Irem Wlazlo Page

disorderedeating disorderedeatingrecovery emotionaleating emotionaleatingrecovery emotionaleatingcoach emotionaleatingsupport duygusalyeme duygusalyemebozukluğu duygusalyemekontrolü duygusalyemealışkanlığı duygusalyemeilebaşetmeyolları duygusalyemekoçu duygusalyemekoçluğu yemebozuklukları yemebozukluğu yemebozukluğunuyeniyorum onedayatatime onestepatatime

İyileşme;
eğlencenin yeniden gerçekten eğlenceli olduğu,
sevginin korkusuzca hissedilebildiği,
ve hayatın yeniden yaşamaya değer olduğu yerdir.

Yeme bozuklukları her zaman dışarıdan anlaşılmaz.
Bazen kişi bile yaşadığının bir yeme bozukluğu olduğunu fark etmeyebilir.

“Yeterince zayıf değilim.”
“Yeterince hasta değilim.”
“Benim durumum o kadar ciddi değil.”
“Doktorum tanı koymadıysa sorun da yoktur.”

Bunların hiçbiri doğru değil.

Yeme bozuklukları her bedende, her yaşta ve her görünümde ortaya çıkabilir. Ve çoğu zaman konuda uzman değilse, doktorlar tarafından bile teşhis edilemeyebilir.

Önce toplum “Biraz kilo versen daha iyi görünürsün” diyor.

Kilo veriyorsun.

Bu sefer, “Yüzün çökmüş.”“Derin sarkmış.”“Biraz botoks yaptırsan.”“Dolgu lazım.”“Ama çok da yapay durmasın.”

Yani kurallar sürekli değişiyor.

Tam bir şeyi düzelttiğini düşünürken, bu kez “düzeltilmesi gereken” başka bir şey çıkıyor.

Bu oyunda kazanmazsın. Çünkü hedef sürekli yer değiştiriyor.

Ve gerçek şu:

Sorun bedenin değil.

Sorun, sana sürekli eksik olduğunu söyleyen sistem.

Kendinle barışmadan, dışarıdan gelen onayla huzur bulmaya çalışmak imkansız.

Ne kadar uğraşırsan uğraş olmayacak.

Gerçek özgürlük, bedenini kusursuz hale getirdiğinde değil; bedeninle savaşmayı bıraktığında başlayacak.

“Sadece bir fotoğraf.”
“Sadece bir reel.” dan daha öte.

İnsan beyni maruz kaldığı şeylerden etkileniyor.

Bir süre sonra fark etmeden:
• daha çok kıyaslıyor,
• bedenini daha sık kontrol ediyor,
• yemeğini daha fazla sorguluyor,
• kendini “yetersiz” hissetmeye başlıyorsun.

Ve çoğu zaman bunun adına “motivasyon” deniyor.

Halbuki bazen o içerikler; kaygıyı, beden memnuniyetsizliğini ve yeme bozukluğu davranışlarını besleyebiliyor.

Kimi takip ettiğin, ne izlediğin, gün içinde beynine hangi mesajları verdiğin… düşündüğünden daha önemli olabilir.

“Sanki kilo almaya devam edecekmişim gibi korkuyorum…”

Bu cümle sana da tanıdık geliyorsa, yalnız değilsin.

Ama şunu düşün:
Eğer bir kiloda kalmak için sürekli savaşman gerekiyorsa…
o zaten senin yerin değil.

Vücudun savaşmak istemiyor.
Sadece güvende olmak istiyor.