပန်းချီကားအဟောင်းတစ်ချပ်ကို သတိထားမိသွားပြီး အဲဒါက ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း၊ အဖေဖြစ်သူကို ပိုက်ဆံရှင်းခိုင်းကြောင်း ပြောလာတယ်။ ဆိုင်ရှင်က ဒီပန်းချီကားက အရင်ဆိုင်ရှင် ချန်ထားခဲ့တာလို့ ပြောပြီး ဒေါ်လာ ၂ ထောင် (၂,၀၀၀) နဲ့ သူတို့ကို ရောင်းလိုက်တယ်။ သူတို့လည်း ပန်းချီကားကို ဝယ်ပြီး ရတနာတန်ဖိုးဖြတ်ပညာရှင်ကြီးရဲ့ ဆိုင်ကို သွားခဲ့ကြတယ်။
​အဘိုးအိုက ပန်းချီကားကို ဖြန့်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ချမ်းသာတဲ့ စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်က ဆိုင်ထဲကို ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာတယ်။ အဲဒီစီးပွားရေးသမားက အဖေဖြစ်သူရဲ့ ပန်းချီကားကို မြင်မြင်ချင်း ဆွံ့အသွားတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့လက်ထဲမှာပါလာတဲ့ ပန်းချီကားက အဖေဖြစ်သူရဲ့ ပန်းချီကားနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေလို့ပါပဲ။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အပြန်အလှန် ငြင်းခုံကြပြီး တစ်ယောက်က အခြားတစ်ယောက်ရဲ့ ပန်းချီကားကို အတုလို့ပဲ အသီးသီး ထင်နေကြတယ်။
​အဖေဖြစ်သူရဲ့ ပန်းချီကားကို ကစားစရာဆိုင်ကနေ ဝယ်လာတာလို့ ကြားတဲ့အခါမှာတော့ စီးပွားရေးသမားက ရယ်မောပြီး ကစားစရာဆိုင်မှာ အစစ်ရှိနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် အဲဒီလူရဲ့ ပန်းချီကားက အတုဖြစ်ရမယ်လို့ ပြောတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ပန်းချီကားဟာ ပြတိုက်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြသထားခဲ့တာဖြစ်လို့ အစစ်အမှန် ဖြစ်ရမယ်ဆိုပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာနဲ့ ကြွားလုံးထုတ်ပါတော့တယ်။
​အဘိုးအိုက ပန်းချီကားနှစ်ချပ်လုံးကို ယှဉ်ပြီး နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တဲ့အခါ ပန်းချီကားရဲ့ စုတ်ချက်တွေနဲ့ အတွန့်အဖတ်တွေအထိ တစ်ထပ်တည်း တူညီနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်တဲ့ အဘိုးအိုတောင်မှ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး ဘယ်ပန်းချီကားက အစစ်လဲဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်တော့ဘူး။
​ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးကတော့ ပြဿနာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ရိပ်မိသွားတယ်၊ စီးပွားရေးသမားရဲ့ ပန်းချီကားက မှေးမှိန်ပြီး သက်ရှိထင်ရှားမရှိလှဘူး၊ ဒါဟာ စက်ရုံမှာ စက်တွေနဲ့ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ အတုအပ အထင်အရှားပဲ ဖြစ်တယ်။ သူမ စကားပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ အဘိုးအိုက ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကုပ်ပြီး "နေဦး၊ ငါ စစ်ဆေးနေတဲ့ ဒီပန်းချီကားရဲ့ စက္ကူအရောင်က တစ်မျိုးကြီးပဲ၊ ဒါ အတု ဖြစ်ရမယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။

အဲဒီလူက သူ့ရည်းစားကွယ်ရာမှာ မုဆိုးမဖြစ်နေတဲ့ သူ့မရီးကို ခိုးယူလက်ထပ်ဖို့ လျှို့ဝှက်စီစဉ်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရည်းစားလည်း အဲဒီပွဲခင်းထဲမှာ ရှိနေပြီး သူမက မင်္ဂလာဆောင်ဂါဝန်ကြီးဝတ်လို့ သူ့ရဲ့အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းနဲ့ လက်ထပ်နေတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူခမျာ လုံးဝမသိရှာဘူး။ အဲဒီပွဲက တစ်နိုင်ငံလုံးကို ရုပ်သံတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတဲ့ မကြုံစဖူး အစုလိုက်အပြုံလိုက် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲကြီး ဖြစ်နေပြီး စုံတွဲပေါင်း ၅၀ က ဒီနေရာမှာပဲ မင်္ဂလာပွဲ ဆင်နွှဲကြမှာ ဖြစ်တယ်။
​မိန်းကလေးကတော့ သူ့သတို့သားလောင်းကို အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်စေချင်လို့ ပွဲခင်းထဲကို စောစောစီးစီး ရောက်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲနဲ့ သူ့သတို့သားလောင်းက အရံသတို့သားနဲ့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် တိုင်ပင်နေတာကို မတော်တဆ ကြားသွားခဲ့တယ်။ သူက တစ်နိုင်ငံလုံး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေတဲ့ မင်္ဂလာပွဲရဲ့ ရှုပ်ထွေးဆူညံမှုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ရည်းစားအစား သူ့မရီးကို အစားထိုးလက်ထပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာ။ သူ့မရီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က ယောက်ျားဆုံးသွားကတည်းက သူ့မိဘတွေရဲ့ အပယ်ခံ ဖြစ်နေခဲ့တာမို့၊ မရီးကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ လက်ထပ်ယူလိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ဒါမှလည်း သူ့မိဘတွေက မရီးကို နောက်ဆုံးမှာ လက်ခံလာကြမှာမို့လို့လေ။
​အဲဒီအခါ အရံသတို့သားက သတိပေးရှာတယ်။ ဒီမိန်းကလေးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးဆီမှာ တစ်ကြိမ် အစွန့်ပစ်ခံခဲ့ရဖူးပြီး အသည်းကွဲတဲ့ဒဏ်ရာကနေ ပြန်ကောင်းလာဖို့ ၃ နှစ်တောင် အချိန်ယူခဲ့ရတာ။ အခုလည်း အဲဒီမိန်းကလေး (မရီး) ကပဲ သူမရဲ့ယောက်ျားကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် လုယူသွားတယ်ဆိုတာကိုသာ သိသွားရင် ဒီလိုစိတ်ဒဏ်ရာမျိုးကို သူမ ဘယ်လိုမှ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူကတော့ အားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ပြီးသားပါ။ သူ့ရည်းစား လာပြီး ပြဿနာမရှာနိုင်အောင်လို့ မိန်းကလေးရှိနေတဲ့ အခန်းတံခါးဝမှာ သတို့သားအရံ နှစ်ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားခဲ့တယ်။ သူသာ မရီးနဲ့ တရားဝင် လက်ထပ်စာချုပ် ချုပ်ဆိုနိုင်သွားရင် သူ့မိဘတွေလည်း ကန့်ကွက်ဖို့ အကြောင်းပြချက် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
​ဒီစကားတွေကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မိန်းကလေးခမျာ ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရတယ်။ မိန်းကလေးဟာ မိမိကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွင်းထဲ တွန်းပို့ခဲ့တဲ့သူနဲ့ အဲဒီတွင်းထဲကနေ ပြန်ဆွဲတင်ပေးခဲ့တဲ့သူဟာ တကယ်တော့ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေပါလားဆိုတာကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်က မိန်းကလေးဟာ ရည်းစားဟောင်းရဲ့ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလို့ စိတ်ကျန်းမာရေးတောင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်ခဲ့ရတာ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အခုသတို့သားလောင်းက သူမဘေးနားကို အချိန်ကိုက် ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ သူမအနားမှာ စောင့်ရှောက်ပေးရင်း အရင်အချစ်ဟောင်းက ပေးခဲ့တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားပေးခဲ့တယ်။ နောက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် သဘာဝအတိုင်း ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတာပေါ့။
​ဒီနေ့ကျမှပဲ မိန်းကလေးက အမှန်တရားအားလုံးကို သိလိုက်ရတော့တယ်။ အဲဒီတုန်းက သူမရဲ့ရည်းစားဟောင်းကို လုယူသွားပြီး သူမကို ရူးမတတ် ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူဟာ တကယ်တော့ သူမသတို့သားလောင်းရဲ့ မရီး ဖြစ်နေခဲ့တာ။ သတို့သားလောင်းက သူမအနားကို ချဉ်းကပ်လာခဲ့တာဟာ သူ့မရီးနဲ့ သူ့အစ်ကိုကြီးတို့ အဆင်ပြေပြေ လက်ထပ်နိုင်အောင်လို့ပဲ ဖြစ်တယ်။
​အမှန်တရားကို သိလိုက်ရပြီးတဲ့နောက် မိန်းကလေးဟာ အကြီးအကျယ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ သူမ ရုန်းထွက်ဖို့အတွက် အချိန်မနှောင်းသေးဘူးလေ။ အခုတော့ သူမဟာ မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ပြီး မင်္ဂလာဆောင် Group Chat ထဲကို စာတစ်စောင် ပို့လိုက်တယ်။ သူက ဒီလောက်တောင် ရက်ရောနေမှတော့ မကြာခင်မှာ ဘယ်သူမဆို သတို့သား ဖြစ်လာလို့ရတာပဲလို့ သူမက ရေးလိုက်တာ။ သတို့သမီးအရံတစ်ယောက်ကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ အော်ဟစ်ပြီး သတို့သားကို အောက်ထပ်ဆင်းလာဖို့နဲ့ သတို့သမီးကို လာခေါ်ဖို့ လှမ်းပြောတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိန်းကလေးကတော့ ဒီမင်္ဂလာပွဲဟာ ပျက်သွားနိုင်တယ်လို့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။
​အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဆေးရုံကနေ သူမအမေက ဖုန်းဆက်လာတယ်။ အမေဖြစ်သူက သမီးရဲ့သတို့သားလောင်းကို Live လွှင့်နေတဲ့အထဲမှာ တွေ့လို့၊ ဘေးနားက သူနာပြုတွေကိုလည်း "ငါ့သမီးကတော့ လူကောင်းကြီးနဲ့ ညားတာ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ နှစ်လုံးလုံး သမီးကို စိတ်ဆင်းရဲအောင် တစ်ခါမှမလုပ်ခဲ့ဘူး" ဆိုပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေတာပေါ့။ မိန်းကလေးဟာ အမေပြောတာကို ဆက်ပြီး နားမထောင်နိုင်တော့လို့ လိုင်းမကောင်းဘူးလို့ အမြန်ညာပြီး ဖုန်းချလိုက်တယ်။ သူမ ဒီနေ့မင်္ဂလာပွဲကို အပြတ်အသတ် တက်ရောက်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ သတို့သားကိုပဲ လဲပစ်ဖို့ လိုအပ်တော့တာပါ။
​တခြားသတို့သမီးတွေ အားလုံးကိုတော့ ပွဲခင်းထဲ ခေါ်သွားကြပြီဖြစ်ပေမဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ အခန်းဘက်မှာတော့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိသေးဘူး။ ဒါကို မြင်တော့ သတို့သမီးအရံက ပိုပြီး ပျာယာခတ်လာတာပေါ့။ မိန်းကလေးက စိတ်အေးအေးထားဖို့ ပြောလို့သာ သတို့သမီးအရံလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စိတ်ငြိမ်သွားတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ သတို့သားလောင်းက မိန်းကလေးအပေါ် သိပ်ကောင်းခဲ့တာမို့၊ ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ လက်ထပ်ရတာ မိန်းကလေးအတွက် အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းခြင်းပဲလို့ အားလုံးက ယုံကြည်နေကြတာ။
​ဒီစကားကို ကြားတော့ မိန်းကလေးက အမှန်တရားကို ဆက်မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ဖွင့်ပြောလိုက်တယ်။ သူ့သတို့သားလောင်းက သူမဆီ ချဉ်းကပ်လာတာဟာ သူ့မရီးနဲ့ သူ့အစ်ကိုကြီးတို့ အဆင်ပြေပြေ လက်ထပ်နိုင်ဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်တာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ညတိုင်း ညတိုင်းမှာ သူ့သတို့သားလောင်းဟာ အချိန်မှန် အပြင်ထွက်ပြီး သူ့မရီးဆီကလာတဲ့ ဖုန်းတွေကို ကိုင်လေ့ရှိလို့ပဲ။ သူက "မရီးခမျာ ဒုက္ခတွေအများကြီး ခံစားခဲ့ရတာမို့ သမီးအနေနဲ့ ပိုပြီး နားလည်ပေးပါ" လို့ အမြဲပြောလေ့ရှိတယ်။ စတုတ္ထအချက်အနေနဲ့ မွေးနေ့တွေ၊ အထိမ်းအမှတ်နေ့တွေ တိုင်းမှာလည်း သတို့သားလောင်းဟာ မရီးနဲ့ အရင်ဆုံး ညစာစားပြီးမှပဲ သူမဆီကို လာပြီး အောင်ပွဲခံလေ့ရှိတာ။
​မိန်းကလေးဟာ ဒီအမှန်တရားကို စောစောစီးစီး ရိပ်မိပြီး သတိထားသင့်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မိမိကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲကနေ တစ်ချိန်က ဆွဲတင်ပေးခဲ့ဖူးတဲ့ အဲဒီလူကို သူမ လုံးဝလက်မလွှတ်နိုင်ခဲ့လို့ပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ တံခါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါက်လိုက်တဲ့ အသံကြောင့် အခန်းထဲက လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေတဲ့ အခြေအနေကြီး ပျက်ပြားသွားခဲ့တယ်။ သတို့သမီးအရံလည်း စိတ်ကိုပြန်စုစည်းပြီး မိန်းကလေးရဲ့ ခေါင်းပေါ်ကို သတို့သမီးမျက်နှာဖုံးပုဝါ ခြုံပေးလိုက်တယ်။ မိန်းကလေးဟာ ဒီနေ့မှာ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို သူမ သိလိုက်လို့ပါ၊ ဒါဟာ မိန်းကလေးမှာ အစီအစဉ်တစ်ခုခု ကြိုရှိနေပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ။
​တံခါး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတဲ့အခါ သတို့သား ဝင်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရပ်နေတဲ့သူဟာ သူမရဲ့သတို့သားလောင်း မဟုတ်ဘဲ သတို့သားလောင်းရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေတာ။ သတို့သမီးအရံဟာ အကြီးအကျယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပေမဲ့လည်း မိန်းကလေးရဲ့ လက်ကို အဲဒီလူ့လက်ထဲကိုပဲ ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
​မကြာခင်မှာပဲ စုံတွဲ ၅၀ လုံးဟာ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာနဲ့ ပွဲခင်းထဲကို ဝင်လာခဲ့ကြတယ်။ အခမ်းအနားမှူးရဲ့ စိတ်အားထက်သန်တဲ့ ကြိုဆိုမှုအောက်မှာ သတို့သားလောင်းဟာ သူ့မရီးရဲ့လက်ကို ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဆုပ်ကိုင်ပြီး စင်ပေါ်ကို တက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ မင်္ဂလာကတိသစ္စာပြုခါနီး ဆဲဆဲမှာပဲ၊ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဆိုတာကို ရုတ်တရက် အာရုံရသွားခဲ့တယ်။ သူက အားလုံးကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်ဖို့ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အခြေအနေတစ်ခုခုဟာ အကြီးအကျယ် လွဲမှားနေပြီဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်းကြီး သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။

းပေကြမ်းပဲ့ မိန်းကလေးသုံးယောက်ကို သွားစမိတဲ့အခါ

အဲဒီလူက စက္ကူရုပ်ရဲ့ မျက်နှာကို ခြေထောက်တစ်ဖက်နဲ့ နင်းမိလိုက်တယ်၊ သူ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာကို မနင်းဖို့ သတိပေးပြီး၊ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျနိုင်တာမို့ အခုချက်ချင်း တောင်းပန်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက ဂရုမစိုက်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားခဲ့တယ်။
​သူ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ အမူအရာတွေက တော်တော်လေး ထူးဆန်းလာခဲ့တယ်၊ မင်္ဂလာဆောင်ဖို့ ရက်ပိုင်းပဲ လိုတော့တာတောင်မှ သူက အိမ်ထဲမှာ ချိတ်ထားတဲ့ လူပုံတူပန်းချီကားကြီးကိုပဲ အစွဲအလမ်းကြီး စွဲလန်းနေခဲ့တယ်၊ ညစဉ် ညသန်းခေါင်အချိန်တိုင်း အဲဒီပန်းချီကားထဲကနေ ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက် ချစ်တင်းနှီးနှောနေတဲ့ အသံတွေ ထွက်ထွက်လာတတ်တယ်၊ မိန်းကလေးကတော့ သူ့စေ့စပ်ထားသူ ဖောက်ပြန်နေတယ်လို့ ထင်ပြီး၊ အထဲကို အမြန်ပြေးဝင်ပြီး လက်ပူးလက်ကျပ် မိအောင် ဖမ်းချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ တွေ့လိုက်ရတာက သူ့စေ့စပ်ထားသူက ဘောင်းဘီချွတ်ပြီး ထောင့်တစ်နေရာမှာ ရပ်နေတာကိုပဲ ဖြစ်တယ်၊ တခြား ဘယ်သူမှ ရှိမနေခဲ့ဘူး၊ မိန်းကလေးကတော့ သူ ကြားတာ လုံးဝ မမှားဘူးလို့ သေချာနေတာမို့ သဲလွန်စတွေကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာခဲ့တယ်၊ သူ တော်တော်ကြာအောင် ရှာခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုပြီး သူ စဉ်းစားမရဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ သူ့မျက်လုံးက နံရံမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ပန်းချီကားဆီ ရောက်သွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီအခါ သူ့စေ့စပ်ထားသူရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အကြီးအကျယ် ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်၊ တကယ် ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို သိသွားတဲ့အခါ မိန်းကလေးက ချက်ချင်းပဲ လန့်ဖျတ်သွားခဲ့တယ်၊ သူက ပန်းချီကားကို ကိုင်ကြည့်ဖို့ လက်လှမ်းလိုက်ပြန်တော့ သူ့စေ့စပ်ထားသူက သူ့ကို ပါး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ့အခန်းထဲကို နောက်ခါ မလာဖို့နဲ့ နံရံက ပန်းချီကားကိုလည်း ဘယ်တော့မှ မကိုင်ဖို့ သတိပေးခဲ့တယ်။
​သူ့ကို အမြဲတမ်း အလိုလိုက် အလိုတူခဲ့တဲ့ စေ့စပ်ထားသူက အခု ပန်းချီကားတစ်ချပ်အတွက်နဲ့ သူ့ကို ရိုက်နှက်လိမ့်မယ်လို့ မိန်းကလေးက ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး၊ သူ စဉ်းစားလေလေ ပိုပြီး ခံရခက်လေလေ ဖြစ်လာတာမို့၊ သူ့ကို ဒီလောက်တောင် နာကျင်အောင်လုပ်တဲ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေသိမ်းဖို့ သူ့အခန်းကို ပြန်ပြေးခဲ့တယ်၊ သူ တံခါးဝကနေတောင် မထွက်ရသေးခင်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ယောက္ခမဖြစ်သူ (ယောက်ျားရဲ့ အဖေ) က ရုတ်တရက် ဝင်လာပြီး သူ့ကို တားခဲ့တယ်၊ သူက မိန်းကလေးကို အရာအားလုံး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြခဲ့တယ်၊ ပန်းချီကားထဲက မိန်းမဟာ သူ့သားရဲ့ ပထမဆုံးအချစ် (ရည်းစားဟောင်း) ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ကံဆိုးစွာ သေဆုံးသွားခဲ့တာလို့ ပြောပြခဲ့တယ်၊ အဲဒီအခါကျမှ မိန်းကလေးက သူ့စေ့စပ်ထားသူအပေါ် အထင်လွဲမိသွားမှန်း သိလိုက်ရတယ်၊ သူ့ရဲ့ အမှားအတွက် ပြန်ပေးဆပ်တဲ့အနေနဲ့ သူက လတ်ဆတ်တဲ့ သစ်သီးတစ်ပန်းကန်ကို အထူးတလည် လှီးဖြတ်ပြီး၊ သူ့ကို သွားရောက်တောင်းပန်ဖို့ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး သွားခဲ့တယ်၊ သူ အခန်းတံခါးဝကို ရောက်ခါနီးမှာပဲ အခန်းထဲကနေ မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ အသံပလံ (မူယာမာယာသံ) တွေ ထပ်ပြီး ထွက်လာပြန်တယ်၊ အထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် သေချာပေါက် ပုန်းနေတယ်လို့ သူ ယုံကြည်သွားခဲ့တယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ သက်သေအဖြစ် ကြည့်ဖို့ သူ့ရဲ့ ယောက္ခမလင်မယား နှစ်ယောက်လုံးကို ခေါ်လာခဲ့တယ်၊ သူ့စေ့စပ်ထားသူ ဖောက်ပြန်နေတဲ့ သက်သေကို နောက်ဆုံးတော့ ဖော်ထုတ်နိုင်တော့မယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခန်းတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း သူတို့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပြန်ဘူး၊ ဒါတောင်မှ မိန်းကလေးက သူ မှားတယ်လို့ မယုံကြည်သေးဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့စေ့စပ်ထားသူရဲ့ နှုတ်ခမ်းမှာ နှုတ်ခမ်းနီတွေ ပေကျံနေပြီး၊ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ ရေမွှေးနံ့တစ်ခု ရနေလို့ပဲ၊ အဲဒီအနံ့က ပန်းချီကားဆီကနေ ထွက်နေတဲ့ အနံ့အသက်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေတယ်၊ မယားငယ်က ပန်းချီကားထဲမှာ ပုန်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်လို့ သူ ခန့်မှန်းလိုက်တယ်၊ အဲဒီလိုပြောရင်းနဲ့ သူက ပန်းချီကားကို ဆွဲဖြဲပြီး ကိုယ်တိုင် ကြည့်ဖို့ လက်လှမ်းလိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့စေ့စပ်ထားသူက သူ့ကို ထပ်ပြီး တားခဲ့ပြန်တယ်၊ ပြီးတော့ သူက မိန်းကလေးရဲ့ ပါးကို ရိုက်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားနဲ့ ဝေးဝေးမှာနေဖို့ သတိပေးခဲ့တယ်၊ ဒါကို မြင်တော့ သူ့မိဘတွေက မိန်းကလေးကို အများကြီးမတွေးဖို့နဲ့ ဒါဟာ သာမန်ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပဲမို့ လူတစ်ယောက် ပုန်းနေဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း အားပေးနှစ်သိမ့်ခဲ့ကြတယ်၊ ပြီးနောက်မှာတော့ သူတို့က မိန်းကလေးကို ချော့မော့ပြီး အပြင်ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ပြီးမှ လှည့်ပြန်လာပြီး သူတို့ရဲ့ သားဖြစ်သူကို ပါး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ မင်း မကြာခင် မင်္ဂလာဆောင်တော့မှာ၊ ကာမဆန္ဒတွေ ရှိနေရင်တောင် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်သင့်တယ်လို့ သတိပေးခဲ့ကြတယ်။
​သူ့အခန်းကို ပြန်ရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မိန်းကလေးက တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ပိုပိုပြီး ခံစားလာရတယ်၊ အဲဒီပန်းချီကားရဲ့ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို သေချာပေါက် ဖော်ထုတ်မယ်လို့ သူ စိတ်ထဲမှာ တိတ်တဆိတ် သစ္စာဆိုလိုက်တယ်၊ ညသန်းခေါင် ဘယ်သူမှ မရှိတဲ့အချိန်မှာ မိန်းကလေးက သူ့စေ့စပ်ထားသူရဲ့ အခန်းထဲကို တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားပြီး၊ ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ပန်းချီကားကို အပိုင်းပိုင်းပြတ်အောင် မွှန်းပစ်လိုက်တယ်၊ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ပန်းချီကားထဲကနေ သွေးတွေ ရုတ်တရက် စီးကျလာခဲ့တယ်၊ အဲဒီအသံက အိပ်ပျော်နေတဲ့ စေ့စပ်ထားသူကို နိုးသွားစေခဲ့တယ်၊ သူက ဝုန်းခနဲ ထထိုင်ပြီး ပြေးလာခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဘာတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပန်းချီကား ပျက်စီးသွားတာကို မြင်ပြီး မိန်းကလေးကို ပါးရိုက်လိုက်တယ်၊ သူက ချက်ချင်းပဲ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီး မိန်းကလေးကို သေအောင် ရိုက်သတ်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ယောက္ခမတွေက ပြေးဝင်လာခဲ့ကြတယ်၊ မိန်းကလေးက ဒီပန်းချီကားရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တံခါးတစ်ချောင်း ရှိနေပြီး၊ သူ့စေ့စပ်ထားသူက သူ့ရဲ့ မယားငယ်ကို အထဲမှာ သေချာပေါက် ဝှက်ထားတာလို့ သူတို့ကို ပြောပြခဲ့တယ်၊ သူ့အဖေက ဒေါသတကြီးနဲ့ စစ်မေးခဲ့ပေမဲ့ သူကတော့ ငြင်းဆိုခဲ့တယ်၊ အဲဒီလူ အာရုံလွဲနေတဲ့ အခွင့်အရေးကို ယူပြီး မိန်းကလေးက ပန်းချီကားကို ကြမ်းပြင်ပေါ် တွန်းချလိုက်တဲ့အခါမှာတော့၊ အဲဒီပန်းချီကားရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တကယ်ပဲ တံခါးတစ်ချောင်း ရှိနေခဲ့ပါတယ်။

မင်္ဂလာဦးညမှာပဲ အမျိုးသမီးလေးဟာ သူ့ယောက်ျားက ဓားသွေးနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ သူ့ယောက်ျားက သူ့ကို သတ်ဖို့လုပ်နေတာပဲလို့ သူ အထင်လွဲသွားတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့ယောက်ျားက အဲဒီနယ်မြေမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ဒေသခံ သားသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ သူ လမ်းပေါ်မှာ လျှောက်လာပြီဆိုရင်တင် အနားကလူတွေအကုန်လုံးက သူ့ကို ရှောင်ကြလေ့ရှိတယ်။ သူ့ယောက်ျား ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တတ်ရပ်လာတာကို ကြည့်ပြီး အမျိုးသမီးလေးကတော့ သူ့လက်ချက်နဲ့ ခုတ်သတ်ခံရမယ့် သူ့ကံကြမ္မာကိုပဲ အရှုံးပေးပြီး လက်ခံလိုက်ပါပြီ။
​ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ထားဘဲ သူ့ယောက်ျားက ငွေလက်ကောက်တစ်ကွင်း ထုတ်ပေးပြီး ဒါဟာ မင်္ဂလာလက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ပြီးတော့ နောက်နောင်မှာလည်း သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ထားပါ့မယ်လို့ ကတိပေး ပြောဆိုခဲ့တယ်။ ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အမျိုးသမီးလေးမှာ ဝမ်းသာရမလား ဝမ်းနည်းရမလားတောင် မသိတော့ဘူး။ သူ့မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားကတည်းက သူဟာ သူ့အဒေါ်အိမ်မှာပဲ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး အဲဒီမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ အနှိမ့်ချခံရမှုတွေနဲ့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုတွေကို ခံခဲ့ရတာလေ။ အခုလိုမျိုး လက်ဆောင်တစ်ခု ရလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဖူးဘူး။
​ဒီအမျိုးသမီးလေးဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက အဒေါ်ဖြစ်သူရဲ့အိမ်မှာ ပစ်ပယ်ထားခြင်း ခံခဲ့ရတာပါ။ သူ အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူ့အဒေါ်က သူ့ကို ငွေဒင်္ဂါးငါးပြားနဲ့ ဒီသားသတ်သမားဆီ ရောင်းစားလိုက်တယ်။ ဒါကို သိလိုက်ရတုန်းက အမျိုးသမီးလေးဟာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားခဲ့ရတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဒီသားသတ်သမားနဲ့ ဆုံမိတိုင်း သူဟာ ဝေးဝေးကပဲ ရှောင်သွားလေ့ရှိပြီး အသံတောင် မထွက်ရဲခဲ့လို့ပဲ။ သူ့ကို တစ်ချက်တောင် မော့မကြည့်ရဲခဲ့ဘူးလေ။ သားသတ်သမားက သူ့ကို ငွေဒင်္ဂါး ၅ ပြားနဲ့ ဝယ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူဟာ အသတ်ခံရဖို့အတွက် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတောင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။
​မကြာခင်မှာပဲ သားသတ်သမားက သူ့ကို အိမ်ခေါ်ဖို့ ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူ့အဒေါ်ကတော့ ဝမ်းသာအားရနဲ့ သူ့ယောက်ျားနောက်ကို လိုက်သွားဖို့ သူ့ကို ပြောခဲ့တာပေါ့။ အိမ်နီးနားချင်းတွေအားလုံးကလည်း ဒီအမျိုးသမီးလေးဟာ ဆောင်းတွင်းကိုတောင် ကျော်ဖြတ်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ပဲ ထင်ခဲ့ကြတယ်။ သူ သားသတ်သမားရဲ့အိမ်ထဲကို လှမ်းဝင်လိုက်တာနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ သွေးညှီနံ့ကြီးကြောင့် အန်ချင်စိတ်တောင် ပေါက်သွားခဲ့ရတယ်။ သူဟာ တကယ်ပဲ အသက်သိပ်ရှည်မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူးလေလို့လည်း စိတ်ထဲကနေ တွေးနေမိတာပေါ့။
​အဲဒီညမှာပဲ အဲဒီလူက စားပွဲအပြည့် ဟင်းပွဲတွေကို ပြင်ဆင်လာပြီး သူ့ကို လာစားဖို့ လှမ်းခေါ်တယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီလူက တုတ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ပြီး အသားတုံး အကြီးဆုံးတွေကို သူ့ပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးရင်း အများကြီးစားဖို့ ပြောခဲ့တယ်။ အမျိုးသမီးလေးကလည်း ငြင်းပယ်ဖို့ မဝံ့ရဲတာကြောင့် တစ်လုတ်ပြီးတစ်လုတ်ပဲ မြိုချနေခဲ့ရရှာတယ်။ ဒါဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်ကျော်အတွင်းမှာ သူ တကယ်ပဲ ဗိုက်ဝဝလင်လင် စားခဲ့ရတဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ။ ဒီထမင်းတစ်နပ်ကို စားပြီးလို့ သူ့အသက် ပျောက်သွားရင်တောင် နောင်တရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ သူ တွေးနေမိတယ်။
​သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာတော့ အဲဒီလူက သူ့ကို မင်္ဂလာလက်ဆောင် ပေးခဲ့တယ်။ သူ ဘယ်လောက်တောင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို မြင်တော့ အဲဒီလူက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပဲ ဖျာတစ်ချပ်ခင်းပြီး အိပ်လိုက်ရင်း သူ့ကိုတော့ ကုတင်ပေါ်မှာ ကောင်းကောင်းအနားယူဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
​နောက်ရက် မနက်စောစောမှာတော့ အဲဒီလူက အိမ်သုံးပစ္စည်းတွေ အပြည့်ပါတဲ့ ခြင်းတောင်းနှစ်လုံးရယ်၊ အသားပါတဲ့ ပေါက်စီနှစ်လုံးရယ်ကို သယ်လာပေးခဲ့တယ်။ ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ အမျိုးသမီးလေးဟာ မျက်ရည်တွေ ပြန်ကျလာပြန်ရော။ သူ့မိဘတွေ ဆုံးပါးသွားကတည်းက သူဟာ ဒီလို ရှားပါးတဲ့ စားကောင်းသောက်ဖွယ်မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြည်းစမ်းခဲ့ရဖူးဘူးလေ။ အိမ်ထောင်ကျပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ယောက်ျားက သူ့ကို ဒီလိုမျိုး အလိုလိုက်လိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး။ သူလည်း ချက်ချင်းပဲ အားရပါးရ စားပါတော့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ အဲဒီလူက သူ့ပုဆိန်ကို ကိုင်ပြီး အမဲလိုက်ဖို့ အပြင်ထွက်သွားခဲ့တယ်။
​အမျိုးသမီးလေးက ခြင်းတောင်းထဲက ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ အထဲမှာ အသားတွေ၊ အရက်တွေအပြင် ချမ်းသာတဲ့လူတွေပဲ ပုံမှန်စားနိုင်တဲ့ သစ်သီးခြောက် ယိုစုံတွေနဲ့ ပြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူ့နှာခေါင်းတွေ တရှုံ့ရှုံ့ဖြစ်လာပြီး မျက်ရည်တွေလည်း ပြန်ဝဲလာပြန်တယ်။ လေတိုက်လို့ မျက်စိထဲ သဲဝင်သွားတာပါလို့ သူ တွေးနေပေမယ့် တကယ်တော့ သူဟာ အဲဒီလူရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဆောင်းတွင်းမျက်ရည် ကျနေခဲ့တာပါ။
​မွန်းတည့်ချိန်မှာတော့ သူဟာ အိမ်က သံချေးတက်နေတဲ့ မီးဖိုချောင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင်း၊ အခုအချိန်ကစပြီး သူ့ယောက်ျားအတွက် သူ ထမင်းဟင်းချက်ပေးရတော့မယ်လို့ တွေးနေခဲ့တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ သူ့ယောက်ျားက ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့ ကြက်ဥတွေ အပြည့်ပါတဲ့ ခြင်းတောင်းအကြီးကြီးတစ်လုံး သယ်ပြီး ပြန်ရောက်လာပြီး ဒါတွေကို အကုန်ချက်ဖို့ သူ့ကို ပြောတယ်။ အမျိုးသမီးလေးက ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်တဲ့သူပါ။ သူက အပိုလေးတွေပါ ချက်ထားလိုက်ရင် သူ့ယောက်ျား စားလို့ကျန်တာကိုမှ သူ ပြန်စားပြီး ဗိုက်ဖြည့်လို့ရမယ်လို့ တွေးလိုက်တာပေါ့။ ဒါကို တွေးပြီး သူ ချက်ချင်းပဲ ဟင်းချက်ပါတော့တယ်။
​မကြာခင်မှာပဲ သူဟာ စားပွဲအပြည့် ဟင်းပွဲတွေကို ချက်ပြုတ်ပြီးသွားခဲ့တယ်။ စားကြမယ့်အချိန်မှာတော့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက သူ့ကို အတူတူထိုင်စားဖို့ အစပြုပြီး ခေါ်ခဲ့တယ်။ အမျိုးသမီးလေးကတော့ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာကို မဖောက်ဖျက်ရဲတာကြောင့် ယောက်ျားဖြစ်သူ အရင်စားပြီးမှသာ သူ စားရမှာဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့တာပေါ့။ ဒါကို ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူက ဘာမှအများကြီး ပြန်မပြောဘဲ အသားတစ်တုံးကို ညှပ်ပြီး သူ့ပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးခဲ့တယ်။ သူတို့အိမ်မှာ ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမ တန်းတူပဲဆိုတာကို သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ သက်သေပြလိုက်တာပါ။
​ညစာစားပြီးတဲ့နောက်မှာ အမျိုးသမီးလေးက ပန်းကန်ခွက်ယောက်တွေ ဆေးဖို့ လုပ်နေတုန်း၊ သူ့ယောက်ျားက သူ့ကို ရုတ်တရက် ဆွဲပွေ့လိုက်ပြီး သူ့နဲ့အတူတူ ကလေးတစ်ယောက် ယူချင်တယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။