Dilediğince şifa

Birgün sanıyorum 5 - 6 yaşım civarı, babaannemle bir komşuya gitmiştik köyde. Komşunun kızı bir abla vardı genç yaşlarda. O dedi gel benimle diye, takıldım peşine. Köyün hemen kenarındaydı evi, biraz uzaklaştık alabildiğine düzlük olan otlakta. Sonra uzun, ince, sivri hafif tüylü otları toplamaya başladık. Bak tadına dedi, baktım. Salatalık hissiyatı veren ama mayhoş ekşili tadına bayıldım, otuymuş o.

Öyle bahçeden değil de herhangi bir yerden bir bitki kopartıp yiyebileceğimi o zaman öğrendim... Ve şimdi nereden geliyor bu bitki aşkı diye sorulduğunda o an geliyor hemen gözlerimin önüne, demek o gün kurulmuş kalpten iletişimim bitkilerle diyorum... 💚

Sonra yine ilkokulumun bahçesinde kenarda köşede yeşeren, tenefüslerde yediğimiz çoban otları (yabani semizotu), sonra dedemin odasının önünde çatıya uzanan ekşi sarmaşık ağacının ekşi yaprakları, sonra henüz çiçeği burnunda ekşi elmaları, zerdalileri, çağlaları hep tuza banıp banıp yiyerek, çayırlarda mantar avına çıkarak geçti çocukluğum... 😋

Lakin 'bitkilerden ilaç yapılır'ı nezaman, nasıl öğrendim onu hatırlamıyorum... O bilgi zaten tomurcukmuş içimde de, yavaş yavaş açılmış, katmerli bir gül olmuş gibi sanki... Bu bilgi ve deneyimler diri tutuyor ruhumu, onların titreşimine her girdiğimde ruhum yükseliyor, belki bir gün arşa değer başım😅

Böyle mutlu görünüyorum ya sahiden çok mutluyum mesela şu nun yanında, sarı çiçeğinin ortasındaki karasında🤗

Demem o ki sahi noldu bu yemlik otuna? Bir daha karşılaşmadık hiç, olsada yesek 😌

Sevgiyle, aşkla 🌼🤍



#

Bir gece rüyamda ay tanrıçası Artemis’in ayaklarını gördüm… O gelmeden önce küçük kirli bir su birikintisindeki hamile bir balığı kurtarmaya çalışıyordum, temiz bir suya götürmek için uzandığımda ellerimde doğurdu, üç yavrusu oluverdi…

Ertesi günlerde yürürken elim yol kenarındaki bitkilere dokundu aldım bir dal kokladım, bu uzun zamandır görmeye niyet ettiğim ydu. Bulduğum yer ise gece rüyamda ’i gördüğüm yer…

Pelin otunun latince botanik adı ,Yunan Ay tanrıçası Artemis’den geliyormuş bilgisini ekleyeyim… Topladım biraz, deneyimledim türlü şekillerde, çayını tentürünü, yağını, tütsüsünü… pek sevdim. Pelin otu sindirimi ve kadın sağlığınıda destekleyici bir bitki ama bu ayrı bir konu…

Ben asıl araştırdıkça rüya üzerindeki etkilerini öğrendim ki hem çayını içtiğimde hem tütsüsünde deneyimlemiştim bunu bir de doğrudan denedim. Bir rüya yastığı yaptım, aman Allahım şenlendi benim benim geceler 😄

Rüyaların mesajlarını önemsiyorum hayatımın çoğu anında, bu bitki ise daha net, canlı ve hatırlaması kolay hale getiriyor rüyaları… Ayrıca rüyalar sırasında farkındalığı ve psişik duyarlılığı artırmaya yardımcı olduğu söyleniyor.  İnsanı geleceğin hayallerine açan vizyoner bir bitki olarak biliniyor.

E dedim yapayım biraz yastık benim gibi rüyasının peşinden gidenlere destek oluversin :D

İçinde Pelin otuna yoldaş, rahatlatıcı, pozitif titreşimi yükselten bitkiler ve doğal taşlarda ekledim, oldu size bir uyku arkadaşı… mis gibi kokusu dokundukça tazeleniyor. 

Yastığınızın altına değilde, kılıfın içine koyabilirsiniz ya da doğrudan yanağınızın altına… ama gözünün üstüne değil, içindeki toz parçacıkları gözünüzü yakabilir…

şimdi online dükkanda ve şimdilik sınırlı sayıda…

Merhaba, size öncelikle şu bilgiyi vermeliyim Dilediğinceşifa ürünleri artık yeni adı ile Anne eli kooperatifinin çatısı altında devam edecek yolculuğuna.
DİA, Dilediğince İşler Atölyesi demek, Portekizcede de ‘gün’ demekmiş, pek bir sevdik 🤗 Yeni gün, yeni umut nihayetinde dimi efenim☺️

İçerik ve ürünlerin bazıları aynı kalacak bazıları yenileniyor ve yenilecek, tüm değişimleri duyuruyor olacağız burada aynı zamanda sayfasında.

Ben bitkili yazmalarıma burada devam edeceğim hele bi bahar gelsin atayım kendimi dağlara tepelere☺️
Sevgiyle🌼

Bir kapıdan geçiyorum yine... Bundan iki yıl önce içimden bir niyet geçti ve o zamanın şartları ve ortamım uygun olmadığı için noktalı virgül atıp bırakmıştım…

Bitkilerin büyüsünde yürüdüm bir süre, sizlerle tanış oldum, gönüldaş oldum…zaman geçti realiteye çarptı ruhum, elindeki işini yap dedi bana ve sıvadım kolları fotoğrafçılık üzerine ama içinde gönlümün çiçeklerinin yer aldığı bir işletme açtık. Dilediğince İşler Atölyesi dedik adına…buda bir zamanın hayali idi bir yanı sanat bir zanaat olan bir yerdi…

Sonra iki yıl önce noktalı virgülle bıraktığım niyetimin yoldaşı çıktı geldi, dedi ki “bir Kooperatif kurdum, gel beraber yürüyelim.  Hatay’da bitkilerin şifasını, kompostu, geri dönüşümün türlü yollarını, yüzünü doğaya dönen minik yavrulara dokunmayı, toprağın sanatı seramiği….burda birlikte yapalım. Bir annenin şefkati ile dezavantajlı gruplara el uzatalım, iş imkanı oluşturalım…” 

Velhasıl, tesadüflere inanmayan, gerçekleşmeyecekse hayal kurmanın anlamsız olduğunun farkında olan iki hayalperest sıvadık kolları; kooperatifi için sessiz sessiz hazırlanıyoruz bir süredir. Yolumuz uzun biraz meşakatli ama heycanımız çok diri… neler yapıyoruz, neler yapacağız paylaşacağız…

Varlığımızı duyurabilmek için biraz desteğe ihtiyacımız olacak, yorumlarınızı, önerilerinizi eksik etmeyin diliyoruz….
💚

Orta öğretimi taşımalı eğitimle okurken, her gün köyden ilçeye gittiğimiz servis bir köy
mezarlığının yanında geçerdi. Mezarlığın duvarında ayrıca dikilmiş bir mezar taşında yazan yazıyı okumak, kelime kelime birleştirmek günlerimizi almıştı…

Bir gün, ‘dün bende…’, ikinci
gün, ‘yarın sen de…’ hatta okumak bir yarış halini almıştı arkadaşlarla aramızda ve sonunda
tamamlamıştık cümleyi,

‘Dün ben de senin gibiydim
Unutma dünyayı
Yarın sende benim gibi olacaksın
Oku fatihayı’

Mesajı aldık çocuk aklımızla net, hergün ordan geçerken fatiha okumaya başladık sonra, görev
bildik bunu…

Zaman zaman gelir gözümün önüne o taş hala ama artık sadece ölümle bağdaştırmam bunu herhalimle, her atladığımı düşündüğüm bir önceki Dilek için bunu düşünürüm….

Dün bende senin gibiydim; asiydim, yorgundum, kurbandım, kendi kendine okumaya çalışan
öğrenciydim, kirasını ödeyemeyen kiracıydım, kaza sonrası hastanede gözü yaşlı bekleyendim,işinde mutlu olamayan bir çalışandım, emzirirken ağlayan anneydim.... daha dün evet daha dün
kendini yalnız ve sıkışmış hissedendim…

Her gün, her yeni bir gün, yeni bir ben uyanıyor… bunu bilmek başka, bilincinde olmak çok başka...
O bilince erebilme yolunda,
aşk ile💚
selam ile💚
🙏🌼

Yatmadan önce telefona bakıyorum nereye kadar yanmış, son durum ne.

Google earth'i açıp dolaşıyorum oralarda, patika patika... Köylerine bakıyorum, yollarına, nüfusuna henüz dünya gözüyle göremediğim yerler çünkü... Açıp Şahan'ı izliyorum, nasılda kızıyordum sana diyorum, şimdi nasılda çabasıyla yüceliyor...

Herkes yardım istiyor, sanki benden istiyor gibi kanadım olsa uçup su taşıyacağım, gözümün pınarında bile su kalmamışken hemde...
Yardım etmeliyim diyorum, bakıyorum, yok yetmiyor, şuan yetmiyor gücüm.
Bende merhem yapayım diyorum, zaman yetmiyor, gücüm yetmiyor, ığıl ığıl bunları yapamamanın ağırlığı yükleniyor, tüketiyor...

Ya yapabileceği şeyler varken yap-a-mayanlar nasıl hissediyordur diyorum...
Başlarım herkesle olan empatine, diye kızıyorum kendime...

Dua ediyorum... Sarılıyorum yüreğimden kocaman tüm canlara, dünyalığını kaybeden insana...

Ne yapmam gerekiyorsa zamanı gelince yapacağımı bilerek dengeliyorum kendimi...

Öfke anlamsız, çaresiz hissetmek anlamsız biliyorum, dengeliyorum kendimi...
Zor çok zor.
Dengede kalmalıyım.
Her gece kontrol ediyorum, kontrol altına alındıkça kasılmaktan tutulan sırtım, sıkmaktan kitlenen çenem gevşiyor...

Duvardaki borudan çıkan zimerit otu.

Buharlaşıp bulutlara karışacağım ve ilk sonbahar yağmurunda yağacağım.

Süzülerek önce bir defne ağacının yaprağına oradandan toprağa düşeceğim.

Toprak beni içine çekecek yazın düşen aynısefa tohumuna emanet edecek. Tohum beni özüne katacak, çatlayacak filiz verecek, yaprak verip, çiçek açacak...

Işıldayacağım turuncu taç yapraklarında ışığım gözüne ilişecek güzel bir ruhun...

Koparacak dalından, koklayacak, kurutacak, zeytinyağına yatıracak....

Sıkı sıkı sarıldığım çiçeği bırakıp çözüneceğim yağın içinde, çoğalacağım...

Şifa niyetine dokunmak için şişeleneceğim...
Birinin eline geçecek, güneşten yanmış yavrusunun tenine sürecek, her hücresine dokunacağım, çoğalacağım...

Terleyecek, su tanesi olacağım, buharlaşacağım, bulutlara karışacağım.... 💚

Önce sivrisinek oldum bu işin sırrını çözmek için (bknz. 3.4. foto) Bir kere çok bunalıyorlar o koca iğneyi taşımaktan kafalarının ortasında😒, sonra kanın tatlısını bulmak da pek zor ama en garantisi bebekler.... 🤨İşin Ar-Ge safhaları hep böyle işte ☺️

Öğrenciyken para kazanabilmenin dibini sıyırdığım günlerden bu foto 😅.

Şimdi size sineksavarın hazır ve daha büyük boyutta olduğunu duyuracağım ✌️

İçeriği sinek ve böceklerin sevmediği bitki hidrosül ve uçucu yağlarından oluşuyor. Kullanım öncesi çalkalamak yeterli. Ufak bir yama testi sonrası bebeğinize, kendinize fısfıslayıp yaymak suretiyle  kullanabilirsiniz ☺️
Ha oldu yine arsız mutasyon geçirmiş ya da gözü dönmüş bir sinek, böcek, arı tarafından ısırıldınız 🤨 o  zaman varsa mutlaka sürün, kaşıntıyı ve yangıyı sakinleştirecek hızlıca toparlayacaktır.

Ama yoksa sirke kullanın, az birşey pamuğa damlatıp üzerine sürün kurumaya bırakın. Tekrar edin sakinleşene kadar.

Kampta ya da yabanda olduysa bu durum varsa etrafta onu lapa yapıp koyabilirsiniz.

Lapa yapacaak vakit yok😱, o zaman bir anne çevikliği ile aynısefa, sinirli ot, ebe gümeci, gül, civanperçemi artık ne varsa etrafta, atıyoruz ağzımıza çiğneyip çıkarıp, şlap diye olay yerine müdahale ediyoruz. Böyle bu işler 🤨 bu şekilde kesin aklınızda kalır ☺️✌️
Bol güneşli ama esintili günler dilerim

Şöööyle een temiz, en derin yerinden topladım bu tuzları, tuz gölünün (bknz 4. Foto) . Getirdim eve, sonra harmanladım ayakları rahatlatan, bakterileri kaçıran bitkiler ve uçucu yağlarla. Paketledim az sayıda kaldı elimde,yine geçerken alabilirsem yaparım ama söz veremem🤷🏻‍♀️
Özellikle yaz ayları kapalı ayakkabı giymekten mütevellit artan atlet ayağı mantarına, ile kullanıldığında iyi geliyor, kendimiz ve bir kaç kişi deneyimledik✌️
Onun dışında, açık ayakkabı giymekten mütevellit 😅 çatlayıp kuruyan ayaklara da çok iyi geliyor.

Ya da günün yorgunluğunu atmak, topraklanmak için de müthiş etkili rahatlatıcı bir harman... 💚
Zaten koca paket iki kaşık yeter bir kullanıma, herkese yeter ☺️

Profildeki linkten ürüne ulaşabilirsiniz 🌼

Şifa olsun ruha, bedene, zihne🙏🌼

"Ayy anne bunun adı ne😍?" diye sordu elini uzatırken beyaz kafalı bu süslü çiçeğe. Baktım dedim olmalı.
Hemen çekti elini, dedim "noldu?"

"ee elimi yakar bu benim" dedi.

Nerden biliyorsun ki dedim, ben duymadım daha önce😐

"Öyle işte" dedi bıraktı gitti.

Neden sonra çizgi film izlerken, tabi Heidi'yi ☺️ orada bi sahneye denk geldim. Rico' nun elleri kızarmış çünkü yaban havucuna dokunmuş... Ordan döndü bana "demiştim sana yaban havucu yakar diye" dedi. 😕

Araştırdım sonra evet tahriş edici olabiliyormuş sap ve yaprak kısmı ve ısırgan otu gibi yakabiliyormuş bazı ciltleri ve hemen de geçmiyormuş. Temas halinde hemen yıkanıp, güneşten korunmalıymış... Kökü yine yenebiliyormuş.
Ama o bu değil! O olan aynı aileden farklı bir tür bitkiymiş. (3. Foto) Çiçekleri sarı, ve yaprakları daha geniş. Asıl yabani olanda oymuş zannımca ama henüz karşılaşmadık, fotoğraf bana ait değil.

E teşekkür ederim yavrum. Sayesinde beyaz çiçeği ile tanımladığım yaban havucugiller ile biraz daha hem hal oldum. 😌 Bu görseldeki havucun kökü tatlı baya, turuncu havucun atasıymış zaten. Kökünün yanısıra yapraklarda salatada yenilebiliyormuş ve hatta önceleri pek çok yeniliyormuş. Ama zannımca otuna benzerliği ile - ki baldıran da çok zehirlidir-tüketim azalmış olabilir. Çünkü ne olur ne olmaz, bilmeden tüketilmez hiçbir bitki🤨.
Velhasılı bilginin nereden geldiği bazen çok şaşırtsada, o bilginin kıymetini bilmek, doğrulamak ve aktarmak konulu kamu spotunu iliştirip🙃 ...
Sevgilerimi, selamlarımı sunarak gidiyorum 🤗🌼
Görüp duyabildiğinizi ve bir şekilde dokunabildiklerinizi güzelleştirmeniz dileğiyle🖤

Bir hayalin ortasında oturuyorum.
5-6 yıl önce kurulan bir hayal... O zamanın zihninde, imkansızlık denizinde boğulmadan karaya çıkmayı başaran bir hayal!

Kapının yanında gülü, yasemini olan bir mekandı burası hayalimde...

Geri saralım. 'İnsanları mutlu edecek bir iş yapmalıyım, kimseyi zorlamadan, kalbinden isteyerek düşmeli yolu' diye sayıklıyordum sürekli....
Bir şekilde iyi gelmeli, mutlu etmeli yaptığım iş, önce beni sonra beni bulup geleni...
Mutlu anları fotoğraflamayı, gözlerdeki o parıltıyı yakalamayı ve kalbimizde biriktirmeye niyet ettik önce. Koşturmadan sakince, olduğu kadarca. Yavrumuzun toprakta köklenmesi gayesi ile yüklendik hayalleri ama sadece hayalleri, çıktık Antakya'ya geldik...

Yerleşme, alışma, kaynaşma derken tam niyetlendik bir mekanımız olsun diye, salgın çıktı kapandık, erteledik...

O esnada başka dünya açıldı gözlerim, yüreğim bitkilerin büyüsüne kapıldım türlü işler yapar oldum. Sizlerle kesişti yollarım ve oldu ...
Bu yol benim kalbimi öyle büyüttü ki tüm evreni sarıp sarmalar oldu sanki...

Bitkilerle olan işleri resmileştireyim istedim, gereklilikleri, prosedürleri soğuttu beni. Kalpten yapamayacaksam yapamam ki... Anladım, henüz hazır değilim.

Sonra asıl yola çıkışımızı hatırladık ve sıvadık kolları bir mekan açtık hepsini harmanladık burda...

Burası oldu. Fotoğraf, video, grafik tasarım baskı merkezi başta olmak üzere, bitkili işlerin, ahşap işlerinin ve türlü yaratıcı işlerin buluşma noktası oldu...

Yol devam ediyor, işlere nelere evrilir bilemiyorum ama binbir fikir dönüyor yine zihnimde☺️
Akışına gidiyoruz ve yolu düşeni kahveli, bitkili çaylı, şifalı, muhabbetli ama illa neşe ile ağırlamaya bekliyoruz... 💚