Ben de Varım Tiyatrosu

Sinema ve dizilerde rol almama vesile olan Psikiyatrist Doktor Basri Köylüye teşekkür ederim

Yaptığım çalışmaların baştan beri yakın tanığı olan bir arkadaşım duygu ve düşüncelerini kaleme almıştı😊😊 Çok teşekkürler. .
"Basri KÖYLÜ
İlk gördüğümde bir aykırılık vardı sanki ruhunda. Uzun saçlarından, Kulağındaki küpeden, Giyim tarzından, Bir farklılık hissettiren, Tarzıyla, Haliyle Farklı bir Psikiyatrist; Sonra zamanla tanıdım onu. Yerinde duramıyor sanki bedeninin içinde çırpınan bir kuş var da çırpındıkça onu da hareketlendiriyor. Bedenine sığmayan bir enerji ile adeta her an uçacakmış gibi kanat çırpıyordu... Ben tiyatrocuyum dedi ve Hastalarla başladı tiyatro çalışması yapmaya. Kendi kendime 'bu iş yürümez yakında usanır bırakır' dedim. Ama heyhat Azimle girişti o işine. O kadar özverili çalışıyorduki etkilenmemek mümkün değil. O bildiğimiz konuşmayan bir köşede kendi aleminde yaşayan iletişime kapalı hastalar gitti, Yerine Enerji dolu, kendini ifade edebilen, özgüveni tam olan hastalarla geldi. Enerjisiyle coşturmuştu hastaları. Profesyonel tiyatroculara taş çıkartan performansı gördüm hayretle. Sahneye çıkıyorlar, çoğu insanın yapamayacağı rahatlıkla bütün o seyircilere "Ben de varım'' diyorlardı ve koca koca salonların coştuğunu gördüm. Nasıl da o yürekten gelen ses karşısında sevgi yumağı oluşturup biz de varız diye bir sahiplenişle yapılan empatiyi gördüm. Sonra Hastaların Basri Hocaya karşı besledikleri sevgiyi saygıyı gördüm gözlerinde. Adeta onları sevgisiyle ve gayretiyle sarmış, etrafında bir cazibe merkezi oluşturmuştu. O gülünce gülüyorlar, o üzülünce üzülüyorlardı.Bir iki gün görmeseler sanki hasret kalmış aşıklar gibi koşuyor yanına gelip hasret gideriyorlardı. Nasıl bağlamıştı kendine bu hastaları, Demekki bu sevginin ve gayretin, Hedeflediği amaç uğrunda verilen mücadelenin gücüydü. Şimdi anlamıştım o ilk gördüğümdeki yürekten gelen çırpınışın sebebini, ve şimdi anlamıştım unutulmuşluğa yalnızlığa terkedilişe karşı başlatılan isyanın aykırılığını....
Teşekkürler Basri Hocam Teşekkürler.."

Uykusuz bir gecede kaleme almışım😮
Ben..
Geceyi..
Çok seviyorum..
Gün içinde. .
Koşturmaca ile..
Sanki..
Bir şey. .
Hissedemiyor. .
Birsey..
Düşünemiyorum. .
Sanki..
Bir gün..
Bana yetemiyor. .
Ben..
Bir güne. .
Sığamıyorum. .
Ben..
Geceleri..
Daha çok. .
Hissediyor..
Bu yüzden. .
Direniyorum. .
Ben..
Geceleri..
Çok seviyorum. .
Ve..
Geceler. .
Hiç bitmesin..
İsterken. .
Ve ben..
Hep..
Yine uyuyorum..
Ve yine..
Hep..
Uyuyakalıyorum..
Yine de..
Geceyi..
Çok seviyorum..

Yeğenim Efe..
Bana mı çekmiş.. benim gibi sanki..
Bilemedim..
Keşfi seviyor.. merak ediyor..
Enerjik.. asi.. özgür ruhlu..
"Karışmayın bana..
Bırakın beni.. Tutmayın beni..
Ben gezip dolaşacağım" diyor..
"Kendi başına gezemezsin" diyorum..
Dinlemiyor..
Havaalanında peşinden koşturup..
Zor tutmuştum valla😉
Özgürlüğünü böyle aldım işte elinden..
Özgürlük güzeldir ama.. ölçüsü olmalı dimi😀
Pek hoşuna gitmedi.. ama napalım artık..

Ben de Varım Tiyatrosu oyuncuları güzel haberlerle geldiklerinde çok mutlu olurdum.. Çiğdem de güzel haberler getirmişti.. Bakın neler demişim..
"Güzel haberler devam ediyor..
Yaptığımız çalışmalar meyve veriyor..
Ve.. Bugün de.. Çiğdem beni mutlu ediyor..
Yaşadığı rahatsızlık nedeniyle.. Yıllardır..
Kendi bakımı, ev işleri, dışarıda kendi başına birşeyler yapabilmede büyük güçlükler yaşaması nedeniyle..
Bu konularda ailesinin desteği vardı hep üstünde.. Çalışmalarımız ile..
Artık çok rahat kendini, duygularını ifade edebilen, özgüveni, iletişimi, çevreye ilgisi, enerjisi, motivasyonu artan Çiğdem. .
Önemli bir engelini daha aştı..
Ve bunu bizimle paylaştı. .
Dün annesi de rahatsız olunca..
Uzun yıllar geçen aradan sonra..
Ispanak yemeği ve cacık olmak üzere iki çeşit yemek yaptı. .
Sofrayı hazırladı.. Bulaşıkları yıkadı.. Evi toparladı..
Bizim için her ne kadar kolay işler olabilse de..
Önceden onun için çok zordu bunları yapabilmek. .
Veee.. Hiç zorlanmadı. .
Artık kendi başına hastaneye ve çarşıya da gidip gelebiliyor..
Yarım bıraktığı ama yeniden başladığı okul hayatı da iyi gidiyor..
En önemlisi ise.. Gözleri gülüyor. .
Artık kendine yeten bağımsız bir birey olmaya koşuyor.. Umuda koşuyor.. Hayata koşuyor. .
İyileşiyor.. Umut hiç bitmiyor.."

Ben de Varım Tiyatrosu oyuncularımızı..
Getirip götüren..
Onlarla..
Artık bir aile haline gelen..
Şoför abileri ile..
Ellerimizi sallarız tabiki de..
Umut ile..
Umut dolu geleceğe. .
Ellerimizi uzatırız biz de..
Sizlere..
Sevgiyle. .
Dokunur musunuz..
Birazcık..
Siz de
Bizlere. .
Sevgiyle..
Dokunur musunuz..

Çok degerli televizyoncu ve spiker Gülgün Feyman'ın programına 2 kez konuk olmuştum.. youtube dan izleyebilirsiniz..
Çok teşekkürler..

Aydınlık Gazetesi "Ben de Varım Tiyatrosu" nu haber yapmıştı..
Çok teşekkürler..

Daha önce kendini ifade etmede..
Hayata dahil olabilmede..
Büyük güçlükler yaşayan..
Yine de hayata sımsıkı sarılan..
Ben de Varım Tiyatrosu oyuncusu Çiğdem. .
Yaptığımız çalışmalar ile..
Hem bana..
Hem de hayata..
Öyle bir meydan okuyor ki..
Var mı ötesi. .
Pes etmek yok tabiki..
Budur iyileşme..
Budur tabiki..
Budur işte..
Devam et Çiğdem haykırmaya..
Hem bana.. hem hayata..
Duyan olsa da.. olmasa da..
Haykırmaya devam et..
Kulaklarımızı sağır et..

Niğde Kültür ve Sanat Derneği'nin başkanı çok değerli sanatçı arkadaşım Meral Bıyık hanımefendinin organizasyonu ile..
Ben de Varım Tiyatrosu olarak Nigde Üniversitesi'nde gerçekleştirdigimiz gösteri..
Türkiye Gazetesi'ne böyle yansımıştı..
Çokteşekkürler..

TV programı sonrasydı😊
Çok keyifli sohbetler ettiğimiz..
Çok değerli psikolog Alanur Özalp ile ..
Sonsuzluğa hatıramız olsun..